 | Synergies Européennes |
John Postma
In de zestiger jaren ontstaat in Frankrijk een nieuwe denktraditie. Partijpolitiek werd overboord gezet en maakte plaats voor een intellectueel kader. Extreemrechts ging zich profileren op het gebied van linkse thema's, zoals ecologie. Volgens Alain De Benoist (1) moest de extreemrechtse revolutie niet op straat plaatsvinden, maar in de hoofden van de mensen. Niet alle mensen waren tevreden met de intellectuele benadering van GRECE, zo werd begin 1993 een nieuwe groep opgericht: Synergies Européennes.
GRECE
In 1968 wordt door De Benoist Groupement de Recherches et d'Etudes pour la Civilisation Européenne (GRECE) (zie Alert! nr 1, jaargang 3) opgericht. Het doel was om een cultureel en filosofisch offensief te starten tegen intellectueel links. Extreemrechts ging zich bezighouden met anti-Amerikanisme, ecologie en paganisme (pre-christelijke tijdperk). De Benoist deed in zijn geschriften een beroep op de Italiaanse marxist Antonio Gramsci. Gramsci stelde dat de culturele sfeer veroverd moest worden, voordat de macht overgenomen kon worden. Het platvloerse racisme maakte plaats voor een andere vorm van racisme, namelijk het hameren op de culturele identiteit (een Europa der volkeren). GRECE heeft zich altijd georiënteerd op het Franssprekende gebied, zo werd in 1981 door Robert Steuckers (2) de Belgische groep Etudes, Recherches et Orientations (ERO) opgericht. ERO was de dochter van GRECE. In 1987 werd de naam veranderd in Group des Recherches et d'Etudes Sociales, Politique et Economique. De groep heeft bestaan tot 1993 en vanaf dat moment ontstaat Synergies Européennes (SE).
Synergies Européennes
'Synergies' is een bundeling van krachten en energie volgens de filosofische keuken van Julius Evola (3). Bij de oprichting van SE had men voor ogen om een intellectueel netwerk op te bouwen dat verder zou gaan dan het regionalisme van GRECE. Terwijl GRECE zich beperkte tot de twee Franstalige gebieden, bouwde SE aan een netwerk in heel Europa. In Frankrijk, België, Zwitserland, Spanje, Italië, Duitsland, Rusland, Kroatië en Servië ontstaan organisaties die een afdeling worden van SE. Naast de opgerichte afdelingen bestaan ook sympathiserende groepen in Litouwen, Letland, Oostenrijk, Polen en Griekenland. GRECE wordt door SE rechts ingehaald. Volgens Steuckers (oprichter van SE) is GRECE opgedroogd en heeft zij haar bestaansrecht verloren. SE heeft veel kritiek op GRECE. Zo zou GRECE zich teveel bezighouden met esthetische vragen in plaats van de ideeën concreet toe te passen. SE neemt de 'pragmatische cultuurstrategie' als uitgangspunt en haar grondslag is gebaseerd op de filosofie van Evola, gecombineerd met heidense religies. In tegenstelling tot GRECE houdt SE zich bezig met politieke machtsvragen. Men is op zoek naar een bundeling van krachten, om Europa om te vormen tot een eenheid met een daadwerkelijke machtsfactor. De Europese wortels worden gezien als de enige factor van gelijkheid en de factor van ontwikkeling van het culturele leven van de volkeren. Men spreekt over 'de Europese geest' die vanaf het heidendom tot heden aanwezig is geweest. Europa moet volgens hen een 'Rijk' worden dat geleid wordt door een spirituele elite. De ideeën van een 'Rijk' met een spirituele elite komen rechtstreeks uit de koker van Evola. Evola ziet Europa als een 'biologisch geheel' met haar Noordse ras. In tegenstelling tot de traditionele fascistische stroming staat niet de natie of het volk centraal, maar Europa als geestelijke eenheid. SE vindt een staatsmodel te klein om grote omvangrijke taken te vervullen. Nationaal staten dienen minder beslissingen te nemen, deze moeten in eerste instantie aan de regio worden overgelaten. Indien de regio niet bij machte is om een beslissing te nemen, dan wordt deze doorgeschoven naar een hoger Europees niveau. Het idee is voortgekomen uit de combinatie van het nationaal-revolutionaire idee 'Een Europa van honderd vlaggen' en het conservatief- revolutionaire idee van een 'Rijksgedachte'. Een ander uitgangspunt van SE is de economische crisis met een vermeende decadentie en een aanhoudende bedreiging door de imperialistische grootmacht Amerika. Imperialisme wordt door SE uitgelegd als een culturele categorie die gelijkheid en universaliteit uitdraagt. SE pleit voor de afschaffing van gelijkheid en zij beroept zich, net zoals GRECE, op het 'recht van verschil'. Volgens SE komt de gelijkheid voort uit de ideologische stromingen van het liberalisme, marxisme en het christendom. De afdelingen van SE behouden allen hun eigen identiteit, het zijn autonome groepen die in een kader van SE samenwerken. SE bestaat uit mensen met nationaal-revolutionaire, nationaal- bolsjewistische en conservatief-revolutionaire ideeën. Iedere groep geeft zijn eigen blad uit. Er is een maandelijks mededelingenblad dat voor alle groepen uitkomt, namelijk 'Nouvelle des Synergies Europeennes'. Het theoretische blad heet 'Vouloir'. Naast de regionale afdelingen heeft SE ook andere afdelingen opgericht, die zich specifiek met bepaalde thema's bezighouden, zoals ecologie of politieke planning. Verantwoordelijk voor de ecologische afdeling is 'Amicale Europeenne Ecologique' en 'Verein Minerva' is verantwoordelijk voor de politieke afdeling. Het is dan ook niet verwonderlijk dat SE overlappingen heeft met ecologische en heidense organisaties zoals Unabhangige Ökologen Deutschlands en Heidenkreises Hamburg.
Synergie in Italië
Italië heeft een aparte afdeling van SE. Veel verschillende groepen zijn bij de Italiaanse afdeling aangesloten of werken daar nauw mee samen. Zo wordt er op 14 november 1998 een congres georganiseerd ter viering van de honderdste verjaardag van Evola. Nog geen twee weken later, op 27 en 28 november, organiseert SE in samenwerking met de Julius Evola Stichting uit Rome een seminar ter ere van Evola. De samenwerking tussen vele verschillende groepen wordt pas goed zichtbaar als de zomeruniversiteit op 28 en 29 juli 2000 te Varese wordt georganiseerd. Uit de beschikbare gegevens blijkt dat SE niet vies is van nationaal-socialistische samenwerkingsverbanden met de Hammerskins uit Italië. Op 28 november treedt de Italiaanse Hammerskinband Gesta Bellica op, samen met de nieuwrechtse Darkwave bands Camerata Mediolanense en Les Jouyaux de la Princesse. Een belangrijke medewerker tijdens de zomeruniversiteit is Enzo Cipriano, eigenaar van het nieuwrechtse platenlabel 'Rupe Tarpea Prodizioni'. Cipriano behoort tot één van de sleutelfiguren in de fascistische scene van Italië. Hij is eigenaar van diverse ondernemingen, zoals een boekwinkel met fascistische literatuur in Rome. Op het gebied van internet is hij ook actief, zo heeft hij een nieuwrechtse structuur opgezet voor white-powermuziek, grafische vormgeving en voor het internet zelf. Mario Consoli is een andere gefortuneerde zakenman, die betrokken was bij de zomeruniversiteit in Varese. Hij is uitgever van het fascistische blad 'L'Uomo Libero'. De Fransman Guillaume Faye had ook een vinger in de pap. Faye was een van de leiders van GRECE en heeft diverse boeken geschreven. Hij is onder andere auteur van het boek 'La Colonisatioon de l'Europe, discours vrai sur l'immigration et l'islam'. Het boek zette aan tot
racisme en hij is volgens 'Heemland' (een extreemrechts blad uit Nederland) veroordeeld tot 20.000,- gulden boete. Piero Puschiavo is leider en oprichter van de Hammerskins in Italië. In september 2000 moest hij voorkomen in verband met gewelddadige activiteiten van zijn groep. Tijdens de rechtszaak verklaard hij de rechtbank niet te erkennen, omdat de rechtbank valt onder de 'Z.O.G.' (Zionist Occupational Government, een door nazi's gebruikte term om een joods complot van een wereldregering aan te duiden). Puschiavo was betrokken bij de organisatie van het desbetreffende congres. Naast de hardcore-nazi's zijn ook anderen personen aanwezig zoals Ellen Kositza. Kositza is medewerker van het nationaal-revolutionaire tijdschrift 'Wir Selbst' en het conservatief- revolutionaire blad 'Junge Freiheit'. Kositza houdt zich in 'Junge Freiheit' voornamelijk bezig met Darkwave muziek.
Synergon
Naast Italië heeft Duitsland ook een zeer actieve afdeling van SE. De Duitse afdeling noemt zichzelf Synergon, hetgeen een verbastering is van Synergie Europeennes. Synergon is in oktober 1995 opgericht en de personele bezetting concentreert zich voornamelijk rondom de uitgeverij 'Zeitenwende Verlag' uit Dresden. Zeitenwende Verlag gaf het blad 'Zeitenwende' uit, dat inmiddels in 'Hagal' is veranderd. De naamgeving stamt uit het 'Edda-Gesellschaft' uit de jaren dertig. Het 'Edda-Gesellschaft' is een club die de ariosofie (de rechtse tegenhanger van de theosofie) van Guido von List (4) en Karl Maria Willigut (5) aanhangt. Tegenwoordig zit 'Hagal' op de lijn van het volksheidense gedachtegoed en baseert men zich op de cultuur- kritiek van Evola. Vanaf 2001 is 'Hagal' het officiële blad van Synergon. Synergon had bij aanvang al diverse contacten met andere extreemrechtse groepen zoals Heidenkreises Hamburg en Deutsche Europaische Studengesellschaft (DES). DES is in 1972 opgericht en is eigenlijk ontstaan uit het nationaal-revolutionaire spectrum van de jaren zestig. In 1997 fuseert DES met Synergon en de samenwerking mondt uit in een georganiseerd congres dat op 23 en 24 mei 1998 wordt gehouden. Het congres staat in het teken ter viering van de honderdste verjaardag van Evola en het wordt gehouden in Wenen. Spreker tijdens het congres is Martin Schwarz (de Evola-expert uit Oostenrijk en tevens contactpersoon van de Oostenrijkse afdeling van SE). Een andere spreker is professor Luciano Arcelle, leider van de Evola-Stichting in Rome. Het netwerk SE ondersteunt elkaar daar waar mogelijk. Zo wordt het postbusnummer van DES gebruikt als contactadres voor het SE-congres, dat op 28 juli 2000 in het Italiaanse Varese plaatsvond. De gewenste bundeling van krachten verliep niet zoals ze het zelf hadden bedacht. De spanningen tussen de verschillende groepen uitte zich voornamelijk tijdens de zomeruniversiteit van augustus 2001. Sprekers uit de 'Hagal' hoek hielden een lezing over de antroposofische, heidense en christelijk-religieuze voorbeelden, die als cultureelfundament konden dienen, terwijl de sprekers van het Thule-Seminar spraken over vernieuwende heidense visies.
|
Sinds enkele jaren organiseert Synergon regelmatig bijeenkomsten in CH. Zo sprak de Zwitserse holocaustontkenner Bernhard Schaub, aangekondigd onder een valse naam, over 'Mussolini-berater und rassistischen Julius Evola' tijdens een congres dat van 4 tot en met 6 mei 2001 plaatsvond.
Oude rotten
Het 'umfeld' van Synergon bestaat uit extreemrechtse en fascistische personen en groepen. Zo is Meinhard Otto Elbing (ex-kaderlid van de verboden Nationalen Front) betrokken bij Synergon. Vele ex-leden van Nationalen Front hebben zich aangesloten bij de Hammerskins Duitsland. Elbing was een sleutelfiguur in de scholing van militante nazi-kaders in Ost- Westfalen. Tijdens een bijeenkomst van Synergon in 2001 is Andreas Ferch gastspreker. Hij spreekt over het leven en werk van oud-NSDAP'er en de in 2000 overleden Werner Haverbeck. Tijdens een andere bijeenkomst pleit hij voor de rehabilitatie van Alfred Rosenberg, de anti-semitisch partij-ideoloog van de NSDAP. De voorzitter van Synergon, Marc Ludders, was in het verleden de spreekbuis van de fascistische 'Burschenschaft Germania Hamburg'. In 1997 behaalde Ludders zijn doctoraalexamen in Politieke Wetenschap aan de universiteit van Hamburg. Ludders zegt dat nieuwrechts zich moet concentreren op het historische fundament van de conservatieve-revolutionairen en dat ze moet leren uit de praktijk van de jeugdbeweging ten tijde van de 'Weimarrepubliek'.
Door enkele groepen in binnen- en buitenland wordt de politieke kleur van SE in twijfel getrokken. Volgens sommigen zou het gaan om een heidense organisatie met linkse ideeën, terwijl anderen er een kleurloze organisatie van maken. Evolas ideeën lopen als een rode draad door SE. Stephan Pockrandt (uitgever van het nieuwrechtse Darkwaveblad Zinnober) zegt dat de cultuurkritiek van Evola interessant is, maar hij vindt zijn ideeën en theorieën niet interessant. Pockrandt ziet Evola als een niet-politieke mysticus. Jurgen Hatzenbichler (schrijver van nieuwrechtse artikelen en contactpersoon van de Oostenrijkse afdeling van SE) haalt de scherpe kantje af van Evolas boek 'Synthesen einer Rassenlehre'. Gezien de ontwikkeling, de contacten en de theorieën van SE kan gezegd worden dat het om een nieuwrechtse organisatie gaat die door enkele muziekliefhebbers stevig omarmd wordt.
Noten:
(1) Alain de Benoist (1943) is in 1968 oprichter van GRECE. Naast GRECE heeft hij deelgenomen aan allerlei extreemrechtse publicaties onder andere Elements en Nouvelle Ecole. Benoist populariseerde de term 'Cultuurstrijd van rechts' en hij ontwikkelde een rechtse invulling van de theorie van de Italiaanse marxist Antonia Gramsci. Benoist is heiden en hij is de spilfiguur van het nieuwrechtse gedachtegoed die de rechtse leer wil beïnvloeden door wetenschappelijke criteria. In Alert! nr 2, jaargang 4, wordt het boek 'Aufstand der Kulturen' van De Benoist gerecenseerd.
(2) Robert Steuckers is een Belg, die een lange staat van dienst heeft binnen extreemrechts. Hij was na De Benoist de belangrijke man achter GRECE. Steuckers richtte in Belgie de zusterorganisatie van GRECE op. Na een ruzie met De Benoist richtte hij SE op. Steuckers
is uitgever van het blad 'Vouloir' dat tegenwoordig het intellectuele blad van Synergies Européennes is. Steuckers heeft nauwe contacten met Vlaams Blok en Voorpostleden.
(3) Julius Evola (1898-1974) is een nieuwrechtse denker die vele boeken heeft geschreven. Zijn bekendste boeken zijn "Rivolta contro il mondo moderno" en "Calvacare la tigre". Evola was één van de eerste geleerden die zich heiden noemde. Evola was tegen het egalitarisme en hij pleitte voor een aristocratisch Europa geleid door een spirituele elite. Zijn boek "Synthesen einer Rassenlehre" is voornamelijk gebaseerd op Adolf Hitlers favoriete rassenexpert H.F.K. Gunther. Evola had niets op met het fascisme van Mussolini, hij vond het fascisme niet elitair genoeg en te weinig traditioneel. Evola had veel bewondering voor de fascistische Ijzeren Garde van Codreanu in Roemenië.
(4) Guido von List (1848-1919) is één van de grondleggers van de Ariosofie, de rechtse tegenhanger van de theosofie. List was de inspirator voor de esoterische kern van de NSDAP.
Ariërs hadden volgens hem de hoogste ontwikkeling bereikt en ze zouden daarom boven andere rassen staan. List schoof het hakenkruis naar voren als het symbool voor de Ariërs. Van zijn hand verschenen diverse boeken die te maken hadden met runen en heidendom.
(5) Karl Maria Willigut is een centraal persoon binnen de fascistisch-occulte esoterie. Hij had als bijnaam 'Rasputin van Himmler' en hij was een esoterische raadgever van Himmler. Willigut ontwikkelde voor de SS rune-ringen met daarop de SS-doodskop.
