Acties tegen detentiecentrum Kamp Zeist Een verslag van de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht over acties bij het vluchtelingendetentiecentrum Kamp Zeist Anarchistische Antideportatie Groep Utrecht Steeds vaker en steeds meer vluchtelingen en migranten zonder verblijfsvergunning worden in Nederland opgesloten. Bovendien verblijven zij gemiddeld steeds langer in detentie. Momenteel zijn er 12 detentiecentra voor vluchtelingen in Nederland. Tevergeefs zoekt de Nederlandse overheid naar een 'oplossing' voor de groep migranten zonder verblijfsvergunning. Mensen die illegaal in Nederland verblijven zijn door de koppelingswet afgesloten van maatschappelijke voorzieningen, zoals ziekenzorg en het recht op werk/uitkering. Het is ook belangrijk te weten dat de meerderheid van de gedetineerden niet uitgezet kan worden omdat de landen van herkomst niet meewerken aan terugkeer. Hierdoor belanden zij vaak in een vicieuze cirkel. Zij verkeren kortom in precaire omstandigheden waarbij het lastig is om aan inkomsten te komen en van ziekenzorg verzekerd te zijn. Om te overleven zijn zij gedwongen de nodige risico's te nemen, waarbij de politie hen weer gemakkelijk kan oppakken. De vluchteling of migrant belandt in detentie als hij/zij bij aanhouding geen geldige verblijfsvergunning kan overhandigen aan de politie, waarna ze vervolgens verhoord worden door de politie en de IND. Uit gesprekken met ex-gedetineerde vluchtelingen blijkt dat het hen regelmatig bemoeilijkt wordt om contact op te nemen met een advocaat tijdens de verhoren door de IND. Mocht een vluchteling na twee verhoren nog steeds niet uitgezet kunnen worden, dan wordt hij of zij in vluchtelingendetentie geplaatst. Kamp Zeist is een voorbeeld van zo'n gevangenis. Tijdens het verblijf in detentie – dat van onbekende duur is – wordt alsnog geprobeerd de vluchteling uit te zetten, niet zelden gebeurt dit met dwangmiddelen en zonder dat een persoon kan overleggen met een advocaat. Lukt het de overheid niet om genoeg materiaal te verzamelen voor uitzetting, dan wordt het verblijf of verlengd of de vluchteling komt weer in de illegaliteit. Vaak betekent dit afwachten tot je weer wordt opgepakt en opgesloten. Uit het verhaal van de ex-gedetineerde David blijkt dat hij tijdens zijn zes maanden detentie slechts 5 keer heeft meegemaakt dat een persoon uitgezet werd. Dit laatste laat zien dat de opsluiting van geïllegaliseerden er niet zozeer op gericht is om mensen uit te zetten maar mensen (tijdelijk) uit de maatschappij te houden. Een ander doel van het detentiebeleid – waarmee Nederland een van de koplopers binnen Europa is- is de afschrikwekkende werking voor toekomstige vluchtelingen en migranten. Dit laatste blijkt in de praktijk echter niet zo te zijn. Ondanks het vreselijke en vaak traumatische verblijf in detentie zien veel migranten hun toekomst in Nederland. Voor de meesten is dit echter niet mogelijk zonder vervolgd te worden of zonder gedetineerd te worden. Om ongestoord dit beleid uit te voeren zijn de detentiecentra zoveel mogelijk 'verstopt' in bossen, op bedrijfsterreinen of gebouwd op boten. Gemeenten informeren omwonende slecht of niet over de gang van zaken in de detentiecentra. Dit laatste geldt ook voor Kamp Zeist. Veel mensen zijn nauwelijks op de hoogte van de omstandigheden in het detentiecentrum. Zo weten veel inwoners uit de omgeving van Kamp Zeist niet dat in het kamp geen bolletjesslikkers opgesloten worden maar vluchtelingen en migranten. Bij directe acties van Stop Deportaties en de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) bij detentiecentrum Kamp Zeist. - zoals een openbare burgerinspectie, diverse blokkades van de ingang van het Kamp en een bezetting van de raadszaal in Zeist - werd openlijk geprotesteerd tegen de opsluiting van migranten en vluchtelingen in detentiecentra als Kamp Zeist. Ook werd telkens gewezen op het feit dat detentie geen oplossing is voor de uitzichtloze situatie waarin veel vluchtelingen zonder de juiste papieren in Nederland leven. Tijdens deze acties bleek bij herhaling dat burgers en bestuurders van de gemeente Soest, Soesterberg en Zeist slecht of niet op de hoogte waren van de ronduit slechte omstandigheden waarin vluchtelingen en migranten zonder Nederlands paspoort opgesloten worden. Om de bewoners van de betrokken gemeenten meer te bewust te maken van het uitzettingsbeleid dat hun gemeentebestuurders meehelpen uit te voeren, werd besloten een informatiekrant (ingevouwen in deze Alert!) te maken. De krant zou toegankelijk moeten zijn voor een breed publiek en in een grote oplage (50.000) verspreid worden. Met de krant hoopt AAGU de bewoners van Zeist en Soest bewust te maken van wat zich in hun 'achtertuin' afspeelt. In de krant die al snel de naam De Handdruk kreeg - als gebaar naar de gedetineerden - is een aantal ex-gedetineerde vluchtelingen aan het woord gelaten. Zij vertellen uitgebreid over hun detentie-ervaringen. Velen hebben trauma's overgehouden aan hun tijd in gevangenschap. In de krant vertellen vluchtelingen over het ontbreken van goede medische zorg en over het agressieve regime binnen de gevangenis. In het kamp blijkt een speciaal bijstandsteam te opereren om mensen, gewapend met stokken en schilden, naar een isoleercel te slepen. Ook de eentonigheid van het leven in de cellen, waar men minstens 20 uur per dag opgesloten wordt, word regelmatig genoemd. Ook vertellen de vluchtelingen over de uitzichtloosheid van hun situatie en de angst om uitgezet te worden. De 50.000 kranten werden met zo'n 100 mensen verspreid in het weekend van 18-20 april. De reacties op de krant waren divers. Hoewel uit het merendeel van de reacties betrokkenheid bij het thema sprak, zijn ook enkele emails binnengekomen van mensen die niet blij waren met de actie. Een reactie probeerde het AAGU te overtuigen dat de meeste "gelukszoekers alleen maar afkomen op de Nederlandse strooppotten". Naast de verspreiding van De Handdruk heeft AAGU ook actie gevoerd door met protestborden en flyers bij drie uitzendbureaus in Utrecht te protesteren tegen opsluiting van vluchtelingen en migranten. De drie uitzendbureaus, Adecco, Randstad en TempoTeam, werven detentietoezichthouders (gevangenbewaarders) voor detentiecentra voor vluchtelingen, waaronder Kamp Zeist. De uitzendbureaus werken in opdracht van het beveiligingsbedrijf Groep 4 Securicor, dat private bewaking in alle Nederlandse vluchtelingengevangenissen verzorgt AAGU heeft met deze picketline voorbijgangers en klanten van de uitzendbureuas geïnformeerd en medewerkers opgeroepen met deze werving te stoppen. Ook de komende maanden zal AAGU verder gaan met acties tegen opsluiting en uitzetting van geïllegaliseerden. Behalve op omwonenden zullen we daarbij onze pijlen blijven richten op bedrijven die betrokken zijn bij de instandhouding van Kamp Zeist en de nieuwbouw daar (zie kader). AAGU verzet zich daarmee tegen de nationalistische politiek van de Nederlandse overheid uit de overtuiging dat de wereld van iedereen is en geen grenzen zou mogen kennen. Iedereen die ons hiermee wil steunen of mee wil doen aan acties is van harte welkom. Stuur een email naar info@aagu.nl of kijk eens op de website www.aagu.nl. Detentiecentrum: Kamp Zeist Kamp Zeist is een van de grotere detentiecentra in Nederland. Het ligt deels in de gemeente Soest en deels in de gemeente Zeist. Naast vrouwen en mannen zijn ook gezinnen met kinderen opgesloten in de gevangenis. Konden afgelopen zomer nog gemiddeld 800 vluchtelingen opgesloten worden, na de verbouwing van het kamp - waarvan de einddatum nog onbekend is - zal dit aantal oplopen tot ± 1.300. De omstandigheden waarin vluchtelingen, voor een periode die kan oplopen tot meer dan negen maanden, verblijven, zijn ronduit slecht, veel slechter ook dan in reguliere gevangenissen. Zo zijn in het kamp cellen voor 5 à 6 personen geen uitzondering. Juridisch en medische bijstand is er niet of onvoldoende, en mensen belanden in isoleercellen voor overtredingen als op de grond zitten of tegen het raam hangen. Regelmatig doen mensen dan ook zelfmoordpogingen om de akelige omstandigheden en hun onzekere toekomst te ontvluchten. (uit: Alert!, nummer 2, juli 2008. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)