Blood & Honour Nederland – Traditional

B&H-Traditional steunt in grote lijnen op hetzelfde gedachtegoed als RVF, maar met nuanceverschillen. Beide organisaties zijn openlijk nationaal-socialistisch, sympathiseren met het Derde Rijk en dwepen met Hitler en aanverwanten. Het verschil zit hem meer in de plek die deze ideologie krijgt. Het RVF ziet zichzelf als een revolutionaire voorhoede, die - op basis van haar ideologie - radicale politieke acties voert. B&H-Traditional ziet zichzelf meer als een internationale gemeenschap van gelijkgestemde Skinheads. Daarbij is de ideologie bepaald niet onbelangrijk, maar de beleving van de Skinhead-cultuur is belangrijker. Dat betekent dat feesten, drinken en vechten evenals uiterlijke vertoning essentieel zijn in deze organisatie. Dat de ideologie daarbij regelmatig ten onder gaat in een poel van drank, vet en zweet wordt collectief voor lief genomen. Datzelfde geldt ook voor de Nederlandse afdeling die vooral uitblinkt in het organiseren van allerhande bijeenkomsten zoals barbecues, drinkgelagen, concerten en kampen. Deze internationale richtingenstrijd heeft in ieder geval ook een rol gespeeld bij de scheuring in Nederland. Mensen als Michael Krick wilden duidelijk een meer RVF-gerichte kant op en de huidige leiders van de Traditional-tak dachten daar heel anders over. De onderlinge meningverschillen kenden een hoogtepunt in het voorjaar van 2004. Toen organiseerde de NVU een concert in samenwerking met Blood & Honour-Traditional. (1) Een van de bands die daar speelde "Skullcrusher" staat bekend als Traditional-band. Dat was reden voor de RVF-fans om, geïnspireerd door Michael Krick, een enorme vechtpartij te beginnen, waarbij bandleden, security en andere aanwezigen werden aangevallen en zaal, auto's en instrumenten werden gesloopt. Mocht er op dat moment nog sprake zijn geweest van enige sympathie tussen de twee B&H-takken, dan zal dat daarna wel verdwenen zijn.

Marcel Dootjes (foto website werkgever)

Organisatie
Omdat Blood & Honour geen officiële organisatie is en semi-ondergronds functioneert, is een goed zicht op de organisatie lastig te geven. Het is in ieder geval duidelijk dat Blood & Honour Nederland opgedeeld is in een aantal secties met daarboven een landelijke leiding. Van deze landelijke leiding zijn de belangrijkste figuren Erik de Graaf uit IJmuiden (landelijk leider) en Marcel Dootjes uit Zwanenburg (penningmeester).

Over de secties is de nodige onduidelijkheid. Er hebben de afgelopen jaren minimaal vijf verschillende secties bestaan: Westland, Midland, Oostland, Noord-Nederland en Rotterdam. Het is op dit moment onduidelijk of al die secties nog actief zijn. Dat geldt in ieder geval wel voor de secties Westland en Noord, die de meest constante factoren zijn binnen de organisatie.
Alle secties zijn erg regionaal gericht. De continuïteit van de secties Noord en Westland wordt vooral bepaald door de aanwezigheid van een aantal oudere en meer ervaren types binnen die secties. Erik de Graaf en Marcel Dootjes zijn al genoemd en beiden actief in sectie Westland. Daarnaast is ook Peter van Egmond in deze sectie actief, een oudgediende in het Nederlandse extreemrechtse circuit.

Van de Grind tijdens een tv-uitzending
begin jaren negentig

In de noordelijke sectie is ook een kern van oude getrouwen. De belangrijkste persoon in deze regio is Martin van de Grind uit Winschoten. Van de Grind is al sinds medio jaren tachtig een actieve naziskinhead en stond aan de wieg van "Hou Kontakt". Van de Grind is een aantal jaren uit beeld geweest, na een aantal veroordelingen wegens zijn gewelddadige politieke activiteiten. Maar is als centraal figuur van Blood & Honour weer helemaal terug van weggeweest. Dat geldt ook voor zijn gewelddadige activiteiten. De noordelijke sectie zorgde enige tijd geleden voor opschudding in Winschoten, door in volledige nazi-outfit te poseren voor een net geplaatst Joods monument. Bezoekers van een tegenovergelegen kroeg reageerden hier woedend op, wat er toe leidde dat de B&H-groep de kroeg aanviel, vernielde en bezoekers molesteerde. Dit leidde tot een aantal arrestaties, waarbij ook Van de Grind werd opgepakt. Bovendien werden in zijn woning wapens gevonden. Daarnaast is Van de Grind nauw betrokken bij het organiseren van "trainingskampen" in de Ardennen voor Blood & Honourleden. Bij dergelijke trainingskampen wordt in militaire sfeer geoefend. Van der Grind levert daar onder andere met de militaire aankleding een bijdrage aan.

Van der Plas tijdens de IJzerwake in 2004

Een andere kracht op de achtergrond van de noordelijke sectie is Richard van der Plas. Ook van der Plas loopt al jaren mee in het extreemrechtse circuit. Hij werd bekend als raadslid van de Centrumdemocraten en activist van het Aktiefront Nationale Socialisten. Maar waar hij vooral mee bekend werd waren zijn criminele activiteiten en wapenbezit. Dat er, met de betrokkenheid van Van der Plas, nu wapens opduiken in kringen van Blood & Honour is nauwelijks een verrassing. Sterker nog: er zijn hardnekkige geruchten dat de Nederlandse sectie van Blood & Honour door Van der Plas van wapens wordt voorzien.

Erik de Graaf bij Michael Krick-demo, april 2003

Erik de Graaf
De 27-jarige IJmonder Erik de Graaf loopt in ieder geval sinds 1998 rond binnen het extreemrechtse circuit. In dat jaar zette hij zijn handtekening om Janmaats Centrumdemocraten te helpen bij de kamerverkiezingen. Daarna is het een tijd rustig rond De Graaf. Na de moord op Fortuyn is hij kennelijk zo onder de indruk dat hij bij twee extreemrechtse Fortuyn-herdenkingen meeloopt. In Amsterdam sluit hij zich met een delegatie van de NNP aan bij een de vele Fortuyn-herdenkingen enkele dagen na de moord. In Harderwijk loopt hij mee met een demonstratie van de NVU naar aanleiding van de moord.
Daarna komt hij in beeld bij Blood & Honour Nederland en is bij allerlei activiteiten van deze organisatie aanwezig. Voordat Blood & Honour scheurt in de RVF- en de Traditional-tak, wordt een van de prominente leden, Michael Krick, gearresteerd en uitgeleverd aan Duitsland. Daags na deze arrestatie wordt er in Dortmund een kleine protestactie gehouden, waar ook een delegatie van Blood & Honour Nederland aanwezig is, waaronder Erik de Graaf. Na de vrijlating van Krick scheurt Blood & Honour en worden Krick en de Graaf leidinggevende in verschillende takken.
Wat verder nog opvalt is de band tussen De Graaf en Peter van Egmond. Vanaf 1998 zijn beiden vrij consequent actief voor dezelfde organisaties (eerst de CD, daarna NNP, vervolgens B&H) en ze wonen op een steenworp afstand van elkaar.

Werving en selectie
Om lid te worden van Blood & Honour Nederland moet je aangebracht worden door een lid. Vervolgens wordt je in eerste instantie aspirant-lid ("supporter"). Pas bij bewezen geschiktheid en betrouwbaarheid kan je volledig lid worden.
Je zou verwachten dat de moeilijke toegankelijkheid en de relatieve onzichtbaarheid ervoor zorgen dat er nauwelijks aanwas is. Maar dat is kennelijk niet waar. Het concept is zo aantrekkelijk dat Blood & Honour Traditional in Nederland op dit moment een organisatie is die (voor Nederlandse begrippen) een flinke omvang heeft.
Het succes van Blood & Honour in vergelijking met de eerdere pogingen een dergelijke organisatie op te zetten heeft een aantal oorzaken. Ten eerste is de "markt" onder jongeren voor een organisatie als Blood & Honour veel groter dan begin jaren negentig (toen de laatste serieuze poging werd gedaan om een dergelijke organisatie op poten te zetten). Destijds was de voornaamste bron voor nieuwe aanwas de Skinheadsubcultuur, die in Nederland nooit een echt succes is geweest. Tegenwoordig worden nieuwe leden vooral gevonden in kringen van (voormalige) Gabbers, een subcultuur die een veelvoud aan aanhangers kent ten opzichte van de Skinheadsubcultuur.
De tweede reden voor het huidige succes van Blood & Honour is de ruimte die de organisatie heeft vergeleken met zijn voorgangers. Sinds de opkomst van en moord op Fortuyn is er, vooral van overheidswege, weinig wil meer om extreemrechtse organisaties aan te pakken. Maar de ruimte voor Blood & Honour wordt ook door de leden zelf geschapen. Een vergelijkbare organisatie als "Hou Kontakt" had begin jaren negentig de grootste moeite allerlei praktische problemen (geld, vervoer, ontmoetingsplaatsen) te overwinnen. Omdat er binnen Blood & Honour een oude garde actief is, die in bezit zijn van auto's, huizen, geld en vaste inkomens, is het veel minder moeilijk om in deze faciliteiten te voorzien. Bijeenkomsten kunnen dus veel eenvoudiger en toegankelijker georganiseerd worden.

Als derde reden is het internet van belang. Het is goed zichtbaar hoe Blood & Honour de afgelopen twee jaar in kringen van extreemrechtse gabbers een bepaalde cultstatus heeft verworven via internet. En ondanks het uitblijven van een goed functionerende website van Blood & Honour blijkt het via allerhande fora, contact- en vriendensites toch tot actieve werving voor Blood & Honour te komen.

Peter van Egmond tijdens de IJzerwake in 2006

Website Blood & Honour
Het uitblijven van een website van Blood & Honour lijkt geen bewust beleid. Aanvankelijk werd er een website ontworpen door mensen van de sectie Midland. Deze website bleef echter eindeloos hangen in de ontwikkelingsfase. Uiteindelijk kwam er een website in de lucht, die ruimte kreeg op de server freespeech4u van Jan Teijn, de voorzitter van de Nationale Alliantie. Na een van de vele ruzies binnen de Nationale Alliantie stapte een flinke groep kaderleden op. Onder hen Peter van Egmond en Gwen van Veen (voorzitster van Dietsland jeugd, de NA-jongeren). Beiden zijn ook actief binnen B&H. In de periode rond deze ruzie werd ook de website van B&H van de server van Teijn gegooid. Een verband tussen de twee gebeurtenissen ligt voor de hand, maar is niet zeker. Volgens B&H zelf was er ruzie over geld en werd de website daarom verwijderd.

Werkverbanden
Aangezien Blood & Honour een internationaal netwerk is, is de Nederlandse tak primair ook internationaal gericht. Er zijn goede contacten met diverse andere afdelingen van Blood & Honour-Traditional. Vooral met Blood & Honour Vlaanderen is een nauwe samenwerking. Er worden gezamenlijk concerten georganiseerd. In het voorjaar van 2006 was er, voorafgaand aan een B&H-concert in Vlaanderen een kranslegging gepland bij een Limburgse begraafplaats waar Duitse Waffen-SS-leden en Nederlandse oorlogsmisdadigers begraven liggen. Toen Nederlandse antifascisten en autoriteiten daar een stokje voor staken werd er uitgeweken naar een Vlaamse begraafplaats.
Hoewel Blood & Honour ooit ontstaan is uit onvrede met allerlei partijpolitiek gekonkel in het Engelse extreemrechtse circuit, bleek Blood & Honour Nederland enige tijd warme contacten te onderhouden met de Nationale Alliantie. Er waren dubbellidmaatschappen, de website van Blood & Honour werd gehost door de NA-voorzitter Jan Teijn en NA-leden deden mee aan trainingskampen van Blood & Honour. Deze samenwerking knalde uit elkaar na een interne ruzie binnen de NA, waarbij een aantal prominente leden opstapte. Al snel bleek dus ook de samenwerking tussen B&H en de NA ten einde.

Wat we dus momenteel zien is een landelijke organisatie voor naziskinheads, die zichzelf associeert met geweld, wapens en trainingen, met een gemotiveerd kader en een flinke aanhang onder jongeren. Om dat slecht nieuws te noemen is bepaald een understatement.

Bijeenkomst Blood & Honour Nederland op terrein van Wijnand de Putter in Sluiskil (Zeeuws Vlaanderen). Onderste rij, tweede van rechts: Martin van de Grind. Bovenste rij, vierde van links: Marcel Dootjes. Middelste rij, zesde van links (half verborgen): Erik de Graaf. Onderste rij, helemaal links staat Marcel de Putter, de broer van gastheer Wijnand de Putter.