buitenlands nieuws

John Postma, redactie Alert!

Griekenland

Opheffing en oprichting Griekse neonazi-organisatie

De kogel is door de kerk. Begin januari verspreidt het hoofdkwartier van de Griekse nationaal-socialistische organisatie Golden Dawn een persbericht met de mededeling dat de organisatie wordt opgeheven. Tevens kondigt men aan dat de extreemrechtse activiteiten voortaan plaatsvinden onder een nieuwe naam.

Belangrijkste reden voor opheffing van Golden Dawn is de dreigende strafvervolging van enkele activisten, die poging tot moord ten laste wordt gelegd. Op 19 november 2005 demonstreerde een groep van 60 antifascisten bij het hoofdkwartier van Golden Dawn in Athene. Op dat moment waren zes Golden Dawn-leden aanwezig in het pand. In paniek schoten de fascisten op de demonstranten, waarbij enkele antifascisten zwaar gewond werden. Momenteel loopt er een onderzoek naar Golden Dawn. Plaatsvervangend leider, Nikos Michaloloakos, heeft daarop besloten om de politieke activiteiten van de organisatie stil te leggen en een nieuwe organisatie, Patriotic Alliance, in het leven te roepen.
Golden Dawn heeft de laatste tijd vaker tegenslagen gehad, zoals in september 2005. De groep organiseerde toen een driedaagse zomerkamp onder het motto "Our Europe..... Not theirs. Turkey out of Europe". Het festival zou internationaal gedragen worden door onder andere de neonazistische NPD uit Duitsland. Door protesten valt het festival in het water, daarbij komt ook nog dat de Griekse autoriteiten enkele dagen voor het festival de bijeenkomst officieel heeft verboden. Als reactie hierop organiseren de activisten van Golden Dawn een demonstratie die slechts 100 neo-fascisten op de been wist te brengen. Een tweede teleurstelling volgde als snel, want door het falen van de slagkracht van Golden Dawn, besluit de voortvluchtige leider, Antonis Androutsopoulos, zichzelf bij bij de politie aan te geven. Androutsopoulos is zeven jaar voortvluchtig geweest. Hij werd gezocht voor een extreem gewelddadige aanval op antifascisten. Androutsopoulos werd bij verstek veroordeeld tot vier jaar cel wegens leiding geven aan een criminele bende en tevens voor het bezit en gebruik van wapens. Tegen de leider is inmiddels een nieuwe aanklacht geformuleerd, hij wordt verdacht voor poging tot moord.
Volgens Blood & Honour behoorde Golden Dawn tot de meest actieve organisaties, met enkele duizenden leden en vele contacten wereldwijd. In oktober 1999 bracht Golden Dawn deze contacten bijeen op een congres in Thessaloniki. Genodigden uit de hele wereld wisten de gang naar de bijeenkomst te vinden, onder hen bevonden zich onder andere de Nederlandse 'zwarte weduwe' Florrie Rost van Tonningen en wijlen William Pierce.
Golden Dawn is bekend geworden door haar gewelddadig optreden tegen immigranten en linkse mensen. Geregeld was de organisatie betrokken bij vernielingen van kantoren, winkels en cafés van politieke tegenstanders. Volgens het antifascistische tijdschrift Searchlight zijn leden van Golden Dawn als huurling betrokken geweest bij de oorlog in het voormalige Joegoslavië, zij vochten mee aan de zijde van de Serviërs.
Als nationaal-socialistische organisatie timmerde Golden Dawn heel wat jaren aan de weg. De organisatie is in 1987 officieel opgericht met circa 2000 leden verspreidt over zeven kantoren in zeven grote steden. Daarbij heeft de organisatie een kleine twintig groepjes met een harde kern, verspreidt over Griekenland. Ook Cyprus heeft een afdeling. Activisten van Golden Dawn zijn vooral afkomstig uit nazistische kringen van hooligans, skinheads en black metalliefhebbers. Tijdens de jaarlijkse 'Imia'-mars weet Golden Dawn tussen de 500 en 1000 medestanders op de been te krijgen. De 'Imia'-mars is vernoemd naar het gelijknamige Griekse eiland, waar in de jaren negentig drie Griekse mariniers door Turken zijn vermoord. Golden Dawn beschikte over twee eigen boekwinkels, een eigen drukkerij en tal van publicaties.



België/Noorwegen

Stavanger Festival wil geen Les Vilains

Het Stavanger Punkrock festival 2006, dat eind april in Noorwegen plaatsvindt, moet het dit jaar met een band minder doen. Naast de bands zoals Misfits, New Model Army en vele anderen, zou ook de Belgische Oi!-band Les Vilains op de planken staan. Noorse antifascisten staken hier echter een stokje voor. De organisatie zag zich hierdoor genoodzaakt om Les Vilains te schrappen. Niet geheel onterecht.

Les Vilains startte in 1997. De reden voor oprichting was simpel en duidelijk: lol maken. Inmiddels is Les Vilains uitgegroeid tot een serieuze band, die internationale bekendheid geniet, getuige de uitnodiging voor het Stavanger Festival in Noorwegen. Een maand voordat Les Vilains op het Noorse festival zou spelen, treden ze op in Helsinki. Daar delen ze het podium met de Finse White Power-band Mistreat. Het is niet de eerste keer dat beide groepen tegelijk op een podium staan. Op 3 juli 1999 spelen beide bands op een extreemrechts festival in het Belgische Namur. De organisatie is handen van Yannick Pollet, voormalig Vlaams Blok-lid en platenbaas van Les Vilains. In juni 2005 ontmoeten beide bands elkaar opnieuw; dit keer op een Blood & Honour-festival in Vlaanderen. Het is overigens niet zo dat Les Vilains alleen maar met extreemrechtse en fascistische bands op de planken staat. In België en Engeland deelden ze ook het podium met Oi!-bands die niets van doen hebben met extreemrechts. Les Vilains wil daarom niets weten over de geruchten dat zij ook tot het extreemrechtse muziekgebied behoren.

Dwepen
Politiek maakt de skinheadscene kapot. In een interview voor het blad Out of Order, omschrijft de band zichzelf als Oi!-band en zingt men vooral over voetbal, bier en linksextremisme. Het laatste woord in de opsomming is frappant, want de band zegt niet over politiek te zingen. Les Vilains steekt hun afkeer van links niet onder stoelen of banken. Hun afkeer komt vooral duidelijk naar voren in het nummer 'Trou du cul' waarin de band zich keert tegen krakers, punks en profiteurs van de samenleving. Ook heeft de band geen hoge pet op van moslims. Op de live cd 'Holidays in Donk' speelt de band het nummer 'Mohammed'. Het nummer is een cover van de extreemrechtse Franse band Kontingent 88. In het nummer noemt men Mohammed een strontvlieg ('Mohammed mouche a merde'). Les Vilains' liefde voor extreemrechts laat zich verder vooral zien door hun bijdrage aan diverse verzamel-cd's. Zo is Les Vilains vertegenwoordigd op de 'Tribute to Bunker 84'-cd. Bunker 84 is een oude Franse fascistische band, die onder andere het nummer 'Mein Kampf' speelt. Ook neemt Les Vilains deel aan een verzamel-cd ter ere van Skrewdriver, de grondlegger van de hedendaagse nazi-muziek.

Achtergrond
Ondanks dat de band zich niet als extreemrechts profileert, beweegt ze zich toch regelmatig op de rechterflank. Niet zo verwonderlijk als je naar de achtergrond van enkele bandleden kijkt. Belangrijkste lid van de band is ongetwijfeld Fabian Davidts, die in de skinscene bekend is onder zijn pseudoniem 'Suck'. In het verleden heeft zanger Davidts zich laten fotograferen voor een SS-vlag. Niet alleen de foto verduidelijkt Davidts' standpunt, maar ook zijn tattoo's. Op iedere arm heeft hij keltenkruizen getatoeëerd. Daarnaast is hij eigenaar van het Belgische skincafé De Kastelein in Brugge. Het café dient als een ontmoetingsplek voor skinheads uit de hele wereld, maar vele naziskins omschrijven het café als 'hangplek voor de beweging Blood & Honour Vlaanderen', die is voortgekomen uit Blood & Honour Midgard. Bassist Dieter Samoy heeft ook enige betrokkenheid bij deze organisatie, zo helpt hij wel eens mee tijdens Blood & Honour-concerten. Daarnaast speelt Samoy samen met Blood & Honour-activist Dominiek Vandekeere in de skinband Kill Baby Kill. Naast deze bands, toont Samoy ook zijn kunsten in de Zweedse extreemrechtse band Steelcapped Strength. Samoy was voorheen een anti-fascistische skinhead, die een tijdlang in Utrecht heeft gewoond. In Nederland kreeg hij steeds meer contact met naziskins uit Rotterdam, hetgeen uiteindelijk resulteerde dat hij de nieuwe bassist werd van Landstorm. Landstorm is een fascistische Oi!-band rondom naziskin Ed Polman. Enkele nummers van de band, zoals March the Banner (Rudolf Hess editon), verwijzen naar het Derde Rijk. Ook de zangeres van Les Vilains is een bekende uit het extreemrechtse circuit. In de jaren negentig was ze medewerkster van het extreemrechtse Oi!-blad 'Hou Kontakt'. Hou Kontakt werd gezien als een Nederlandse equivalent van het internationale Blood & Honournetwerk.

Vreemd luchtje
In interviews geeft de band aan niet-politiek te zijn. 'We spelen gewoon Oi!' laat de band weten. Tekstueel komen in een aantal nummers rechtse standpunten naar voren, maar deze zijn niet als extreemrechts te bestempelen. Mensen die geen achtergronden weten, zullen de band inderdaad zien als een gewone Oi!-band. Uit de houding van de band blijkt dat ze wel degelijk sympathiek staan ten opzichte van extreemrechts, getuige hun deelname aan de verzamel cd's, Blood & Honour-concerten en hun omgang met rechtsextremisten. Kortom, Les Vilains is een Oi!-band die sterk neigt naar extreemrechts, maar niet extreemrechts is.

terug naar inhoud