buitenlands nieuws

Groot-Brittannië

Verwachte verkiezingsoverwinning voor extreemrechts blijft uit
De extreemrechtse 'British National Party' is er niet in geslaagd een overwinning te behalen tijdens de Britse gemeenteraadsverkiezingen begin mei. In voorgaande verkiezingen bemachtigde de partij nog 49 zetels (van de 4360 zetels die te vergeven waren) in verschillende gemeenteraden in Engeland en Wales, maar dit jaar bleef het aantal zetels min of meer gelijk, althans de BNP won 9 zetels, maar verloor er ook 8. En een raadslid uit Stoke-on-Trent kwam nu als onafhankelijke op, terwijl ie in 2004 nog voor de BNP werd verkozen. Ondanks dat er dus niet meer zetels gewonnen werden, is het totaal aantal stemmen voor de partij wel gestegen. In het noorden van Wales kreeg de partij zelfs bijna 10% van de stemmen.

Manifestatie tegen de BNP op Trafalgar Square op 29 april 2006 tijdens het 'Love Music Hate Racism festival', georganiseerd door www.lovemusichateracism.com en verschillende vakbonden. De mensen op de foto zijn bekende Engelse bands, popsterren en enkele politici.
  anti-BNP festival  
Een interessante ontwikkeling is dat er een officieel onderzoek is gestart naar de financiën die de partij ontving vanuit de Verenigde Staten. De krant 'the Guardian' publiceerde in februari een artikel over 'Civil Liberty', een organisatie opgezet door de BNP om donaties vanuit de VS de UK binnen te sluizen. Sinds 2001 is het in strijd met de Britse kieswet om meer dan £200 in donaties te accepteren van groeperingen of individuen uit het buitenland. BNP partijleider Nick Griffin, sprak in 2005 op een internationale bijeenkomst in New Orleans, georganiseerd door David Duke, de voormalige Ku Klux Klanleider. Daar sprak Griffin over het wereldwijde succes van de nationalistische beweging en riep bezoekers op de verkiezingscampagne financieel te steunen via Civil Liberty. Het is onduidelijk hoeveel de partij heeft ontvangen via deze organisatie, maar in een eerdere poging om activiteiten gefinancierd te krijgen vanuit de VS, haalde het 'American Friends of the British National Party' in de periode 1998-2001 ongeveer £100,000 binnen voor de BNP. Van de 'American Friends' is na 2001 weinig meer vernomen. De BNP had voor de verkiezingen van 3 mei in totaal 879 kandidaten verkiesbaar gesteld, in de hoop het aantal zetels te verdubbelen van 46 naar 100. Een coalitie van politieke partijen, vakbonden en activisten, zowel lokaal als nationaal, is de afgelopen maanden actief geweest om de verkiezingscampagne van de BNP flink te ondermijnen. In de weken voor de verkiezingen kwamen er, mede dankzij onderzoeksgroepen als Searchlight en meerdere publicaties op internet, bijna dagelijks schandalen aan het licht over de praktijken van verschillende partij-activisten. Vervalste kandidatenlijsten, racistische krantjes en allerlei (gewelddadige) incidenten. Het lijkt de partij maar niet te lukken van hun besmeurde imago af te komen.

De centrumlinkse 'Labour Party' heeft veel verlies geleden in de verkiezingen. Ook de centrumlinkse 'Liberal Democrats' wonnen niet het aantal zetels waar men op gehoopt had. De centrumrechtse conservatieven kunnen een grote overwinning vieren en in Schotland behaalde de Scottish National Party SNP (geen banden met extreemrechts) een grote overwinning. Nadat onderhandelingen met andere partijen vastliepen, heeft de partij nu een minderheidskabinet kunnen vormen in het Schotse Parlement.

Van onze Britse correspondent

Zie ook: hopenothate.org.uk


David Lane vertrokken naar Walhalla
Het jaar 2007 is voor de neonazibeweging het jaar van het verlies. Na het overlijden van Rost van Tonningen en Karel Dillen heeft de Amerikaanse scene ook te maken met een sterfgeval. Op 27 mei 2007 overlijdt de 68-jarige Amerikaanse neonazi David Lane. Binnen neonazi- kringen wordt inmiddels druk gespeculeerd over de toedracht van zijn dood, maar over een ding lijkt men het eens: Lane is vermoord.

'Of Lane nou vermoord is door een kogel of vanwege een natuurlijke dood, het verandert niets aan het feit dat deze trotse strijder, held en bloedverwant vermoord is door Zionist Occupied Government.' Naar goed gebruik binnen neonazikringen behoort heldenverering tot het vaste stramien. Het liet daarom niet lang op zich wachten totdat Amerikaanse neonazigroepen op 30 juni een herdenkingsdag voor David Lane organiseren. 'We zullen de wereld laten zien dat we niet vergeven en niet vergeten.'

De '14 words' worden aangehaald op een poster van de Nationalistische Studenten Vereniging NSV voor een optreden van de Nederlandse extreemrechtse band Standrecht in Gent in 2003
  14 words  
Tijdens Lane's detentie, hij moest een gevangenisstraf van 190 jaar uitzitten, studeerde hij geschiedenis, mystiek, odinisme en filosofie. Hij bedacht onder andere de term '14 words' (We must secure the existence of our people and a future for white children), dat heden ten dage als numerieke code in neonazikringen nog steeds populair is. Lane voelde zich geroepen door de goden om de 'zionistische moord op het blanke ras', onder ander door raciale integratie, te stoppen en om de 'huidige zionistische wereld' te vernietigen.

David Lane genoot binnen de neonazibeweging groot aanzien vanwege zijn rol in The Order, ook wel Bruder Schweigen genoemd. Leden van deze arische en paramilitaire organisatie trokken begin jaren tachtig al moordend en rovend rond, met als doel geld in te zamelen voor de blanke revolutie. Lane was een van de leden die werd veroordeeld wegens samenzwering en moord op radioverslaggever Alan Berg. Gezien de misdaden van Lane tegen de mensheid valt het te betwijfelen of 'valhalla' blij moet zijn met deze 'strijder'.

John Postma


Nieuwrechtse organisatie Euro-Rus confereert opnieuw
'Rusland en de Europese Rijksgedachte'. Onder dit motto organiseerde de Vlaamse nieuwrechtse organisatie Euro-Rus haar tweede congres, dat op 14 april 2007 in het Belgische Hamme plaatsvond. Opnieuw spreken extreemrechtse voormannen, waaronder Robert Steuckers, het aanwezige publiek toe. In tegenstelling tot het eerste congres, waar voormalig KKK-leider David Duke sprak, is de tweede bijeenkomst bijna geruisloos verlopen.

De Vlaming Kris Roman, oprichter van Euro-Rus, leidt de gespreksavond in. Dit voormalige Vlaams Blok-lid, die een lange carrière heeft binnen extreemrechtse en neonazistische organisaties, waaronder Stichting Consortium de Levensboom van wijlen Florrie Rost van Tonningen, sprak over de noodzaak om Rusland als bondgenoot te kiezen om de uitdagingen waar Europa mee te maken krijgt het hoofd te bieden. Een van die problemen is volgens Euro-Rus de komst van 500 miljoen immigranten uit Afrika en Azië in de komende 20 jaar, die de ondergang zal worden van de Europese normen en waarden. In deze apocalyptische visie dient Rusland als dam te fungeren om de ongewenste invloeden buiten het Europese Rijk te houden. Daarbij ziet Euro-Rus het land als voorbeeld voor Europa, waar traditie en democratie hoog in het vaandel staan.

'In Rusland is het leven voor nationalisten erg gemakkelijk', betoogt Yevgueni Belan die namens de Russische extreemrechtse organisatie DPNI (Beweging tegen Illegale Immigratie) spreekt. In zijn betoog komt naar voren dat Russische nationalisten zich meer kunnen uiten dan hun broeders in West-Europa. Daarnaast is extreemrechtse en nationalistische literatuur in Rusland vrijelijk te koop zonder vrees voor berechting. Belan spreekt in dezelfde lijn als de visie van Euro-Rus die op haar website tot een soortgelijke conclusie komt. 'Rusland is een voorbeeld van democratie, waar je literatuur kunt kopen die in Europa verboden is.'

vlnr: Yevgueni Belan (DPNI), Kris Roman (Euro-Rus) en Robert Steuckers (Synergies Européennes)
  Euro-Rus  
Als laatste spreker neemt Robert Steuckers plaats achter het spreekgestoelte. De Belg, die net als Kris Roman een lange staat van dienst heeft binnen extreemrechtse en nieuwrechtse organisaties, vertelt over de verschillende samenwerkingsverbanden die West-Europese landen met Rusland hebben gehad. Met name de plaats die Rusland inneemt in de Europese Rijksgedachte loopt als een rode draad door zijn betoog. Steuckers is oprichter en voorman van het Europese nieuwrechtse netwerk Synergies Européennes en is ideologisch geschoold door de Franse extreemrechtse voorman Alain de Benoist.

Nieuwrechtse ideeën zijn Euro-Rus niet vreemd. De grondgedachte van een Europees imperium, dat volgens Euro-Rus gebaseerd is op de as van Parijs, Berlijn en Moskou, is afkomstig uit de koker van de Franse nieuwrechtse denker Jean Thiriart. Overlappingen en uitwisselingen met andere nieuwrechtse organisaties, zoals Synergies Européennes, zijn daarom vanzelfsprekend. Zo is Kris Roman bijvoorbeeld op 20 en 21 juli 2007 gastspreker op een congres in Moskou, dat door het Russische nieuwrechtse blad Athenaeum is georganiseerd. Diverse redactieleden van Athanaeum zijn gelieerd aan de Russische afdeling van Synergies Européennes, dat in juni 2006 een congres organiseerde met als thema 'De toekomst van de blanke wereld'.

Boos reageerde Roman op de aantijgingen van de Vlaamse krant De Morgen die de eerste bijeenkomst van Euro-Rus ten onrechte betitelde als neonazicongres. Een neonazicongres was het zeker niet, maar wel een nieuwrechtse bijeenkomst waar flink gehamerd werd op de eigen wortels en identiteit, beperking van immigratie en afschaffing van de multiculturele samenleving. Het vasthouden aan geloof en tradities en het pleiten voor een thuisland zijn ingrediënten die perfect passen in een nieuwrechtse ideologie. Voorafgaand aan de eerste bijeenkomst in december 2006 stortte de media zich massaal op het voormalige KKK-lid David Duke, terwijl de ideologie van Euro-Rus onderbelicht is gebleven. Jammer dat het tweede congres nauwelijks onder de aandacht is gekomen, want het is een gemiste kans om extreemrechtse organisaties, zoals Euro-Rus, te ontmaskeren zonder dat daarbij de erfenis van de Tweede Wereldoorlog van stal hoeft te worden gehaald.

John Postma


Portugees nazi-congres valt in het water
Wat een dag had moeten worden voor de 'nationale jeugd, de jonge kameraden en hun politieke werk' is op een groot fiasco uitgelopen. Op 21 april 2007 organiseerde de Portugese extreemrechtse organisatie 'Juventude Nacionalista' in samenwerking met Partido Nacional Renovador een bijeenkomst in Lissabon te Portugal. Deelnemende en ondersteunende groepen uit heel Europa zouden afgevaardigden sturen, waaronder lieden van het Vlaams Belang, Nation, NPD, Noua Dreapta en anderen. Het avondprogramma zou gevuld worden met een live-concert van Asedio, Brigada Totenkopf en Bullet 38. Asedio en Bullet 38 behoren tot de Hammerskin Nation. Het heeft echter niet zover mogen komen.

Mario Machado
  Mario Machado  
Enkele dagen voor de conferentie valt de Portugese politie huizen binnen van kopstukken van de neonazi's in Portugal. Tijdens de huiszoekingen vindt de politie een enorme hoeveelheid nazi-propaganda, wapens en munitie. Zevenentwintig personen worden bij de politierazzia gearresteerd, waaronder Mario Machado, leider van Frente Nacional. Een ander probleem vormde volgens de organisatie het vinden van een geschikte lokatie waar de conferentie zou plaats moeten vinden.

In diverse extreemrechtse nieuwsgroepen op internet werd al gesproken over een verkapte Hitler-herdenking. De datum waarop dit congres zou plaatsvinden, 21 april, een dag na de geboortedag van Adolf Hitler, is volgens berichten in de nieuwsgroepen niet toevallig gekozen. Ingewijden vertelden vervolgens dat het congres een mengelmoes zou worden van openlijk nationaal-socialistische organisaties, zoals Combat Espania op wiens website neonazistische skinheads zijn afgebeeld die hakenkruisarmbanden dragen, tot extreemrechtse organisaties zoals de Freiheitliche Partei Österreichs en het Vlaams Belang.

Niet alle organisaties die op de flyer van het congres genoemd werden zouden een afgevaardigde sturen. Volgens de Portugese AFA werd het aantal mogelijke bezoekers geschat op circa 200.

John Postma


Demonstreren in Dortmund
Op 1 mei, de dag van de arbeid, demonstreerden de fascistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) in Dortmund onder het motto "Gemeinsam gegen Kapitalismus". Duitse antifascisten hielden een massale tegendemonstratie.

Een groep antifascisten uit Nederland reisde af naar Dortmund om de tegendemonstratie bij te wonen. Op de demonstratie die om tien uur 's ochtends begon kwamen zo'n 3000 mensen af. Een groot gebied rondom de nazidemonstratie was door de politie afgezet. De demonstratie werd tegengehouden door de politie, die allerlei absurde eisen stelde. Een grote groep van zo'n 1000 antifascisten splitste zich af om de spoorbaan te bezetten, waarover nog zo'n 600 neonazi's naar hun voorverzamelpunt moesten reizen. Door de opgeworpen brandende barricades was het spoor niet meer te gebruiken en moesten de NPD'ers een ander manier vinden om bij hun voorverzamelpunt te komen. Na weggejaagd te zijn door de politie kwamen de demonstranten weer bij elkaar in een nabijgelegen straat. Vanaf daar werd geprobeerd richting de NPD-demonstratie te gaan maar de politie probeerde dit te voorkomen. Met barricades werd geprobeerd de politie op afstand te houden zodat er weer andere routes richting de nazi demo geprobeerd konden worden. Al met al werd de NPD-demonstratie door alle tegenacties uren vertraagd en groepen nazi's konden niet naar het voorverzamelpunt komen. De NPD liep uiteindelijk met 650 mensen een andere, verkorte route. Een geslaagde dag!

Ricardo, AFA - Den Haag


Karel Dillen naar de eeuwige jachtvelden
Op 27 april gaf Karel Dillen de geest. De Vlaams Belang top sloofde zich uit in lofbetuigingen tegenover zijn stichter. Tijdens de 1 mei viering in Antwerpen werd hij herdacht. Jongerenvoorzitter Hans Verreyt plaatste beelden ervan op You Tube. Het Vlaams Parlement hield een minuut stilte. Wat Dillen in het verleden allemaal uitspookte werd niet helemaal belicht in de speeches en de media.

Karel Dillen was voorzitter van het Vlaams Blok tot 1996, wanneer hij zijn opvolger Frank Vanhecke benoemt. Dillen werd geboren in 1925 te Antwerpen en richt als één van zijn eerste wapenfeiten in 1951 de Jong Nederlandse Gemeenschap op met als belangrijkste richtpunt de 'rehabilitering van ex-collaborateurs, waarbij hij een opvallende voorliefde koestert voor Reimond Tollenaere, Cyriel Verschaeve en Ward Hermans', zeg maar de SS-fractie van de collaborateurs.

In 1951 vertaalt hij "Nuremberg ou la terre promise", een boek van de Fransman Maurice Bardèche, een revisionistisch werk waarin systematisch de jodenuitroeiing wordt ontkend. In 1968 neemt hij samen met huidig Vlaams Belangsenator Wim Verreycken plaats in de VMO (Vlaamse Militanten Orde) raad. De VMO groeide geleidelijk aan uit van radicaal-Vlaamse actiegroep tot een harde extreemrechtse militie.

Eind jaren '70, begin jaren '80 werd de organisatie berucht voor haar gewelddadige acties tegen gastarbeiders, Walen en alles wat links en/of progressief was. Dillen zal zich, ook na zijn verkiezing, niet van de groep distantiëren en blijft tot het laatste de bijeenkomsten van deze militie bijwonen. Zijn vriend en VMO-leider Bert Eriksson verkondigde ondertussen dat Hitler maar één fout gemaakt had: de oorlog verliezen…

De meest spraakmakende actie van de VMO was Operatie Brevier, het clandestien overbrengen van het stoffelijk overschot van priester Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen. Over twee andere soortgelijke operaties waarbij respectievelijk de stoffelijk overschotten van Staf De Clercq (Operatie Delta) en Anton Mussert (Operatie Wolfsangel) opgegraven werden om later in Vlaamse grond opnieuw begraven te worden, is tot op heden geen enkele zekerheid. Bert Eriksson nam deze informatie mee in zijn graf.

Op 4 mei 1981 werd de organisatie veroordeeld als privé-militie voor geweldplegingen, ontvoeringen, illegale samenkomsten en wapenbezit, aanslagen en vandalisme. Hierbij werden ze ook verboden. Eriksson ging voor een jaar de cel in. Na zijn vrijlating werd nog getracht met gelijkgezinden de VMO verder te zetten onder de naam Odal-groep, evenwel met weinig succes.

Tot slot kopstukken van het Vlaams Belang over Dillen: Philip Dewinter: "Het is de politieke vader van mijn generatie met Gerolf Annemans en Van Hecke. We hebben alles aan hem te danken. Hij was de beschermheer in ons groot avontuur, de bewaker van onze radicale lijn ook, die er streng op toezag dat we daar geen centimeter van afweken. Iedereen van het Vlaams Belang kan daar niet genoeg dankbaar voor zijn."

Gerolf Annemans: "Karel was onze geestelijke peetvader, nog steeds. Wij zijn alleen de vertolkers van de partituur die hij schreef. Heel zijn leven verdedigde hij dezelfde politieke lijn, dezelfde rechte, dezelfde rechtse lijn. Tot vervelens toe bleef hij met diezelfde hamer slaan. "

Frank Van Hecke: "Karel Dillen was de redder van de naoorlogse partijpolitiek binnen de Vlaamse beweging. Hij geldt nu nog als inspiratiebron voor de huidige partijleiding"

Filip De Bodt

terug naar inhoud