In de geest van Strasser John Postma "Alle macht aan de arbeiders" schreeuwen enkele nationaal-socialisten die eind oktober als een zwart blok meelopen in een demonstratie van de neonazistische Nederlandse Volks-Unie in Den Haag. Lieden uit deze groep manifesteerden zich al eerder met opmerkelijke uitingen, bijvoorbeeld op 23 augustus 2008 in Alphen aan den Rijn. Met vlaggen en spandoeken, met de tekst 'AntiFascistische Aktie', maken deze demonstranten duidelijk waarvoor ze staan. Waarschijnlijk gaan bij kritische lezers de wenkbrauwen fronsen. Nationaal-socialisten die zich beroepen op arbeidersraden en die zichzelf antifascist noemen? Spandoek van de Nationaal Socialistische Actie, gezien op 23 augustus 2008 in Alphen aan de Rijn In het in november 2010 verschenen AIVD-rapport 'Afkalvend front, blijvend beladen, extreemrechts en rechtsextremisme in Nederland' wordt deze bovengenoemde stroming omschreven als een groep 'sociaal-revolutionairen' die, volgens de dienst, zichzelf in de eerste plaats ziet als socialisten en daarna als nationalisten. Het woord 'sociaal' in deze context is een vreemde eend in de bijt. Het impliceert immers dat aanhangers van deze ideologie het beste voor hebben met de mensheid. Een beeld dat neonazi's graag uitdragen, maar waar in de realiteit bitter weinig van terecht komt. Het begrip 'nationaalrevolutionair' is hier beter op zijn plaats om de 'sociale' neonazi's te duiden. Spandoek van de Nationaal Socialistische Actie (NSA) met de tekst: 'In de geest van Strasser, op naar de tweede revolutie', meegedragen op 30 januari 2010 in Arnhem. Dat de eerste revolutie nooit heeft plaatsgevonden wordt gemakshalve vergeten Verraad De nationaalrevolutionaire wereldbeschouwing is gebaseerd op een antimarxistische en antikapitalistische ideologie, als mede een nieuwe ordening op basis van een Duits (of Europees) socialisme. Men keert zich tegen het gelijkheidsbeginsel en propageert een anti-imperialistisch bevrijdingsnationalisme en zet zich in voor een scheppende natie. Een dergelijke omschrijving is terug te lezen op de Nederlandse website van de Autonome Nationale Socialisten:"Onze inspiratiebronnen zijn Ernst Röhm, Gregor Strasser en Michael Kühnen. Tevens trekken we op revolutionaire wijze lering uit de succesvolle strijdervaringen van onder andere Mao, Che Guevara en de strijders van de RAF ('Rote Armee Fraktion')…. Het nationale socialisme is in zijn oorsprong een antikapitalistische ideologie. Wij zijn voorstander van een sociale verzorgingsstaat waarin de staat het tot zijn hoogste plicht rekent om de volksgenoten te voorzien in fundamentele levensbehoeften als onderdak, brood en arbeid." Dat Gregor Strasser in deze context wordt genoemd is niet vreemd. Binnen de Nazionalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP), heeft hij altijd een uitzonderingspositie ingenomen. Misschien is het nationaalrevolutionaire idee wel het meeste op hem van toepassing. Gregor en zijn broer Otto Strasser vertegenwoordigden binnen de NSDAP de linker, lees antikapitalistische, vleugel. Adolf Hitler pleegde in hun ogen verraad aan de sociale aspecten van het 25-puntenprogramma van de NSDAP en liet de arbeiders in de kou staan. Zo bleven de beloofde landhervormingen en economische herstructurering uit. Volk Gregor Strasser gaat ervan uit dat een natie bestaat uit personen die door het lot een samenleving hebben gevormd. Het land en de grondstoffen behoren aan alle mensen van de natie. Hierin ligt volgens Strasser het onderscheid van zijn socialisme met dat van de Marxisten. Volgens hem willen aanhangers van het linkse socialisme dat het land en de grondstoffen in handen komt van de werkende klasse. In Strassers' socialisme is de natie eigenaar van land en alle grondstoffen. "Wij nationaal-socialisten geloven dat er een lot en causaal verband is tussen de nationale vrijheid van onze mensen en de economische participatie van de Duitse arbeiders. We zien dat het huidige kapitalistische systeem vervangen moet worden door een nieuw en rechtvaardig economisch systeem, ook wel Duits-Socialisme genoemd. Ons basisidee van socialisme stamt af van de oude Teutoonse stam die als geheel, als natie, eigenaar was van de complete productie en van het land." Onder het motto 'Du bist nichts, Dein Volk ist alles' geven de beide Strassers invulling aan het begrip Duits-socialisme. Ruzie Terwijl Hitler in het zuiden van Duitsland zijn machtsbasis aan het uitbouwen was, kreeg Gregor Strasser de opdracht om in het Noorden van Duitsland te werken aan de uitbouw van de NSDAP. Samen met zijn broer Otto zette hij in op een harde antikapitalistische lijn. In een toespraak in 1925 refereerde Strasser aan zijn antikapitalistische visie. "Wij nationaal-socialisten willen de economische revolutie door middel van de nationalisatie van de economie. In deze genationaliseerde economie is de werknemer niet alleen meer arbeider, maar tevens mede-eigenaar en medeadviseur. In plaats van een uitbuitingskapitalisme willen we socialisme geschoeid op het oud Duitse volksgevoel, volkssentiment en de volksdoelstelling. Wij willen de sociale revolutie als basis voor de nationale revolutie." Dat was tegen het zere been van de nationalistische industriëlen die de NSDAP en Adolf Hitler financieel ondersteunden. De bereidheid tot steun zou afnemen of zelfs stoppen indien het 'socialistische aspect' van het partijprogramma ten uitvoer zou worden gebracht. Natuurlijk wilde Hitler zijn financiële injecties veilig stellen en zette de sociale punten overboord. In de jaren na 1925 leidde het verschil van opvatting over kapitalisme en socialisme tussen Hitler en de gebroeders Strasser tot enkele conflicten. Een en ander raakte in een stroomversnelling nadat de Strasser-afdeling een document samenstelde waarin ze opriepen tot arbeidersparticipatie in de industrie, mede-eigenaarschap en tot hervormingen in de agrarische sector. Het voorstel werd echter op een partijcongres van de NSDAP verworpen. In 1930 liep het conflict tussen de Strassers en Hitler zo hoog op, dat Otto zijn biezen pakte en de partij stampvoetend verliet. "Socialisten verlaten de NSDAP", kopte de krant van uitgeverij Kampf Verlag van de Strassers. Zijn voorbeeld werd niet gevolgd door broer Gregor, die nog altijd de ijdele hoop had om de NSDAP van binnenuit te veranderen. Het antikapitalistische avontuur van Gregor eindigde op 30 juni 1934, nadat hij tijdens de Rohm-putsch door de Gestapo werd doodgeschoten. Uitgave van Die Schwarze Front 'Die Deutschen Revolution' uit 1936. Let op het beeldmerk van hamer en kruis, ook een logo dat de NSA heeft overgenomen Lobby Met Otto Strasser verloopt het anders. Nadat hij in 1930 boos de NSDAP verliet, richt hij in juli 1930 'Die Schwarze Front' op. Ook delen van de Sturm Abteilung (SA) in Berlijn volgden Strassers voorbeeld. Vanaf het begin benadrukt Strasser Hitlers 'arbeidersverraad' en zijn heulen met het grootkapitaal. Op zoek naar bondgenoten in de strijd tegen Adolf Hitler dacht Strasser aan de linkse socialistische partijen, maar die hielden wijselijk de boot af. Die Schwarze Front heeft uiteindelijk maar kort bestaan, want nadat Hitler in 1933 aan de macht kwam, werd de organisatie op 4 februari 1933 verboden. Leden van Die Schwarze Front werden door de Gestapo vervolgd, opgesloten en soms vermoord. Ook Strasser moest vluchten en woonde korte tijd op diverse plekken in Europa. Vanuit deze plaatsen bleef hij de koers van Hitler bekritiseren. Zo verscheen in maart 1936 in 'Die Deutsche Revolution', het partijblad van Die Schwarze Front, een artikel met de kop 'Hitler bedreigt Duitsland!'.De nazistische dissident was zijn leven niet zeker. Met de Gestapo op zijn hielen wist Strasser uiteindelijk in 1938 te ontkomen en vestigde zich als banneling in Canada. Na de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog dacht de banneling terug te kunnen keren naar zijn vaderland, maar de autoriteiten wilden hem niet hebben. Via zijn contacten in Duitsland zorgde Strasser voor een lobby die het voor elkaar heeft gekregen dat hij in 1955 weer voet op Duitse bodem kon zetten. Een jaar later, op 17 juni 1956, richt de Hitler-criticus samen met enkele anderen de Deutsch-Soziale Union (DSU) op, met als toevoeging 'Strasser Partei'. Na deelname aan enkele verkiezingen, zonder het gewenste resultaat, sterft de politieke partij zes jaar later een zachte dood. Natuurlijk Otto Strasser is zijn leven lang bewonderaar geweest van de conservatiefrevolutionaire denker Arthur Moeller van den Bruck. Deze denker was de belangrijkste vertegenwoordiger van de 'conservatieve revolutie' tijdens de Weimar-republiek. Ook gaf hij inhoud aan het begrip 'Dritte Reich'. Het 'rijk'moest een vervangende staatsinrichting worden, geënt op de conservatieve revolutie. Conservatief omdat het de oerinstincten van Duitsland erkende en revolutionair omdat het een omwenteling wilde naar een nieuwe tijd. In de artikelen van Otto Strasser komt dit gedachtegoed ook voor. Volgens hem is het volk en de natie door het lot bij elkaar gebracht. Duitse oerinstincten, of de Duitse ziel, zullen in zijn visie altijd in het volk aanwezig blijven en op grond hiervan beweerde hij dat het socialisme van Karl Marx nooit kon functioneren. "Het socialisme als idee spreekt wereldwijd mensen aan. In de praktijk is het socialisme gebonden aan tijd, ruimte en de ziel van een volk, dat het uiteindelijk moet verwezenlijken. Het linkse socialisme is vruchteloos, omdat zij zich afkeren van de natie en eigenlijk handelen in strijd met de ziel van het eigen volk. Natie en socialisme zijn onafscheidelijk met elkaar verbonden", aldus Strasser. Vanuit de Teutoonse stammen, beredeneert de Hitler-dissident, is het Duitse volk voorbestemd om als één volk met een socialistische (lees: gemeenschappelijke) ziel te opereren. Ook de Freie Kameradschaften in Duitsland gebruiken antikapitalistische retoriek Links? Aanhangers van de 'linkse'nazistische vleugel van de NSDAP zien in Gregor en Otto Strasser 'de ware antifascisten'. Ook Nederlandse neonazistische organisaties, zoals de Autonome Nationale Socialisten, roepen dat zij de echte antifascisten zijn. Maar zijn zij daadwerkelijk antifascistisch? Wie de ideeën van Gregor en Otto Strasser onder de loep neemt bespeurt slechts een afkeer van Adolf Hitlers arbeidersverraad. Zowel Gregor als Otto Strasser heeft nooit afstand genomen van het fascisme. Het is dan ook ironisch te noemen om hen als 'antifascisten' te bestempelen. Het antifascisme slaat alleen terug op het ideologische twistpunt met Adolf Hitlers arbeidersverraad. Corporatisme met een aristocratie op basis van beroepen en standen is de staatsvorm die de gebroeders Strasser voor ogen hadden. Corporatisme is een staatsleer die zich richt op de politieke organisatie van een land. Als maatschappijleer richt deze staatsvorm zich op de sociaal-economische ordening. Uitgangspunt van deze staatsleer is het streven naar harmonie. Klassenstrijd is volgens de gebroeders niet meer aan de orde, omdat hun vorm van socialisme slechts een principe kent en dat is dat alles in dienst staat van de volksgemeenschap. Jij bent niets, je volk is alles. Het 'socialisme' van de Strassers moet in deze context geplaatst worden. Volgens het bovengenoemde AIVD-rapport zitten neonazistische groepen elkaar op ideologisch vlak in de haren, maar dit heeft volgens de dienst nauwelijks consequenties voor samenwerking in de praktijk. Dat kan zo zijn, maar wat de AIVD ziet als intern twistpunt komt in de realiteit neer op een openlijk gekoketteer met niet verboden uitingen van het Derde Rijk. Het Strasserisme heeft werkelijk niets van doen met antifascisme en socialisme, het dient slechts als windowdressing van nazistische politiek. Dit alles 'In de geest van Strasser'. (uit: Alert!, nummer 4, december 2010. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)