alert = afa

Home
Inhoud 1-2011
Zoeken

Lonsdale News

Alert!
Postbus 2884
3500 GW Utrecht
alertafa@xs4all.nl
PGP-key

xml

printversie

Blood & Honour-organisatoren veroordeeld - Een primeur voor Vlaanderen

AFF/Verzet

Woensdag 9 maart 2011 werden voor het eerst organisatoren van Blood & Honour Vlaanderen door een rechtbank veroordeeld voor het organiseren van neonaziconcerten. Onder hen de peetvader van Blood & Honour Vlaanderen, Chris Moorkens. Het zijn lichte straffen (drie maanden cel, al dan niet voorwaardelijk) maar het is een belangrijke principiële beslissing. Het vonnis toont aan dat er geen wetswijziging nodig is om organisaties als Blood & Honour het leven zuur te maken, maar enkel de wil en de durf van politie en het Openbaar Ministerie om de nodige vaststellingen te doen in de concertzaal. De rechtbank kan dan niet anders dan de feiten te veroordelen als strijdig met de wet tegen racisme en discriminatie. Men had ook nog de wet tegen het negationisme kunnen aanhalen, maar die werd in Veurne niet ter sprake gebracht..

Screenshot 'Thomas Kuban'
Beelden Thomas Kuban
"Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood & Honour"
Sinds 2001 worden al concerten georganiseerd door het traditionele Blood & Honour Vlaanderen (zie elders in deze Alert!), maar het is pas sinds 2006 dat er aandacht voor is in de media. Op aangeven van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat bij elk aangekondigd concert vanaf 2006 persmededelingen en een 'Open brief' verstuurde naar de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie. Na een tijdje verslapte de aandacht van de pers – "Die Skinheads, dat hebben we al gehad", zei een toenmalige redactiechef toen een journalist toestemming vroeg om op een zaterdagavond ter plaatse poolshoogte te mogen nemen. Het VRT-programma Koppen kreeg in 2008 de kans om unieke beelden uit te zenden, en deed dit ook. Beelden van de undercoverjournalist 'Thomas Kuban' over Blood & Honour Vlaanderen-concerten in Bellegem op 19 april 2008, en eerder in Mechelen en Wolfsdonk, die Vlaanderen schokten. Een geluk bij een ongeluk was dat net in die periode er voor het eerst een minister van Justitie was – de christen-democraat Jo Vandeurzen – die echt werk wilde maken van de vervolging van Blood & Honour Vlaanderen.

Chris Moorkens
Chris Moorkens
Eerdere ministers – zoals de liberaal Patrick Dewael – waren in woorden wel fel tegen neonaziconcerten, maar zeiden onmachtig te zijn om op te treden. In 2007-2008 werden drie wetsvoorstellen in het parlement ingediend om organisaties als Blood & Honour Vlaanderen te verbieden (1), maar juridisch bleek het niet zo eenvoudig te zijn om een wet te formuleren die neonazistische organisaties moest treffen en niet in één klap ook andere niet-conformistische organisaties kan treffen. Het standpunt van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), progressieve juristen en het AFF was dat die wetsvoorstellen mogelijk interessant zijn, maar je eerst de bestaande wetgeving (de wet tegen het racisme, tegen negationisme, tegen discriminatie…) moet benutten. Het probleem is minder dat er nieuwe wetgeving nodig is, meer dat men moet durven optreden. Dat men zich niet moet beperken tot het bekijken of het verkeer rond de concertzaal nog vlot doorgang vindt, maar men ook moet toezien op wat er in de concertzaal gebeurt.
In de week vóór de Ian Stuart Donaldson-memorial op 18 oktober 2008 verscheen op initiatief van het AFF, met medewerking van het Franstalige RésistanceS, in de kranten Le Soir en De Morgen de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood & Honour ondertekend door tientallen prominente Belgen. Op 18 oktober werden alle concertgangers op weg naar de tent waar het Blood & Honour-concert in Diksmuide zou plaatsvinden aan een identiteitscontrole onderworpen. Drie dagen later werden kopstuk Chris Moorkens en twee mede-organisatoren, Kris Vanholen – twee jaar eerder nog Vlaams Belang-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen – en Robby Quidousse van hun bed gelicht door de politie voor de organisatie van de concerten in Bellegem en Diksmuide. Eén probleem nog: ze konden maar één dag vastgehouden worden omdat voor de feiten waarvan ze beticht konden worden slechts een maximumstraf van één jaar cel staat. Naar aanleiding van zijn kortstondige aanhouding kreeg Chris Moorkens wél de electronische enkelband om die hij al eerder had moeten dragen ingevolge van een veroordeling voor andere feiten.

Kris Vanholen
Kris Vanholen
Rechtbank
Het duurde tot 2 februari 2010 vooraleer de raadkamer in Veurne besliste dat het dossier rijp was voor beoordeling door de correctionele rechtbank. De advocaten van de verdediging begonnen daarop nader onderzoek te eisen, leverden besluiten te laat in, enzomeer zodat het nog een jaar zou duren vooraleer de zaak eindelijk werd behandeld voor de correctionele rechtbank in Veurne. Op 9 februari 2011 was het zover. De advocaat van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, dat zich burgerlijke partij had gesteld, citeerde onder andere uit songteksten van de voor Bellegem en Diksmuide aangekondigde groepen zoals het Finse Mistreat en het Estlandse PWA. Chris Moorkens, Kris Vanholen en Robby Quidousse vertoonden zich niet in de rechtbank. Hun advocaten hadden vooral twee argumenten.
Allereerst betwisten ze dat de concerten openbaar waren, en in de privé-sfeer is meer toegelaten dan op openbare plaatsen. De advocaat van het CGKR en het Openbaar Ministerie bestreden dit: het is niet omdat je concerten semi-clandestien organiseert en je probeert sommige mensen buiten te houden, dat het geen openbare aangelegenheid is. Hoe privé is iets wat via het internet wereldwijd wordt aangekondigd? Waar niet slechts een paar maar honderden mensen aanwezig zijn. En – zoals in Diksmuide – politieagenten in burger zonder zich kenbaar te maken als politieagent moeiteloos binnenkwamen mits maar de € 25 entree te betalen. Een tweede twistpunt was een uitspraak van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009 volgens welke je eerst een organisatie moet veroordelen vooraleer leden ervan te kunnen vervolgen. Maar hoe doe je dat met een organisatie als Blood & Honour waar er geen lidmaatschapskaarten van uitgereikt worden noch een bestuur verkozen wordt? De wet tegen het racisme uit 1981 voorziet bovendien expliciet in de mogelijkheid om via daden van leden organisaties te treffen. Het is trouwens zo dat het Vlaams Blok in 2004 veroordeeld werd voor haar racisme.
Tijdens de rechtszaak in Veurne werden een aantal beelden van 'Thomas Kuban' getoond, en liet men ook geluidsopnamen horen die de politie buiten de tent in Diksmuide maakte – waarop na het optreden van een groep veelvuldige Sieg Heil's te horen waren. Politie in burger stelde ook vast dat in de tent in Diksmuide Hitler verheerlijkende publicaties en memorabilia verkocht werden. Het Openbaar Ministerie wees erop dat de organisatie van dergelijke concerten niet zomaar een bevlieging is: Chris Moorkens verklaarde tijdens zijn verhoor bij de politie dat een concert zoals in Diksmuide zes maanden voorbereiding vergt. Op zijn pc werd een to do-lijst en de taakverdeling gevonden. Op de pc van Kris Vanholen werden dan weer foto's van de man gevonden waarop hij in gezelschap van vrienden de Hitler-groet uitbrengt. Robby Quidousse hing de zielenpoot uit: omdat hij zich ervoor schaamde was het onder de valse naam Declercq dat hij de zaal in Bellegem huurde, tot zijn verbazing stelde hij vast dat het Keltisch huwelijk dat hem gevraagd was te organiseren in Diksmuide een Blood & Honour-concert werd…
Het Openbaar Ministerie vroeg voor de drie beklaagden de maximumstraf van één jaar cel. De verdediging vroeg vrijspraak. Voor Moorkens en Vanholen werd desnoods opschorting van straf gevraagd (= schuld bewezen, maar geen uitvoering van straf). Voor Quidousse werd desnoods een lichte straf, een werkstraf bijvoorbeeld, gevraagd. Ook vroeg men om rekening te houden met de gevolgen van een eerdere veroordeling. In 2008 werd Quidousse namelijk voor gewelddaden veroordeeld tot twee jaar cel voorwaardelijk. Uiteindelijk werd het drie maanden cel voorwaardelijk voor Moorkens en Vanholen, en drie maanden effectieve gevangenisstraf voor Quidousse… omdat gezien zijn vorige veroordelingen geen uitstel voor een celstraf nog verleend kan worden. Alledrie worden ook veroordeeld tot het betalen van een symbolische schadevergoeding van € 1 aan CGKR en tot het gezamenlijk betalen van de proceskosten aan het CGKR, een bedrag van € 18.568.

Herdenking voor SS'ers in Lommel voor het concert in Mechelen in 2007
Herdenking Lommel
Belangrijk precedent
Komen de drie leden van Blood & Honour er relatief goedkoop vanaf, het vonnis is een belangrijk precedent. Het maakt duidelijk dat organisatoren van neonaziconcerten veroordeeld kunnen worden zonder dat nieuwe wetgeving nodig is – het excuus van de voorgangers van minister van Justitie Vandeurzen die beweerden machteloos te staan tegenover neonazi-organisaties. Het vonnis maakt ook duidelijk dat men moet stoppen met de politiek van 'laat ze hun ding maar doen in hun tent, zolang ze daarbuiten maar niemand lastig vallen'. Wat al te vaak het beleid was van de Staatsveiligheid die altijd ter plaatse kwam, en de ordehandhaving overnam van de plaatselijke politie. Het vonnis maakt duidelijk dat als het parket de nodige vaststellingen laat doen, een rechtbank niet anders kan dan oordelen dat wat op Blood & Honour-concerten gebeurt, strijdig is met de wet tegen racisme en discriminatie.
Het Anti-Fascistisch Front (AFF) liet in een persmededeling weten verheugd te zijn over de duidelijke veroordeling, maar vroeg ook waakzaam te blijven en haalde daar drie voorbeelden voor aan. 1. Het is niet duidelijk wanneer leden van de Combat 18-versie van Blood & Honour Vlaanderen, beter bekend onder de naam van hun toenmalig tijdschrift en website Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET), voor de rechtbank in Dendermonde moeten verschijnen. De aanhoudingen en huiszoekingen bij vermeende BBET-leden dateren al van 7 september 2006. De zaak werd begin 2010 voor het eerst voor de rechtbank gebracht, maar meteen voor onbepaalde tijd uitgesteld. 2. De concerten van Blood & Honour Vlaanderen waren vooral een gelegenheid voor buitenlandse neonazi's om in Vlaanderen zaken te beleven die in eigen land moeilijker liggen. Duitse neonazi's hebben in Vlaanderen echter ook grotendeels zelfstandig concerten georganiseerd (zie kader). Die kans mag hen niet meer geboden worden. 3. Generaties en organisaties wisselen. De jongste jaren heeft een 'nieuwe' generatie Blood & Honour'ers concerten georganiseerd (Izegem, Poperinge, Wommelgem). En als men zelf geen heil meer ziet in Blood & Honour-bijeenkomsten, zoekt men naar andere middelen en methodes. BBET-kopstuk Tomas Boutens bijvoorbeeld werd meermaals opgemerkt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat bij haar 'jeugdcongres' onder andere muziekgroepen uit het Blood & Honour-circuit programmeerde.

De strijd tegen bijeenkomsten van neonazi's in Vlaanderen is nog niet gestreden, maar er is met de veroordeling in Veurne een belangrijke overwinning geboekt.

www.aff.be

Noot:
(1): Zie Alert!, december 2008.

(uit: Alert!, nummer 1, maart 2011. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)

terug naar inhoud