Bijbel voor gewelddadige neonazi's Paul Benschop In 1978 publiceert de Amerikaanse neonazi William Pierce de The Turner Diaries. Dit fictieve dagboek in romanvorm beschrijft de gewapende strijd die 'De Organisatie' tegen 'Het Systeem' voert. 'Het Systeem' staat voor alles wat zwart, vrouwelijk en Joods is. The Turner Diaries geldt sinds haar publicatie als een van de belangrijkste hedendaagse racistische boeken. Met zijn boek inspireerde Pierce talloze individuen en organisaties tot het plegen van raciaal geweld, van Combat 18 en The Order tot Timothy McVeigh. Momenteel wordt er op het Nederlandstalige deel van het Stormfront forum gewerkt aan een vertaling. Op een Orwelliaanse wijze beschrijft het boek de aanloop naar de 'Grote Revolutie': Eind jaren '80 voert in de VS een joodse minister een nieuwe wapenwet in die het privé-bezit van wapens strafbaar stelt. Voor 'De Organisatie' en haar leiders, 'The Order', is dit een 'anti-blank complot'. Bij huiszoekingen naar verboden wapens worden meer dan 800.000 blanken gearresteerd. Zwarte wijken worden ongemoeid gelaten. Hoofdpersoon Earl Turner besluit zich te verzetten tegen het 'grote anti-blanke complot' en wordt actief binnen Cel 2 van het ondergrondse 'De Organisatie'. Het beschrijven van deze strijd – en hiermee de ideologie van 'De Organisatie' - vormen de leidraad van de dagboeken. Overvallen en moorden De ideologie van 'De Organisatie' blijft niet enkel beperkt tot standaard extreemrechtse denkbeelden als racisme, antisemitisme en seksisme. 'De Organisatie' voelt zich superieur aan buitenstaanders en beschouwt zichzelf als een elite. Ook rechts krijgt het er in het boek flink van langs. Door het boek heen wordt op neerbuigende wijze gesproken over patriotten, conservatieven en andere 'antirevolutionaire' rechtsen. Zij zijn in de ogen van 'De Organisatie' niet bereid om de juiste offers te maken voor de gewapende strijd. Zoals vaker voorkomt bij 'eliteorganisaties' moet ook de massa het ontgelden. Door haar materialistische houding is zij verdoofd, aldus 'De Organisatie'. Zolang de economie blijft draaien komen mensen niet opstand. Daarom besluit 'De Organisatie' om niet alleen 'Het Systeem' aan te pakken, ook de economie moet worden ontwricht. Alleen zo kan de gewapende strijd slagen. In 1991 besluit 'De Organisatie' dat zij klaar is om de strijd aan te binden met 'Het Systeem'. 'De Organisatie' bestaat op dat moment uit een tweetal takken. Een ondergrondse tak die de wapens opneemt en een legale tak die zich bezig houdt met propaganda, leden ronselen, informatie verzamelen en andere hand-en spandiensten. Om aan geld voor wapens en voedsel te komen worden tal van winkels overvallen. Geen 'reguliere' winkels, maar 'enkel' winkels van zwarte en joodse eigenaren. Bij deze overvallen worden diverse mensen vermoord. Na deze moorden worden er nog tal van andere moorden gepleegd, waar een pro-zionistische sheriff en een conservatieve politicus slachtoffer van worden. Een lid van de joodse gemeenschap wordt met een bijl vermoord. In The Turner Diaries is joods synoniem voor vrijwel alles wat slecht is. In de dagboeken wort gesproken over de "unieke historische rol van de joden als onruststokers die ontbinding veroorzaken van rassen en beschaving". Maar 'De Organisatie' wil niet alleen het 'joodse probleem' oplossen. Ook vrouwen moeten hun plaats in de samenleving kennen. Feminisme wordt omschreven als een beweging die 'het blanke ras' verdeeld. Vrouwelijkheid wordt gebruikt als synoniem voor zwak. Zo wordt liberalisme als vrouwelijk omschreven. Ondanks de negatieve houding over vermeende vrouwelijke eigenschappen mogen vrouwen wel actief zijn binnen 'De Organisatie'. De ruimte die vrouwen binnen 'De Organisatie' krijgen is echter maar beperkt. Zij houden zich vooral bezig met zaken als vermommingen of zijn typiste. Binnen Earl Turner's cel is één vrouw actief, Katherine. Als vanzelfsprekend krijgen Katherine en Turner een verhouding. Of zoals het in de dagboeken wordt omschreven "de natuur doet haar werk". Aanslag op de FBI Na een periode van kleinere acties richt 'De Organisatie' zich op grotere aanslagen. In oktober 1991 plegen ze een aanslag op het hoofdgebouw van de FBI. De aanval is bedoeld om een nieuwe computer systeem van de FBI te ontwrichten. Bij de aanslag komen tientallen mensen om het leven en raken evenzoveel gewond. Bij de aanblik van zoveel blanke slachtoffers laat hoofdpersoon Turner voor het eerst zijn emoties zien over de slachtoffers die 'De Organisatie' maakt. Hoewel Turner zoveel blanke(!) slachtoffers een moeilijk en pijnlijk gegeven vindt is het gerechtvaardigd in de strijd tegen de joods-liberale-democratische-gelijkheidsplaag: "Het is een kanker die te diep in ons vlees is geworteld. Als wij deze kanker niet uit ons levende vlees snijden zal ons gehele ras sterven". Na de aanslag op het FBI-gebouw besluit 'De Organisatie' wraak te nemen op de media, vanwege de negatieve houding van de media over 'De Organisatie'. Niet alleen wordt een aanslag gepleegd op het kantoor van de Washington Post. Ook wordt een redacteur vermoord en plegen ze een aanslag op een zendmast voor de TV. Hierna volgen aanslagen op het Congres en een vliegtuig dat op weg is naar Tel Aviv. Vanwege de aanhoudende aanslagen door 'De Organisatie' en de verslechtering van de economie wordt de druk van 'Het Systeem' steeds feller. Binnen 'De Organisatie' blijven de activiteiten van Earl Turner niet onopgemerkt. Turner werkt zich op tot lid van The Order, het geheime leiderschap van 'De Organisatie'. Uiteindelijk weet de politie Turner te arresteren. Als vanzelfsprekend wordt hij verhoord door zwarte politieagenten en een medewerker van de Israëlische inlichtingendienst. Samen met andere leden van 'De Organisatie' belanden ze in Fort Bevoir. Gedurende Turner's detentie begint 'De Organisatie' zich meer en meer te richten op het ontwrichten van de samenleving en de economie. 'De Organisatie' pleegt een aantal grote aanslagen in de haven van Houston. Als gevolg van deze aanslagen worden de energiecentrale, de haven en enkele bruggen in Houston vernield. In de zomer van 1993 gaat de strijd van 'De Organisatie' de laatste fase in. Op sciencefictionachtige wijze wordt de bloedige strijd van 'De Organisatie' tegen 'Het Systeem' beschreven. Toeleveringsbedrijven van gas, water en licht worden door 'De Organisatie' buiten werking gesteld. Bruggen, havens en doorgaande wegen worden afgesloten en benzineopslagplaatsen worden opgeblazen. Sympathisanten van 'De Organisatie' in het leger roeien zwarte collega's uit. Het land ontspoord in een totale burgeroorlog. 'De Organisatie' heeft tienduizenden mensen op de been en heeft grote stukken van Californië onder controle, waaronder een legerbasis met nucleaire wapens. Niet-blanken vluchten massaal uit de 'bevrijdde zones'. Voor zover ze niet zelf vluchten worden ze vermoord. Vrouwen die samenwoonden met zwarten of Joden worden opgehangen. De Dagboeken eindigen met een nucleaire aanval op New York (de stad in de VS waar de meeste joodse mensen wonen) en Israël en een aanval met een atoombom op het Pentagon. 'Het Systeem' is gebroken, de 'Grote Revolutie' is geslaagd. The Turner Diaries Sinds haar publicatie in 1978 is de Turner Diaries een van de meest besproken hedendaagse extreemrechtse publicaties. De dagboeken worden door Dr. William Luther Pierce (1933-2002) gepubliceerd onder pseudoniem Andrew Macdonald. Pierce was gedurende zijn leven een van de meest invloedrijke neonazi's in de VS. Tot aan zijn dood leidde hij de National Alliance: de toen grootste, invloedsrijkste en best georganiseerde nazistische organisatie in de VS. Pierce was een van de eerste Amerikaanse neonazi's die radio- en TV programma's maakte om zijn ideeën te verspreiden. Enkele jaren voor zijn dood wordt Pierce de nieuwe eigenaar van het nazistische platenlabel Resistance Records, het hieraan gelieerde Resistance Magazine en het Zweedse Nordland Reords. Naast The Turner Diaries publiceerde Pierce, eveneens onder pseudoniem Andrew MacDonald, het boek Hunter. Net als The Turner Diaries gaat The Hunter over een blanke man die de gewapende strijd aanbindt met het systeem, 'racemixers', Joden en andere 'bedreigingen voor het blanke ras'. Voorkant van de uitgave van Barricade Books, met waarschuwing op de voorkant en inleiding waarin de uitgever afstand neemt van de inhoud, maar ook tegen censuur zegt te zijn     Pierce was tevens de man die bekendheid gaf aan de nazistische term 'Zog'. Zog staat voor Zionist Occupational Government, een antisemitische complottheorie die suggereert dat Westerse regeringen door joden worden gecontroleerd. In 1983 en 1984 was er in de VS een terroristische nazi groep actief onder de naam The Order. Deze organisatie liet zich rechtsreeks inspireren door The Turner Diaries. Net als in de dagboeken voerde The Order een gewapende strijd tegen de Amerikaanse regering en Zog. Om haar gewapende acties te financieren pleegde The Order tal van overvallen op sekswinkels, banken en andere instellingen. In totaal haalde The Order 3,8 miljoen dollar op met deze overvallen. Van dit bedrag werd 100.000 dollar aan Pierce's National Alliance gedoneerd. The Order pleegde diverse aanslagen op onder meer synagoges en was verantwoordelijk voor de moord op een joodse radio maker. Pierce liet zich positief uit over zijn ideologische volgelingen van The Order: "Ze hebben ons helpen herinneren dat we niet verwikkeld zijn in een debat tussen Gentlemen. We zijn verwikkeld in de meeste kritieke strijd waar ooit voor is gevochten. De strijd voor de overleving van ons ras". Een bekende neonazi die zich liet inspireren door The Turner Diaries is Timothy McVeigh (1968-2001), alias de Oklahoma Bomber. McVeigh werd in een klap met zijn aanslag op een overheidsgebouw in 1995. De manier waarop deze aanslag plaats vond komt in grote lijnen overeen met de manier waarop in The Turner Diaries een FBI gebouw wordt opgeblazen. Bij de aanslag kwamen 168 mensen om het leven. Binnen een uur na de aanslag werd McVeigh gearresteerd. Naar verluid had hij op moment van arrestatie een exemplaar van het boek op zak. In nazikringen heeft McVeigh inmiddels een heldenstatus gekregen. Op tal van nazistische websites wordt zijn actie toegejuicht. Op de website van het Nederlandse Blood & Honour/RVF is McVeigh opgenomen in de lijst van helden, samen met Adolf Hitler en Blood & Honour oprichter Ian Stuart Donaldson. (uit: Alert!, nummer 3, september / november 2007. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)