Alert!: "Apart, zeg"

"Apart, zeg"

Vooral met de feestdagen is het het moeilijkst om te vergeten dat je niet 'normaal' bent. Veel mensen nodigen je uit om Sinterklaas te vieren en wanneer je toch de moed opbrengt om het flamboyante verleden van het Sinterklaasfeest uit te leggen, word je helemaal kapot gemaakt. Je moet jezelf verdedigen, terwijl je in eerste instantie best voor hen een avondje gedichten en surprises wil doen. Na zo'n gesprek met mensen die de nieuwe politieke correctheid (van politieke incorrectheid) schijnen te aanbidden, kun je ook niet eens meer meedoen om aardig te zijn omdat het nu zwart op wit staat dat slavernij niet zo'n big deal was. Mensen hebben gewoontes en tradities waar je gewoon niet mee hoort te fucken en als je dat wel doet, word je door vreemden uitgescholden en voor bekenden ben je 'apart'. Van grote tradities als Sinterklaas tot supermini gewoontes als sms'en. Ik probeer mijn correspondentie met mensen over sms, mail, brief, whatever, altijd een beetje fris te houden met een grapje hier en daar. Maar de reacties, als ik ze al krijg, zijn saai, kortaf en soms haast onmenselijk. Ik moet dat slikken, ik kan niet elke keer in woede uitbarsten wanneer mensen horken zijn want ik behoor tot een minderheid van mensen waar vaak op wordt gereageerd met: 'haha, jij bent ook altijd zo'n raar meisje' of 'je dat en dat is zo apart' of simpelweg een 'goh' met een glazige blik erachteraan volgend. Dit schrijvende, merk ik dat mijn bloed gaat koken. En dat is ook niet goed, je moet toch dingen accepteren en *diepe zucht* loslaten. Maar dat kan ik helemaal niet en dat wil ik ook helemaal niet! 'Apart' is een rotwoord! Het betekent 'iets scheiden van iets anders', namelijk mij van de rest van de wereld. Mij 'apart' noemen is crimineel, mij 'raar' noemen is crimineel, zelfs mij 'anders' noemen is crimineel. Al deze benamingen trekken een grens tussen de persoon die 'apart' is en de rest van de wereld. Een buitenstaander. Net zoals mensen die moeten 'integreren' ook tot de eeuwige buitenstaanders worden gemaakt alleen al door het gebruikt van het woord 'integreren'. Het is een woord wat aangeeft dat er een perfecte wereld is waar je bij kunt horen als je je best doet, het maakt een scheiding tussen die wereld en 'de mensen erbuiten'. Maar ook een wereld waar je tegelijkertijd nooit bij zult horen want wanneer je het integreren hebt voltooid, ben je nog altijd een 'geīntegreerde'. Hierbij dus een troost aan hen allen die consequent buitengesloten worden: het ligt niet aan jou. Van pesters op school tot slechte vrienden, van een misdadige overheid tot je uniforme stamkroeg: wees alert.

(Met dank aan Willem Schinkel)