buitenlands nieuws

Redactie Alert!

België
Het 'cordon sanitaire' rond het Vlaams Belang, zeg maar de boycot door de democratische partijen in België om niet met het Belang samen te werken, begint ernstige scheuren te vertonen. Acht vertegenwoordigers van de rechterflank van de Vlaamse Liberalen (VLD) onderhandelen met het Belang om wel samen te werken of over te stappen. Ook de afvallige Liberaal Hugo Coveliers sluit samenwerking niet uit en in ruil voor deelname aan de macht in Antwerpen in 2006 (verkiezingen oktober 2006) zou Coveliers van het Vlaams Belang wel eens de burgemeesterspost kunnen krijgen, zo beweren ingewijden. Philip Dewinter wil die job ook graag, maar dat kan altijd nog na Coveliers zullen ze bij het Belang denken. Ondertussen wentelt Dewinter zich nog in het warme bad wat de onafhankelijke (LPF)-parlementariër en 87-dagen minister Hilbrand Nawijn hem gaf. Op hun nieuwjaarsreceptie in Antwerpen kwam Nawijn met zijn rechterhand Bert Bakker om een speech te geven, met in zijn kielzog nog wat gemeenteraadsleden van Leefbaar Rotterdam, toch maar op persoonlijke titel uiteindelijk, en een redelijk vrachtje Nederlandse pers. Wie had gedacht dat het 'cordon sanitaire' eerder in Nederland dan in België zou sneuvelen? Dewinter kon dan ook niet genoeg verklaren dat Nederland eindelijk lid was van de 'Europese familie' en kon aanhaken bij de pogingen om onder zijn leiding een Europese extreemrechtse partij of in ieder geval betere samenwerking op te zetten. Toch is het zeker niet de inhoud van het Vlaams Belang dat veranderd is, het is uitsluitend het klimaat van angst en xenofobie in Nederland en de teneur om te denken dat het helpt om alles te mogen zeggen, dat plots het Belang als een normale rechtse partij wordt afgeschilderd. Het Belang is geen steek veranderd, zoals overigens ook al haar prominenten constant verklaren, en dat kun je ook zien aan de vrienden die ze nog altijd uitkiezen, bijvoorbeeld op het gebied van Europese samenwerking: Eind vorig jaar draafden in Antwerpen de volgende illustere personen op: Mario Borghezi van het Italiaanse Lega Nord, Andreas Mölzer van de Freiheitlichen FPÖ uit Oostenrijk en Bruno Gollnisch van het Franse Front National. Oja, en Michiel Smit was er natuurlijk ook. Ze spraken af om voor 2009 een gezamenlijke lijst voor de Europese parlementsverkiezingen samen te gaan stellen en wat Dewinter betreft gaat Jörg Haider die aanvoeren. Ook gaan ze samen proberen Turkije buiten de EU te houden en spraken ze af om voortaan 'identiteit' en 'patriottisme' te gebruiken in plaats van 'ras' en 'nationalisme'. Handig, dan weet je voortaan meteen wat ze bedoelen.
Het Vlaams Belang is nauwelijks veranderd; de ruggengraat is nog altijd het racistische 70 puntenprogramma en dezelfde mannen, Frank Vanhecke, Gerolf Annemans en Philip Dewinter trekken nog immer aan alle touwtjes. Dat ze nog altijd warm lopen voor de amnestie en rehabilitatie van Vlaamse SS-vrijwilligers en Vlaamse nationaal-socialisten, liet ook de uitreiking van de eerste lidmaatschapskaart van het Vlaams Belang zien; aan de dochter van Vlaams Blok oprichter Karel Dillen, berucht sterkmaker voor de rehabilitatie van SS'ers. Dillen bracht in de jaren '50 openlijk de Hitlergroet en verklaarde: "Tijdens de oorlog was ik een passieve voorstander van wat men de Nieuwe Orde pleegt te noemen". Ook is er een foto uit 1992 waar Dillen samen met de beruchte Waalse collaborateur Leon Degrelle te zien is. De belangrijkste recruteringsvijvers van het Vlaams Belang voor hun nieuwe (onder)kader zijn nog altijd de fascistische organisaties NSV en Voorpost. Zo zit de voorzitter van Voorpost in een Vlaams Belang cultuurcommissie en is actieleider Luc Vermeulen van Voorpost in loondienst bij het Vlaams Belang als verantwoordelijke voor de Dienst Orde. Verder zit Vlaams Belang in het Comité Nee Tegen Turkije, waar ook de volgende groepen bijzitten: Jongeren Aktief, Voorpost, Nationalistisch Jong Studenten Verbond (NJSV), Vlaamse Jongeren Mechelen (VJM), Vlaamse Jongeren Dilbeek (VJD en Jong Rechts, de Nationale Beweging en de Vereniging van Nederlandse Nationalisten, de laatste 3 dus uit Nederland. Met name het VJM is een openlijke nazistische organisatie.
Ook de stijl van het Belang is geen spat veranderd; Annemans dreigde bijvoorbeeld op het laatste partijcongres de rechters die het Blok waagden te veroordelen wegens racisme 'nooit te zullen vergeten' en tegenstanders als de Socialistische Partij worden steevast voor 'maffia' uitgemaakt. Zelfs in de keurige debatten op de Vlaamse tv, waar ze nu regelmatig mogen aanschuiven, slaan ze dat soort taal uit, volledig op ramkoers. De traditionele partijen lijken verlamd. Ook als het gaat om het opstarten van een procedure om de subsidies aan het Vlaams Belang te stoppen, zwijgt men. Het Belang krijgt jaarlijks ongeveer 5.6 miljoen euro, bestaande uit een vast bedrag per parlement, een vast bedrag per uitgebrachte stem (ongeveer 1 euro en 30 cent), een bijdrage om parlementaire medewerkers te betalen en de lonen voor de verkozenen. Het Vlaams Belang heeft 61 parlementsleden, waarvan 32 in het Vlaams parlement, 18 in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, 8 in de Senaat en 3 in het Europees parlement. Die dragen allemaal 15% van het loon af aan de kas van het Belang. Het is bizar dat een veroordeelde partij dat geld blijft ontvangen. Toch zijn er lichtpunten; een internetpetitie opgestart door blokwatch.be van de journalist Marc Spruyt om de subsidies in te trekken, haalde binnen korte tijd 57.000 handtekeningen op. Ter vergelijking: het Vlaams Blok toen nog deed er 4 weken over om 25.000 handtekeningen tegen het migrantenstemrecht op te halen. In de komende nummers van Alert! besteden we in een serie aandacht aan de personen achter het Vlaams Belang, hun standpunten, de publicaties en de contacten met andere organisaties.

Bronnen: Solidair, Blokwatch.be

Duitsland
In aanloop naar de landelijke verkiezingen in 2006 heeft de extreemrechtse partij Die Republikaner samenwerking in de vorm van een lijstverbinding met de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD) afgewezen. Volgens partijchef Rolf Schlierer is de NPD er enkel op uit om een deel van de achterban de Reps in te lijven. Schlierer wil ook krampachtig blijven uitstralen dat de Reps de 'staatsgetrouwe rechtse democraten' zijn en de NPD juist niet. Niet iedereen binnen de Reps is het daarmee eens en zo werd Franz Schönhuber, de mede-oprichter en vroegere voorzitter van de Reps, begin januari adviseur van de NPD. Schönhuber gaat zijn licht laten schijnen over 'media en Europese politieke zaken' en krijgt een column in het NPD-blad 'Deutsche Stimme'. Meer 'goed' nieuws voor de NPD komt uit de rijen de Deutsche Volks Union (DVU). Vorig keer berichtten we al dat de DVU een pact met de NPD had gesloten voor de deelstaatverkiezingen in Sachsen en Brandenburg, en daaropvolgend een lijstverbinding voor tenminste 5 jaar voor de verkiezingen in 2006 aanging. Nu blijkt dat lijstverbindingen niet mogelijk zijn volgens de Duitse kieswet, ziet de DVU af van deelname en gaat campagne voeren voor de NPD. Zoals bekend heeft de multimiljonair Gerhard Frey voldoende financiële armslag voor folders, magazines en billboards, zodat dit de NPD een flinke duw in de rug kan geven. Dat is nodig om de kiesdrempel van 5% te halen, in 2002 immers haalde de NPD 0,4%. Tegenprestatie is dat Frey de lijst aanvoert voor de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2009. Wel blijven kandidaten van beide partijen (15 voor de DVU) verkiesbaar en gaat de lijst NPD/DVU of andersom heten. Ook hebben beide partijen de deelstaatverkiezingen verdeeld; De NPD doet Schleswig-Holstein en Nordrhein-Westfalen dit jaar, de DVU doet Sachsen-Anhalt (2006), Bremen (2007), Hamburg (2008) en Thüringen en Brandenburg (2009). Bij andere verkiezingen heeft de NPD voorrang. Wel zullen op de kandidatenlijsten lui van de verschillende partijen kunnen staan.
In Sachsen waarschuwt de Duitse geheime dienst dat sinds de verkiezingsoverwinning van de NPD daar begin september vorig jaar, zeer veel neonazi's uit de Freien Kameradschaften de partij instromen. Zoals bijvoorbeeld Michael Regener, de zanger van de door de Duitse staat als 'criminele vereniging' veroordeelde neonaziband Landser. Maar ook trekt de NPD intellectueel kader aan, zoals de eigenaar en uitgever van het ultraconservatieve en antisemitische maandblad 'Nation & Europa', Karl Richter. Richter is nu wetenschappelijk medewerker van de fractie in het Sachsische deelstaatparlement. De publicist, al eens veroordeeld wegens 'volksopruiing', was eerder in de jaren '80 adviseur van de fractie van de Reps in het Europees Parlement. Richter ziet kansen, zo schrijft hij in zijn blad: "De stem van de nationale oppositie beschikt plots over een microfoon, spreektijd en fractiegeld. Met wat sturing zou daaruit een werkbaar politiek instrument te smeden kunnen zijn". Ook Harald Neubauer van de Reps en in 1989 nog in het Europees Parlement voor die partij, maakt de overstap naar de NPD. Neubauer zit ook bij het blad 'Nation & Europa'.
Op 22 mei zijn de verkiezingen voor het parlement in Nordrhein-Westfalen en op plaats 8 van de NPD-kandidatenlijst komen we een oude bekende tegen; Christian Malcoci, partijsecretaris van de Nederlandse Volks Unie. In 2002 haalde Malcoci voor de NVU in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen in Kerkrade 183 stemmen. Ook nu is het zeer onwaarschijnlijk dat hij een zetel zal gaan bemachtigen; in 2001 haalde de NPD 2.357 stemmen, ook al omdat ze slechts in enkele kieskringen meededen. Dat willen ze nu beter doen, maar het hoge inwonertal van de deelstaat zal hen parten spelen. Reden dat ze het toch gaan proberen is volgens ingewijden ten eerste dat de DVU niet wilde en ten tweede dat ze niet anders konden in de aanloop naar de landelijke verkiezingen. Het zou toch raar zijn als je dan niet kandideert in de grootste deelstaat, bovendien zullen ze daar moeten winnen om de kiesdrempel te halen. Ze zullen vast voor de nodige ophef en nationaal socialistische propaganda gaan zorgen. Ook de NVU zal zich daarin willen mengen, een demonstratie in Maastricht staat al aangekondigd en zal wellicht, naast het gedenken van een 'belangrijke gebeurtenis' uit het Derde Rijk, officieel in het kader van die verkiezingen staan.
De kandidatenlijst laat verder zien dat het voor de NPD geen enkel probleem is om aanhangers van het nationaal socialisme, zoals Malcoci, op de lijst te zetten, samen met klassieke NPD'ers en andere extreemrechtse figuren. De NS'ers, of 'Freien' zien zichzelf volgens verklaringen als onderdeel van een gezamenlijke beweging (of 'Volksfront' zoals de NVU stelt), die over een illegale, een legale en een partijpolitieke vleugel beschikt. Ondertussen manifesteert de NPD zich steeds meer als organisator van neonazi-concerten, een uitstekende gelegenheid om fascistisch voetvolk aan zich te binden. Prominente NPD'ers of leden van de jongerenorganisatie Junge Nationaldemokraten (JN) zijn organisatoren, beveiligers en aanmelders van concerten onder het motto 'Zingen en dansen voor Duitsland' waar bands als Oidoxie (ook al eens in Nederland opgetreden) en Brigade M optreden. In het buitenland is de NPD overigens een samenwerkingsverband aangegaan met de Spaanse Falange, waar oude en nieuwe Francoïsten in verenigd zijn. De NPD roept andere partijen op om zich aan te sluiten bij de 'As Madrid-Berlijn' om zo een 'Europese rechtse (sic!) partij' op te richten. Het 'Europa-Idee' van de Waffen-SS zal hierbij als voorbeeld moeten gelden; Europese vrijwilligers die (natuurlijk) onder Duitse leiding voor een 'Groot-Europa' zullen gaan strijden. Het fascistische partijtje Nationale Alliantie uit Nederland ontmoette de Falange ook al eens en daar was ook sprake van samenwerking met de NPD, in het zogeheten 'European National Front'. Andere illustere deelnemers: Forza Nuova uit Italië, Noua Dreapta (Roemenië), Nacionala Speka Savieniba (Litouwen), Slovenska Pospolitost (Slowakije), England First en het Poolse Narodowe Odrodzenie Polski.
De 12 fractieleden van de NPD in het parlement van Sachsen doen ondertussen in januari en februari van zich spreken door een 'stilteminuut' voor de slachtoffers van het fascisme te negeren en vervolgens noemen Holger Apfel en Jürgen Gansel de geallieerde bombardementen op Dresden aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, waarbij tienduizenden slachtoffers (historici houden het op 30.000) vielen en de stad met de grond gelijk werd gemaakt, een 'Bommen-Holocaust' en een 'koelbloedig geplande, industriële massamoord'. Op 13 februari marcheren dan zo'n 3.000 neonazi's van de NPD in Dresden, aan de voorafgaande manifestatie waren 5.000 neonazi's aanwezig. Zwijgend, in rotten van 10, luisterend naar klassieke muziek van onder anderen Chopin uit de geluidswagen, lopen de NPD'ers door Dresden. Naar aanleiding daarvan wil de Duitse regering een wettelijk preventief verbod uitvaardigen tegen betogingen van extreemrechtse groeperingen om te demonstreren bij gevoelige plaatsen als voormalige concentratiekampen en tijdens herdenkingen van de slachtoffers van het fascisme. Op 8 mei is het 60 jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog eindigde en de NPD roept al op om naar de Brandenburger Poort in Berlijn te gaan, vlakbij het nieuwe Nationale gedenkteken voor de slachtoffers van de holocaust.

Bronnen: Antifaschistischer Nachrichten 1 en 2 2005

terug naar inhoud