buitenlands nieuws

Redactie Alert!

België
Natuurlijk overheerste de berichtgeving over het verbod op 9 november wegens racisme op de 3 verenigingen die het Vlaams Blok al 25 jaar draaiende hielden. Voor de volledigheid; deze 3 organisaties, die de subsidie (per uitgebrachte stem!) waarop elke politieke partij recht heeft, ontvingen, zijn de 'Vlaamse concentratie', het 'Nationalistische vormingsinstituut' en de 'Nationalistische omroepstichting'. In het kort komt het erop neer dat de 3 worden veroordeeld (en daarmee het recht op subsidie dreigen te verliezen) omdat zij zich aan de criminele daden, het kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijven of verkondigen, schuldig hebben gemaakt. En dat een bestanddeel van dit misdrijf erin bestaat een politiek programma te verkondigen dat, aldus de rechter, aanzet tot haat en discriminatie ten opzichte van vreemdelingen en een rechtstreekse aantasting van de politieke rechten van de vreemdelingen heeft of kan hebben. Het punt van segregatie kwam niet echt aan bod in de Nederlandse pers, terwijl het toch zonneklaar is dat het Vlaams Blok wil dat 'België barst' en in feite een separatistische partij is. Dit druist in tegen de Belgische grondwet en is een zwaar misdrijf. In het arrest wordt vaak verwezen naar het Europees Verdrag ter Uitbanning van Rassendiscriminatie uit 1966, die landen die dit verdrag ondertekend hebben, verplichten om racisme te bestrijden. Als ondertekenaar wordt je geacht wetgeving te creëren om dit mogelijk te maken. Ter herinnering, dit is de kern van het verdrag: "Strafbaar bij de wet te verklaren het verspreiden, op welke wijze ook, van denkbeelden die gegrond zijn op rassuperioriteit of rassenhaat, aanzetting tot rassendiscriminatie, zomede alle daden van geweld of aanzetting daartoe, die zijn gericht tegen een ras of een groep personen van een andere huidskleur of etnische afstamming, alsook het verlenen van steun aan tegen bepaalde rassen gerichte activiteiten, waaronder begrepen de financiering ervan". De vraag werpt zich natuurlijk op waarom er zolang gewacht is met de vervolging van het Vlaams Blok. De definitieve veroordeling van het Vlaams Blok zet de weg open naar de individuele vervolging van Blok-volksvertegenwoordigers en leden. Dat kan leiden tot de intrekking van de politieke rechten en dus tot een echte verdwijning uit het parlement. Voorts kan het arrest dienen als een koevoet om de partij elke vorm van overheidssubsidie te ontzeggen. Ten slotte stellen alle mensen die diensten verlenen aan het Blok - zaaluitbaters, folderaars van drukwerk enzovoort - zich theoretisch bloot aan een mogelijke vervolging.
Hoewel Vlaams Blok voorman Philip Dewinter in de dagen voorafgaand aan de uitspraak van het Hof van Cassatie (in Nederland de Hoge Raad) al aankondigde dat het Vlaams Blok een gematigder koers gaat varen en de 'bestorming van Brussel' heeft laten vallen, bleek op 14 november op hun ledencongres in Antwerpen, waar de naam 'Vlaams Belang' werd gekozen om opnieuw deel te kunnen nemen aan verkiezingen, dat er nauwelijks iets van het beruchte en door en door racistische 70-puntenprogramma is veranderd. Maar de veroordeling is uiteindelijk koren op de molen van de op volle toeren draaiende propagandamachine van het Blok/Belang; de rol van underdog speelden zij perfect ("wij zijn woedend en hopen dat onze 1 miljoen kiezers hun kalmte bewaren") en "het vrije woord is vermoord" meeliftend op de onrust in Nederland (ook bedankt Buitenhof en 'meesterinterviewer' Peter van Ingen). Bovendien konden ze wat oude ballast kwijt: Een achterhaald punt als steun aan het apartheidsregime in Zuid-Afrika werd geschrapt en de dienstplicht hebben ze laten vallen. En niet iedere buitenlander moet 'stante pede' terug naar het land van herkomst, maar migranten moeten verplicht assimileren. Dewinter lichtte daarbij toe dat migranten die een hoofddoek dragen wel terug naar het land van herkomst moeten, want een hoofddoek is een teken dat je niet ingeburgerd bent. De fractievoorzitter van het Vlaams Blok im het Belgische parlement Gerolf Annemans zei het zo "Het programma blijft vuil genoeg om aantrekkelijk te zijn voor het volk." Dat ook hun wortels niet verloochend worden bewijst nevenstaande advertentie in het Vlaams Blok magazine en het blad van hun jongerenafdeling in augustus en september dit jaar. Ter illustratie de volgende sfeerschets van Staf de Clercq en zijn Vlaams Nationale Verbond (VNV): "Antwerpen aan de sinjoren! Weg met de Joden. Stem Vlaams Volksblok nr 5." Zo klinkt een affiche uit 1938, opgehangen aan het Malpertuus-lokaal van het Vlaams Nationale Verbond (VNV). Een paar jaar later vallen Hitlers troepen België binnen. Voor het VNV is het "nieuwe Vlaanderen" aangebroken. Staf De Clercq, leider van het VNV zegt: "Een nieuwe tijd is gekomen. Het VNV stelt zich ten doel het vestigen van de nieuwe orde in Vlaanderen. (...) Daarom bestaat de taak in het opvoeden van alle volksgenoten in de nationaal-socialistische geest, tot dienende ondergeschiktheid van de persoonlijke belangen en de groepsbelangen aan het welzijn van de volksgemeenschap." Staf De Clercq verheugt zich over de "volksgemeenschap" waarin baas en arbeider in alle rust en vrede moeten samenwerken. Met dat programma krijgt Staf De Clercq snel de status van "bevoorrechte partner" in de collaboratie. Het VNV wil een autoritaire "volksstaat" waarin voor bijvoorbeeld vakbonden geen plaats is. Net zomin als voor joden of andere "minderwaardige" volkeren. Of toch wel. De plaats voor vakbondsleden, communisten, progressieven en joden is achter slot en grendel. Zoals in de 'hel van Breendonk', of in andere concentratiekampen."
Kortom, Vlaams Belang gaat de verkiezingen van 2006 in met nieuwe moed, maar met de oude principes.

Redactie Alert!

Frankrijk
Op de dag van de verkiezingsoverwinning van de Nationale Partei Deutschland (NPD) in de Duitse deelstaat Sachsen stuurde het Front National een felicitatie naar hen. Daarmee is het FN de enige West-Europese extreemrechtse partij van omvang die zich direct associeerde met de in steeds rapper tempo donkerbruin wordende NPD. Eerder richtte het FN zich op de Republikaner (Rep), waarmee ze bijvoorbeeld van 1989 tot 1994 een gezamenlijke fractie in het Europees Parlement hadden. Daar zaten overigens aanvankelijk ook vertegenwoordigers van het Italiaanse Movimento Sociale Italiano (MSI), tegenwoordig Alleanza Nazionale (AN), in, maar die hielden het al snel voor gezien toen de Reps haar claims op Zuid-Tirol verbaal kracht bijzetten. Nadat de Reps in Duitsland niet meer zo succesvol bleken als voorheen, zwenkte de aandacht van het FN richting de Deutsche Volks Union (DVU) van Gerhard Frey. Zij haalden immers in 1998 in Sachsen-Anhalt winst bij verkiezingen. In de contacten met de Duitse partijen speelden ook strategische kwesties mee; wordt het FN een salonfähige partij, die contacten wil gaan aanknopen met rechtse en conservatieve krachten in het politieke spectrum of gaat het FN zich associëren met een gevarieerde bundeling van allerlei (al dan niet opportunistische) maatschappelijke onvrede en anti-overheids-sentimenten? Het FN, of eigenlijk Jean Marie Le Pen, gaat duidelijk voor de laatste optie. Toch kan er nog iets roet in het eten gooien wat betreft een daadwerkelijke samenwerking tussen de NPD/DVU en het FN; de sterke man, van oudsher een wezenlijk bestanddeel van een extreemrechtse partij. De NPD is echter steeds meer een decentrale activistenpartij geworden, met autonome kaders en cellen, zeker nu de Freie Kameradschaften zich officieel hebben aangesloten. De DVU heeft Frey als alleenheerser, die zich bij voorkeur met clowns omringt die niet bij machte zijn aan zijn stoelpoten te zagen. De almacht van de familie Le Pen en getrouwen mag genoegzaam bekend verondersteld worden. Toch was er aanzienlijk rumoer de afgelopen maanden. Zo vonden er gelijktijdig 2 partijcongressen plaats, een van de 'Lepennisten' en een van aanhangers van Marie-France Stirbois, die nog altijd pissig is omdat ze werd gepasseerd om de lijst voor de Europese Verkiezingen. Onder haar fans zijn onder andere de enige FN-burgemeester Jacques Bompard (van de stad Orange) en de leiding van de katholieke-fundamentalistische vleugel, waaronder Bernard Antony, aartsvijand van Marine Le Pen, de dochter van. De Le Pens waren woedend en wilden Bompard en Stirbois uit het partijbestuur gooien, maar Le Pen-getrouwe en tweede man van het FN Bruno Gollnisch protesteerde en uiteindelijk werden de twee voor een aantal maanden geschorst. Nieuw was echter dat ze voor de draaiende camera's van de pers luidkeels hun ongenoegen kenbaar maakten en openlijk de macht van de Le Pens betwisten.

Jean-Pierre Stirbois (overleden in 1988), algemeen beschouwd als de belangrijkste organisator van het Front National. Zijn weduwe voert een fractie aan tegen de modernisering binnen de FN
  Stirbois  
In oktober maakte Gollnisch het zelf echter ook bont. Het bestuur van de Jean Moulin Universiteit in het Franse Lyon schorste hem voor een maand als docent wegens omstreden uitspraken over de Holocaust. Gollnisch, die is verbonden aan de juridische faculteit en ook Japans doceert, zei in een interview onder meer dat het vaak gehanteerde getal van naar schatting zes miljoen slachtoffers tijdens de Holocaust overdreven is en dat dat cijfer in de toekomst door historici in twijfel zal worden getrokken. Ook brak Gollnisch een lans voor 'onderzoekers' die stellen dat er in Duitse vernietigingskampen geen gaskamers waren en die zich bezig houden met de vraag of de Holocaust überhaupt wel heeft plaatsgevonden.
Het Front National zou het Front National niet zijn als deze kwestie niet gebruikt zou worden om rekeningen binnen de partij te vereffenen en de dus al lopende ruzies op scherp te zetten. Kringen rond Bompard vinden de uitlatingen van Gollnisch het bewijs dat de man niet toerekeningsvatbaar is en Marine Le Pen distantieerde zich, wellicht ietwat te gehaast, samen met een groep getrouwen van de uitlatingen van de tweede man van het FN. Wat Stirbois deed opmerken of Marine zich ook distantieerde van haar vaders uitlatingen in 1987, toen hij op de Franse tv de Holocaust een 'detail in de geschiedenis' noemde? Jean Marie Le Pen en het bestuur brachten echter een verklaring uit waarin ze de 'heksenjacht' op Gollnisch veroordeelden. En een raadslid van het FN uit Marseille, Marie-Odile Raye vond dat ook, want zij had een 'boek ontdekt, de Holocaust-industie' (van Norman Finkelstein) waarin zij dacht te lezen dat 'de Holocaust een uitvinding was van Amerikaanse banken zodat ze her en der claims konden indienen'. Uiteindelijk werd deze 'slag' gewonnen door de 'ouwe hap' van het FN, terwijl de nieuwe garde, onder aanvoering van Marine Le Pen, haar wonden likt en met een petitie binnen de partij alsnog probeert om Gollnisch te drossen. Volgens de opstellers van de petitie doen de uitspraken van Gollnisch afbreuk aan de geloofwaardigheid en zelfs regeringsgeschiktheid van Marine. Wordt zoals altijd vervolgd!

Redactie Alert!

Duitsland
Voor het eerst sinds 1968 werd op 19 september de Nationale Partei Deutschland (NPD) met 9,2% weer in een deelstaatparlement gekozen. In Sachsen haalden ze in sommige dorpjes 24% van de stemmen en bezetten nu 12 plaatsen in het 126 zetels tellende parlement. De NPD werd in 1964 opgericht en wisten in de jaren daarna 7 zetels te halen in West-Duitse deelstaten. Op het ogenblik telt de NPD zo'n 5000 leden. Op dezelfde dag haalde de Deutsche Volks Union (DVU) in de deelstaat Brandenburg 6,1% en dat betekende 6 zetels in het 88 stuks tellende parlement. De DVU heeft op het ogenblik 11.500 leden, maar nauwelijks regionale basis en geen aantrekkingskracht op jongeren. De DVU teert voornamelijk op de multimiljonair Gerhard Frey en stuurt simpelweg alle inwoners van de deelstaten waar zij deelnemen een 'full-colour' folder of krant en koopt ruimte op alle billboards daar.
Op 26 september vonden er gemeenteraadsverkiezingen in Duitslands grootste deelstaat Nord-Rhein Westfalen plaats. De extreemrechtse populistische 'Bürgerbewegung pro Köln' kan in Keulen 4 afgevaardigden sturen naar de 90 zetels tellende stadsraad. In alle 9 deelraadgemeentebesturen halen ze ook een zetel, in de deelgemeentes Chorweiler en Porz zelfs twee. De DVU weet in Dortmund haar alreeds bestaande tweemansfractie te versterken met nog een zetel, meer dan 10% van de nieuwe kiezers zou op de DVU gestemd hebben. Naar 8 van de 12 deelgemeentes kan de DVU ook een vertegenwoordiger sturen. In Stolberg verloor zij haar zetel echter, nadat haar voormalige raadslid naar de NPD was overgestapt (ondanks dus de samenwerking van de twee partijen in de aanloop naar de landelijke verkiezingen in 2006). De burgemeesterskandidaat van de DVU moest zich met 1,1% van de stemmen tevreden stellen. In het Ruhrgebied roerden de Republikaner zich; In Herne zitten nu 3 Reps in plaats van 2, in Gelsenkirchen hetzelfde en in Hagen en Essen hebben ze nu ook 2 zetels. In Hamm deden ze voor de eerste keer mee en wonnen 1 zetel. Ook in Duisburg, Düsseldorf en Keulen heeft de DVU nu 1 vertegenwoordiger. In stadjes als Siegen-Wittgenstein (2), Minden Lübbecke (2), Wuppertal (2), Erkelenz (1) en Lennestadt (1) wonnen zij ook, in Lüdenscheid bleef de ene zetel behouden, waarvan de bezetter, Jürgen Thiel, voor de verkiezingen nog voor enige ophef zorgde. Vier van de 6 kandidaten op zijn lijst waren lid van de NPD, maar het mocht niet baten dus.

Tijdens het debat op de avond na de verkiezingen bij de zender ZDF begon NPD-lijsttrekker Apfel racistische taal uit te slaan, waarop de presentatrice en de andere fractieleiders de zaal verlieten
  Holger Apfel  
De NPD wint ook flink; in Märken wonnen ze 8 zetels in 5 stadsraden, nog 4 raadszetels in gemeenteraden en 3 zetels in deelgemeentes. In Duisburg wist de NPD echter slechts in 4 van de 37 kieskringen de benodigde handtekeningen op te halen en/of kandidatenlijsten in te leveren, en dat leverde niets op, evenals dat de kandidaatstelling in Essen niets opleverde. De NPD mopperde op de Reps en de splinter 'Unabhängige Arbeiterpartei' dat zij stemmen bij hen weghield, maar was uiteindelijk tevreden, zeker omdat er nog veel gebieden zijn waar zij nog niet konden kandideren. Met die erbij, en de verbintenis met de DVU, kunnen ze, in ieder geval op lokaal niveau, een gevaarlijke politieke factor van belang worden. Dat ze daarbij onverminderd aan de nationaal-socialistische ideologie vasthouden bewijst de verkiezing van Thorsten Heise (vroeger Freiheitlichen Deutschen Arbeiterpartei (FAP), nu een van de ongekroonde leiders van de Freie Kameradschaften) in het partijbestuur en de belangrijke rol die Thomas Wulff (ook wel Steiner genoemd, en vroeger regelmatig te gast op bijeenkomsten van de Nederlandse Volks Unie in Nederland), ook Freie Kameradschaften, speelt bij de koers van de partij.
Ook Ralph Tegethoff, tevens ex-FAP'er, en Freie Kameradschaft-bons, is toegetreden tot de hoogste rangen binnen de NPD. Hij schreef al regelmatig voor het partij-orgaan van de NPD, de Deutsche Stimme. De eerste tekenen dat de Freie Kameradschaften voor de NPD zouden gaan werken, waren al te zien in de aanloop naar de 1 mei demonstratie dit jaar in Berlijn. Onder de noemer 'Gemeinsam die Volksfront von Rechts schaffen!' riep Wulff zijn afdelingen op om 'de partijpolitieke arm van de beweging te versterken' en de NPD-verkiezingscampagne te steunen. Wulff, Heise en Tegethoff hebben inmiddels een verklaring uitgegeven, waarin ze uitleggen dat al vanaf begin dit jaar onderhandelingen met de NPD liepen. In het document schrijven ze dat 'de NPD van haar fouten geleerd heeft en er door alle leidende figuren de wil is uitgesproken om een breed verzetsfront te vormen'. De NPD, in dit geval partijchef Udo Voigt en zijn plaatsvervanger Holger Apfel, schrijft op haar beurt dat ze het 'betreurt dat ze vroeger teveel op de parlementaire weg heeft gegokt en de buitenparlementaire groepen veronachtzaamd heeft'. En dat op de dag dat de NPD de grootste verkiezingsoverwinning uit haar historie behaalde. Overigens doen de 3 'Freien' geen oproep aan hun achterban om tot de NPD toe te treden, zij willen juist fungeren als spreekbuis van hen die 'buitenparlementair als Freie Nationalisten actief blijven'. In kringen van de 'Freien' is echter ook enige scepsis te bespeuren; zo zou Wulff uitzijn op een baantje bij de uitgeverij van de Deutsche Stimme. En er kwam veel kritiek op de uitspraken van Voigt in een talkshow op een Duitse zender, waarin hij deed voorkomen alsof de NPD een heropvoedinginstituut voor militante neonazi's zou zijn. Ook Christian Worch, één van de belangrijkste figuren binnen de Freie Kameradschaften, en aanvrager en organisator van talloze demonstraties, blijft bij zijn partijloze lijn. Worch ligt hierover al langer in de clinch met Wulff en er zijn nu eigenlijk twee stromingen binnen de Freie Kameradschaften te herkennen. Tegen Worch en drie anderen 'Freien' is nog altijd een spreekverbod op NPD-bijeenkomsten van kracht, dat zit hem natuurlijk ook niet lekker. Worch zegt over het begrip 'Freie Nationaliste' dat hij dat in eerste instantie als 'Parteifreie Nationalist' beschouwt. Buiten dus dat het trio 'Freien' dat de NPD-leiding heeft versterkt dus niet alle neonazi's van de straat achter zich weten, is een ander probleem van de NPD een gebrek aan kundige kandidaten voor al die zetels die ze ongetwijfeld ook in de toekomst nog gaan winnen. Onverdeeld enthousiast is echter Claus Cremer, voorzitter van de NPD in Nord-Rhein Westfalen, ook regelmatig demonstrerend in Nederland en ook 'Freie'. Volgens hem is een partij die fouten toegeeft zeer betrouwbaar en in NRW heeft de toenadering tot nu toe inderdaad goed gewerkt. Met het toetreden van Thorsten Heise, die zeer actief is in de kringen van het zogeheten 'Rechtsrock' hoopt de NPD eindelijk jongeren te interesseren voor hun partij. Heise, ex-voorzitter van de FAP in Niedersachsen, laat volgens de geheime dienst in Niedersachsen 'CD's met afschrikwekkend antisemitische teksten produceren'. Hij zat dan ook waarschijnlijk achter het idee om tijdens de NPD verkiezingscampagne CD's met neonazistische muziek op scholen te verspreiden, wat ertoe leidde dat bij de scholierenverkiezingen voor jongeren tussen de 14 en 18 jaar, die voor de parlementsverkiezingen in Sachsen werden gehouden, de NPD achter de christen-democratische CDU als tweede eindigde.

Redactie Alert!

terug naar inhoud