alert = afa

Home
Inhoud 4-2010
Zoeken

Lonsdale News

Alert!
Postbus 2884
3500 GW Utrecht
alertafa@xs4all.nl
PGP-key

xml

Actie

printversie

Democratisering binnen de PVV

Wilderssluitookjouuit.nl

Dit is niet het eerste artikel dat over het gebrek aan democratie binnen de Partij Voor de Vrijheid (PVV) gaat en het zal ook zeker niet het laatste zijn. Maar er is inmiddels wel genoeg aanleiding tot een nieuw stuk. Een voorstel van PVV-Kamerlid en pleitbezorger voor meer interne democratie Hero Brinkman over democratisering binnen de PVV is namelijk officieel in de fractievergadering besproken… en afgekeurd. Interne stukken rondom deze discussie zijn door EenVandaag naar buiten gebracht, en hiermee is voor het eerst  meer zicht gekomen in de discussies die binnen de PVV-fractie plaatsvinden. En juist vanwege het ontbreken van democratie zijn deze stukken zo interessant, verder krijgen we immers weinig mee van hoe het er binnen de PVV aan toe gaat. In deze WildersWatch benoemen we de belangrijkste passages uit de stukken en een kritische noot met betrekking tot deze antidemocratische partij.

De standpunten
Hoofdrolspelers in de discussie zijn Martin Bosma en Hero Brinkman, beide Tweede Kamer-lid voor de PVV. Brinkman zet zijn standpunten uiteen in een zeer warrig betoog waar de rode draad vaak ver te zoeken is. Brinkman pleit voor democratisering binnen de fractie, democratisering buiten de fractie en voor oprichting van een jongerenorganisatie. Op deze jongerenorganisatie komt hij in zijn hele betoog niet terug en waarom hij een dergelijke organisatie wil blijft dus onduidelijk. We gaan de overige twee delen van zijn betoog één voor één langs.

Stem PVV
Democratie binnen de fractie
Wat betreft de democratie binnen de fractie begint Brinkman met een opsomming van enkele klachten die hij veelvuldig vanuit de achterban beweert te horen, namelijk dat de PVV een one-issue partij dreigt te worden, dat er altijd dezelfde PVV'ers in de media komen en dat het volk te weinig van de PVV hoort in de media (!). Brinkman pleit voor een versoepeling van het mediabeleid van de partij, dat hij 'ronduit knechtend' noemt, en stelt voor om de bureaucratische molen waardoor een mediaverzoek binnen de PVV moet, te verkleinen en om fractieleden hierin meer eigen verantwoordelijkheid te geven. Op dit moment moet een mediaverzoek volgens Brinkman eerst voorgelegd worden aan vice-fractievoorzitter Fleur Agema, die dit vervolgens vaak nog met de fractievoorzitter overlegt, waarna soms ook nog andere portefeuillehouders geraadpleegd worden. Volgens Brinkman moeten de PVV-Kamerleden vrijelijk in de media kunnen optreden, zolang het een thema uit hun portefeuille betreft. Allereerst zullen de Kamerleden wel beter op de hoogte moeten worden gebracht over de exacte inhoud van hun portefeuille: de PVV-kamerleden weten volgens Brinkman nog altijd niet goed wat onder hun verantwoordelijkheden valt, en wat niet. Ook in hun vaardigheden in woordvoering schieten de fractieleden volgens Brinkman ernstig tekort, en dus moeten hun media-optredens beter getraind en geëvalueerd worden.

Ook uit Brinkman zijn ongenoegen over het feit dat Wilders zowel nationaal als internationaal voornamelijk spreekt over het islamstandpunt van de PVV. "Ik ben overtuigd dat indien we deze trend nog een paar jaar gaan volhouden, het beeld bevestigd is dat we inderdaad enkel een anti-islampartij zijn," aldus Brinkman. Om dit te voorkomen pleit Brinkman voor een fractiebrede discussie over het gezamenlijke islamstandpunt dat de PVV-fractie moet gaan uitdragen. De meningen zijn namelijk niet vanzelfsprekend eenduidig, aldus Brinkman, die zelf bijvoorbeeld, in tegenstelling tot Wilders, de islam niet uitsluitend als politieke ideologie maar soms ook als religie zou willen typeren. Ook moet binnen de fractie een discussie worden gevoerd over de vraag of de PVV wel een voortrekkersrol in Europa moet spelen tegen de zogenaamde 'islamisering'. Met echte oplossingen om de PVV minder een one-issue partij te maken komt Brinkman echter niet. In deze kritiek van Brinkman wordt nogmaals pijnlijk duidelijk dat Wilders zijn eigen plan trekt wat betreft zijn standpunt en zijn media-optredens, en tegelijkertijd de teugels van zijn fractieleden strak houdt.

Democratie buiten de fractie
Brinkman somt enkele mogelijke argumenten tegen democratisering van de partij op, om vervolgens een poging te doen deze te ontkrachten. Zoals het standpunt dat er door een ledenstructuur discussie binnen de partij kunnen ontstaan die de partij zouden kunnen doen splijten, en de angst dat de partij overgenomen kan worden door mensen met een andere agenda. Deze mogelijke beren op de weg worden door Brinkman als onzin afgedaan. Om dergelijke problemen te voorkomen, stelt Brinkman een uitgebreide screeningsprocedure voor potentiële leden voor. Mensen die te veel van de partijlijn afwijken komen er niet in. Nieuwe leden moeten het eens zijn met de kerngedachte van de PVV over de onderwerpen integratie, immigratie, islamisering en de Nederlandse cultuur. Deze kerngedachte ziet Brinkman kennelijk als de belangrijkste maatstaf om te kijken of een potentieel lid wel bij de PVV past. Ook moet het partijbestuur verregaande bevoegdheden krijgen om te kritische leden te royeren.

Maar waarom wil Brinkman zo graag een partij met een ledenstructuur? Leden geven een basis tot intervisie en zorgen voor vrijwilligers. Verder ontkracht de partij zo de kritiek dat de PVV een ondemocratische eenmanspartij is. Bovendien kan er met een ledenstructuur al nagedacht worden over de vervanging van Wilders, als hij om welke reden dan ook geen fractievoorzitter meer kan zijn. Het is volgens Brinkman duidelijk dat er geen enkele persoon binnen de PVV-fractie is die deze taak aan kan, dus moet de vervanging van buiten komen. Dat Brinkman zijn eigen partij nog verder tegen zich het harnas in jaagt is duidelijk, hij doet hier namelijk de gehele fractie, inclusief zichzelf, af als ongeschikt.

Bosma vs Brinkman
De uitgelekte discussiestukken bevatten ook een korte reactie van PVV-ideoloog Martin Bosma. Het idee van een jongerenorganisatie wordt door hem direct afgedaan als onzin, het zou immers vooral zorgen voor jongeren die uit eigen initiatief namens de PVV gaan spreken. "Daarnaast zou het opstarten ervan betekenen dat we ingaan op een eis van de opstand en daarmee deze aanval op de PVV legitimeren en verdere aanvallen op de partij uitlokken", aldus Bosma. Doelt Bosma hiermee op kritiek van buiten, of op de initiatieven van Brinkman? Een jongerenorganisatie was immers zijn idee. Een democratische ledenstructuur is volgens Bosma niet wenselijk vanwege het veronderstelde risico van een vijandelijke overname van de partij. Dergelijke structuren, die Bosma consequent als '19e eeuwse ledenstructuren' afserveert, passen volgens hem niet meer bij deze tijden. Dergelijke structuren zouden zelfs een belemmering vormen voor de democratie, aldus Bosma.

Hieruit spreekt de belangrijkste tegenstelling tussen Bosma en Brinkman: ze hebben zeer uiteenlopende meningen over de vraag wat 'democratie' eigenlijk is. Hoewel de term door beiden niet uitgebreid wordt gedefinieerd, passen de PVV'ers het begrip namelijk op twee zeer verschillende manieren toe. Brinkman hanteert duidelijk een betrekkelijk liberaal begrip van 'democratie', waarin de discussie centraal staat. Daarbij dient wel opgemerkt te worden, dat ook Brinkman deze discussie alleen in eigen politieke kringen wenst te voeren: ook volgens zijn selectiecriteria zouden andersdenkenden immers niet tot de partij worden toegelaten. De open discussie met de eigen achterban wordt door Brinkman daarentegen als een echte 'democratisering' van de partij verdedigd. Opvallend is dat Brinkman zijn politieke tegenstanders, de zogenaamde 'regentenpartijen' als de PvdA, een gebrek aan democratie verwijt, juist –zo is de suggestie- doordat deze partijen de discussie met de achterban stelselmatig uit de weg gaan.

Bosma daarentegen hanteert een radicaal anders begrip van 'democratie'. Volgens hem is 'democratie' niet zozeer het in een debat tot een kritisch, gedeeld standpunt komen, maar daarentegen het eenduidig uitdragen van 'de mening' van 'het volk'. 'Democratie' is niet het voeren van het open debat, maar de verwoording van een soort volkswil. Bosma refereert expliciet aan de 'demos' ('volk') als het uniforme politieke subject. Wie de wil van dit volk niet deelt en dus het eenduidige standpunt van het volk niet onderschrijft, hoort derhalve niet bij dit volk. Het opzijschuiven van andersdenkenden is in deze optiek dan ook geenszins een beperking van de democratie, maar juist de verdediging ervan. Afwijkende meningen zijn geen verrijking, maar een verstoring. Het moge duidelijk zijn wiens standpunt hierin door Geert Wilders wordt onderschreven.

Vraag blijft waarom Brinkman zich zo hard maakt voor democratisering van de PVV. Dat het debat met andersdenkenden ook aan hem niet besteed is, blijkt niet alleen uit zijn eigen optreden in Kamer en media, maar evengoed uit het feit dat ook wat hem betreft mensen alleen lid zouden mogen worden van de PVV, als hun standpunten volledig met die van de 'partij' overeenkomen. De 'democratisering' die Brinkman voor ogen heeft, is deze naam zeker niet waardig. Verklaring zou kunnen zijn dat Brinkman zijn eigen politieke carrière op deze manier veilig hoopt te stellen. Zijn groeimogelijkheden binnen de PVV-fractie zijn namelijk beperkt: zo zakte hij al van plek 4 op de kieslijst in 2006 tot plek 11 op de lijst voor de laatste verkiezingen in juni. Bovendien voelt hij zich door Wilders gemuilkorfd, zo blijkt ook uit het discussiestuk. De afgelopen weken werd daarbij nog eens pijnlijk duidelijk, wat een stel tokkies Wilders eigenlijk om zich heen heeft verzameld. De gevreesde 'LPF-taferelen' binnen de PVV zijn, Wilders' dictatoriale werkwijzen ten spijt, verre van ondenkbaar. Brinkman zal wellicht de eerste zijn die, mocht het hem iets opleveren, het zinkende schip zal verlaten. Zijn vergeefse pogingen tot 'democratisering' zal hij dan zeker als wapenfeit opvoeren. Waar Brinkman zich wél populair zou kunnen maken, is onder de jongeren. Wilders en Bosma gaven hem namelijk als zoethoudertje de toestemming om een soort EO-jongerendag voor de jongere achterban te organiseren. Voor de rest zijn al zijn voorstellen verworpen.

Belangrijker is echter dat eens te meer blijkt wat een antidemocratische partij de PVV in weze is. Het door Wilders en Bosma gehanteerde begrip van 'democratie', behelst vooral dat zij en niemand anders 'de mening' van 'het volk' vertegenwoordigen, en dat discussie hierover uitgesloten is. Dat dit niet alleen neerslag zal vinden binnen de interne partijstructuur, maar ook iets zegt over de wijze waarop de PVV het land zou willen besturen, spreekt natuurlijk voor zich. De PVV is alleen geïnteresseerd in onze mening, als we bereid zijn om hun uitsluitingspolitiek ten volle te onderschrijven. En mocht Wilders het ooit tot premier schoppen, zal dat niet anders zijn.

Op de website www.wilderssluitookjouuit.nl kunnen de uitgelekte stukken van Bosma en Brinkman gedownload worden.

De Wilders-kroniek

Een kleine greep uit opzienbarende gebeurtenissen rondom de PVV. Deze kroniek is niet volledig, maar een selectie uit de gebeurtenissen van de afgelopen tijd.

30/9 PVV-Kamerlid Marcial Hernandez wordt 's nachts opgepakt bij een uitgaansgelegenheid in Den Haag, hij zou een medewerker van het ministerie van Economische Zaken hebben mishandeld. Later blijkt dat Hernandez hem een slag en een kopstoot heeft gegeven. Hernandez ontkent alles en Wilders blijft achter hem staan. Ondanks dat Hernandez ontkent heeft hij wel een schikkingsvoorstel van het Openbaar Ministerie betaald om een rechtszaak te voorkomen. De NOS heeft beelden waarop de mishandeling te zien is.

Wilders in Berlijn: Van links naar rechts: Marc Doll (ex-CDU 'veiligheidsexpert'), Aaron König (lanceerde in maart op internet al Die Freiheit), Geert Wilders en René Stadtkewitz (ook Bürgerbewegung Pax Europa (BPE), Berlijn, 2 oktober 2010. Foto: Matthias Zickrow
Wilders in Berlijn
2/10 Geert Wilders spreekt in Berlijn voor zo'n 500 betalende gasten uit Duitsland, Oostenrijk, Italië en Nederland. In Duitsland blijkt volgens peilingen ruimte voor een PVV-achtige partij en de ex-CDU'er René Stadtkewitz, die Wilders uitnodigde maar daardoor door 27 van de 34 CDU'ers in de Berlijnse stadsraad uit de partij werd gestemd (naar goed populistisch gebruik gaf Stadtkewitz zijn zetel niet op), probeert met een nieuwe partij 'Die Freiheit – Partei für mehr Freiheit und Demokratie' dat gat op rechts in het politieke spectrum te vullen. De eerste spreker was per videoboodschap Oskar Freysinger, van de Schweizerischen Volkspartei (SVP), die tegen de islam en moslims tekeer ging en een parallel trok met het nationaalsocialisme: "Als we nu niet tegen de islamisering vechten, dan eindigt de toekomst van Europa in wat we 60 jaar geleden al eens beleefd hebben en zal de nacht over Europa vallen". Eliezer Cohen, lid van de Israelische ultranationalisten van Israel Beitenu, vond dat "Europeanen teveel bogen voor de islam, in plaats van hun eigen cultuur te verdedigen". Dan Wilders, met een verwijzing naar de val van de Weimar-republiek: "Verzuim niet, zoals als toen, voor uw vrijheid te vechten!" (…) "Wat er verder in het verleden in uw land is gebeurd, de huidige generatie is daarvoor niet verantwoordelijk. Wat er ook in het verleden is gebeurd, er is geen excuus om de Duitsers daar nu voor te bestraffen."

10/11 Er komt alweer een PVV-Kamerlid in opspraak, dit keer is het Eric Lucassen. De woordvoerder van de PVV voor veiligheid, wonen en wijken heeft jarenlang, tussen 2006 en 2009, zijn buurtgenoten in Haarlem geterroriseerd. Hij schold mensen die met honden voor zijn huis liepen uit, achtervolgde een bejaarde buurman drie kilometer en maakte zijn gehoorapparaat stuk, joeg allochtone kinderen en hun ouders weg uit het achter zijn huis gelegen speeltuintje en dreigde bij buren om in hun brievenbus te plassen en urine over hen heen te gooien. Lucassen werd tweemaal door de politie in een busje afgevoerd. Hij ontkent maar heeft inmiddels wel aan enkele buurtbewoners excuses, bloemen en tegoedbonnen aangeboden

15/11 Lucassen blijkt ook veroordeeld te zijn geweest bij een ontuchtzaak in zijn tijd bij defensie. Hij heeft als militair instructeur in 2002 jaar geleden seksuele contacten onderhouden met twee leerlingen. Deze contacten vonden veelal plaats op militair terrein. Na twee dagen praten blijkt Lucassen kennelijk zijn zetel in de Tweede Kamer niet te willen opgeven en moet Wilders met hem verder. Zijn woordvoerderschap wordt hem ontnomen, maar hij blijft wel, samen met Hero Brinkman, in de trainings- en selectiecommissie voor kandidaten voor de Provinciale Statenverkiezingen afdeling Noord-Holland actief.

16/11 PVV-Kamerlid James Sharpe bleek tot voor kort directeur te zijn geweest van een telecombedrijf dat in Hongarije € 260.000 boete heeft gekregen wegens het misleiden van consumenten. Het ging hierbij om sex-sms-services. Eerst ontkende Sharpe maar al snel kwamen er zoveel feiten boven tafel dat hij toch toe moest geven.

17/11 James Sharpe blijkt in zijn verleden als topsporten een collega-topsporter met een schoen met spikes te hebben mishandeld. De Atletiekunie bevestigt de vechtpartij en dat Sharpe voor een half jaar werd geschorst. Ex-vriendinnen verklaren vervolgens over het opvliegende en gewelddadige karakter van de PVV'er. Sharpe houdt het voor gezien en levert zijn kamerzetel in. Vlak daarna blijkt PVV-Kamerlid (onder ander woordvoerder voor consumentenzaken), veroordeeld te zijn voor het vervalsen van vrachtbrieven in 2006 en wordt door Wilders voor twee maanden geschorst als woordvoerder.

17/11 Richard de Mos (PVV-Kamerlid en raadslid in Den Haag) blijkt te hebben gelogen op zijn CV. Hij zegt al jaren schoolhoofd te zijn geweest op een basisschool in Den Haag maar in werkelijkheid heeft de Mos alleen een opleiding tot schoolhoofd afgerond. De Mos deed het verhaal aanvankelijk af als een foutje en onjuiste citaten maar toen bleek dat De Mos enkele dagen eerder op tape had gepraat over zijn verleden als schoolhoofd en zijn voormalige werkgever bevestigde dat de Mos nooit directeur is geweest, reageerde de Mos als volgt: "Maar als ik het ambieer, zou ik het kunnen zijn" en dat is kennelijk voor de PVV'er hetzelfde als het ook daadwerkelijk geweest te zijn. Dan vraagt RTL-4 aan alle kamerleden om hun veroordelingen openbaar te maken. Honderdnegenenveertig leden doen dat, behalve PVV'er Hero Brinkman en al snel blijkt waarom. Toen hij nog politie-agent in Amsterdam was ontdook hij in 2001 in Purmerend een alcoholcontrole, door onder invloed met gedimde lichten met 100 per uur zich uit de voeten te maken en thuis aangekomen een fles cognac aan zijn mond te zetten. Zo ongeveer in die positie werd hij alsnog aangehouden. Gekscherend wordt in media gesteld dat de PVV-Kamerfractie met 20% aanmerkelijk crimineler gedrag vertoont dan de 13,8% van de jonge Marokkaanse Nederlanders in Gouda.

24/11 De fractie van de PVV in het Europees Parlement is solidair met het Britse Europarlementslid Godfrey Bloom van de United Kingdom Independence Party (UKIP) als die uit het parlement wordt verwijderd nadat hij een toespraak van de Duitse sociaal-democraat Martin Schultz onderbreekt met de leuze "Ein Volk, Ein Reich, Ein Führer" en hem een 'ondemocratische fascist' noemt. Extreemrechtse en eurosceptische parlementsleden, en dus ook de PVV'ers, stapten op als protest tegen de verwijdering van Bloom uit de zittingszaal.

5/12 In Tel Aviv werd geprotesteerd tegen de komst van Wilders. Hij kwam naar Tel Aviv op uitnodiging van de ultra-nationalist Arieh Elda om te spreken over de ware schuldige aan het Midden-Oosten conflict: de islam. Verder pleitte Wilders ervoor dat Palestijnen het recht moeten krijgen om zich in Jordanië te vestigen want dat is volgens Wilders "De enige Palestijnse staat die er ooit zal komen." In zijn toespraak herhaalt Wilders eerdere statements die hij deed in Israel: "Israel is een baken van licht, in een regio die in duisternis ligt." (…) "Als Jeruzalem valt, vallen ook Athene en Rome, Parijs en Amsterdam, in handen van de islam."

(uit: Alert!, nummer 4, december 2010. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)

terug naar inhoud