Antisemitische incidenten in Turkije en in de Turkse gemeenschap in Europa


In de onderstaande incidentenlijst, die is bijgewerkt tot eind 2005, zijn gebeurtenissen opgenomen die betrekking hebben op antisemitisme, nationaal-socialisme en anti-Israëlisme in Turkije en onder organisaties en personen afkomstig uit dat land in Europa. De nadruk in het overzicht ligt overigens met name op antisemitische incidenten in de islamistische pers in Turkije. Opvallend daarbij is dat de verschillende islamitische organisaties en persorganen vrijwel dezelfde anti-joodse retoriek hanteren. Het lijkt erop of antisemitische samenzweringstheorieën in die kringen, in het bijzonder die over een internationale joodse samenzwering, gemeengoed zijn. Opgemerkt moet worden dat er vrijwel uitsluitend Engelse, Duitse en Nederlandse bronnen zijn gebruikt. Publicaties in het Turks zijn vrijwel niet geraadpleegd. De lijst is vanwege het relatief beperkte bronnenonderzoek vermoedelijk verre van compleet en pretendeert dat ook niet te zijn. Desondanks is het overzicht in korte tijd uitgegroeid tot een omvangrijke tekst die een goed beeld geeft van de verschijningsvormen van het antisemitisme in Turkije.

Nederland
Duitsland
Rest Europa

Turkije

Algemeen
Een belangrijk werk voor de islamisten werd de antisemitische De protocollen van de Wijzen van Sion. Bij de extreem-nationalisten was daarnaast ook Mijn Kamp een belangrijk werk. Tussen 1934 en 2003 verschenen de 'Protocollen 97 keer, de vertaling van Mijn Kamp haalde tussen 1940 en 2003 drieëndertig uitgaven. Tussen 1991 en 2000 verschenen minstens tweeëntwintig publicaties waarin de holocaust werd ontkend. Daarnaast waren er tal van publicaties met van allerlei samenzweringstheorieën, die de joden aanwijzen als bron van al het kwaad.

Bron: Rifat N. Bali, Antisemitismus in der Türkei: Mehr als nur Totschweigen, Jungle World, nummer 12, 10 maart 2004

Voorbeelden van alledaags antisemitisme/zelfcensuur: joden krijgen voortdurend opmerkingen over hun accent, moeten steeds bewijzen dat ze Turks zijn, komen in het straatbeeld geen elementen van joodse cultuur tegen. Ondernemers met een niet-Turkse achternaam gebruiken hun achternaam niet als bedrijfsnaam, zeker niet bij openbare aanbestedingen van de overheid. Er is (bij links) wel solidariteit met Koerden, maar een zelfde solidariteit wordt in veel mindere mate opgebracht voor Armeniërs en joden. Een oproep tot Turks-Koerdische vrede door de joodse zakenman Ishak Alaton in 1995-1996 wordt meteen verdacht gevonden en onmiddellijk in verband gebracht met activiteiten die Alaton eerder zou hebben ontplooid op het gebied van de verbetering van de Turks-Armeense relaties. De krant Cumhuriyet komt met niet ter zake doende verwijzingen naar de joodse afkomst van Alaton in een artikel over zijn ideeën over de privatisering van kolenmijnen.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

1934
Scholen in Edirne krijgen van hogerhand de opdracht om geen joodse kinderen meer te accepteren.

Bron: Corry Görgü, 4. Juli 1934, Thrazien/Westtürkei: Die antijüdischen Ausschreitungen vor 70 Jahren, INAMO, nummer 38, juli 2004

1938
Hebreeuws was tot 1938 verboden in Turkije.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

Jaren dertig
Eén van de meest antisemitische kranten in de jaren dertig in Turkije was Anadolu. De krant werd uitgegeven door Cevat Rifat Atilhan. Na een paar maanden verbood de Turkse staat de uitgave van Anadolu in 1930. In de oorlogsjaren ging Atilhan op uitnodiging van de bekende nazi Julius Streicher (hij gaf onder andere Der Stürmer uit) naar Duitsland. In 1934 keerde Atilhan terug naar Turkije en richtte het blad Milli Inkilap op. Het tijdschrift neemt Der Stürmer als voorbeeld en neemt karikaturen uit dat blad over.

Bronnen: Stanford J. Shaw, The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic, Macmillan, 1991, en Das bestgehüte Geheimnis der Türkei: Antisemitismus, Vortrag von Rifat N. Bali, http://www.hagalil.com/archiv/2004/02/antisemitismus-tuerkei.htm, Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

Uit gepubliceerd onderzoek van de wetenschappelijk onderzoekster Hatice Bayraktar blijkt dat er in de periode 1933-1945 in diverse tijdschriften in Turkije anti-joodse en antisemitische karikaturen werden gepubliceerd. Het betrof twee van de belangrijkste humorbladen in dat land uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw: KarikatŘr en Akbaba. Deze twee bladen hadden een grote oplage. Het kort bestaande pan-turkistische blad Milli Inkilap publiceerde in die periode ook een beperkt aantal karikaturen (zie tekst elders op deze site) die een zeer sterk antisemitisch karakter hadden.

Anti-joodse cartoon uit Akbaba. Een enigszins vrije vertaling van de tekst bij de cartoon luidt: "Salamon, andere landen bereiden zich voor op oorlog. Maak je niet druk, Moishe, belangrijk is dat wij niet failliet gaan." (bron: cover van nummer 67 van Akbaba, verschenen op 11 april 1935, de tekenaar is waarschijnlijk Orhan Ural)
  Akbaba  
Bayraktar vond met gebruikmaking van scherpe criteria circa 500 anti-joodse en antisemitische karikaturen in de drie bladen. De gevonden karikaturen hadden overwegend het vermeende verwerpelijke karakter van joden tot onderwerp. Joden werden in de cartoons frequent gepresenteerd als vies, eerloos, niet-patriottisch, laf, ego´stisch, gierig en hebzuchtig.

Bron: Hatice Bayraktar, Salamon und Rebeka, Judenstereotype in Karikaturen der tŘrkischen Zeitschriften Akbaba, KarikatŘr und Milli Inkilap 1933-1945, Klaus Schwarz Verlag, 2006

Het antisemitische blad Milli Inkilap van Cevat Rifat Atilhan droeg bij aan de opkomst van een antisemitische beweging in Edirne (in Thracië). Het resultaat was een serie aanvallen op Turkse joden in Edirne in 1934. Voorbeelden: op 21 juni 1934 werden dreigbrieven verstuurd aan joden in Çanakkale, gevolgd door plundering, overvallen, enz. In vervolg op persberichten over de nacht van de lange messen in nazi-Duitsland vonden op 3-4 juli 1934 plunderingen, verkrachtingen, overvallen, enz. plaats op joden in Kirklareli. Ten gevolge van de pogroms vluchtten circa tien tot vijftienduizend joden weg uit Thracië naar met name Istanbul. Thracië was op deze wijze gezuiverd van joden. Milli Inkilap werd vervolgens wel aangepakt door de Turkse regering. Uitgever Atilhan werd gearresteerd en belandde in de gevangenis.

Bronnen: Stanford J. Shaw, The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic, Macmillan, 1991, en Das bestgehüte Geheimnis der Türkei: Antisemitismus, Vortrag von Rifat N. Bali, http://www.hagalil.com/archiv/2004/02/antisemitismus-tuerkei.htm, Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

In de periode 1934 - 1944 was er een antisemitische campagne in de Turkse pers. Ook 'grote' persorganen waren daarbij betrokken als Cumhuriyet. Onder andere werd in de pers in diverse artikelen gesteld dat de joden zelf een deel van de schuld hadden voor de gebeurtenissen in Thracië, omdat zij zich de Turkse taal en cultuur niet zouden hebben eigen gemaakt. Het blad Karagöz was één van de publicaties die dit toentertijd zeer onomwonden formuleerde: "Er bestaat in Turkije geen vijandigheid tegen een of ander bevolkingselement, omdat er in Turkije behalve Turken geen ander bevolkingselement is. Joden, Armeniërs, Grieken enz. kennen wij niet, allen zijn Turken! We hebben hen deze grote eer niet onthouden, maar zij moeten zich inspannen om zich daarvoor waardig te betonen!"

Bron: Corry Görgü, 4. Juli 1934, Thrazien/Westtürkei: Die antijüdischen Ausschreitungen vor 70 Jahren, INAMO, nummer 38, juli 2004

In de Tweede Wereldoorlog beperkte de Turkse regering onder druk van Duitsland de toegang voor joden tot de militaire scholen en werden zijn in aparte militaire eenheden ondergebracht.

Bron: Stanford J. Shaw, The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic, Macmillan, 1991

In 1942 werd door de Turkse staat de Varlik Vergisi ingevoerd. Een vermogensbelasting die minderheden in Turkije zeer zwaar belastte, omdat deze zeer hoog was (vaak tien keer hoger dan voor niet-minderheden) en door minderheden in één keer moest worden betaald. Het resultaat van deze belasting was dat de joodse bevolking vrijwel haar gehele vermogen verloor en haar bezit werd geconfisqueerd. Wie niet kon betalen, werd gearresteerd en gedeporteerd naar werkkampen in de nabijheid van de Russische grens.

Bronnen: Das bestgehüte Geheimnis der Türkei: Antisemitismus, Vortrag von Rifat N. Bali, http://www.hagalil.com/archiv/2004/02/antisemitismus-tuerkei.htm, Zoeken naar de breuklijn, E.J. Zürcher en H. van der Linden, in: De Europese Unie, Turkije en de islam, WRR, 2004

1941
Niet-moslims, die werden opgeroepen voor militaire dienst, kregen zwaar werk te doen, zoals de aanleg van wegen.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

1944
Er bestonden nauwe contacten tussen de Duitse geheime dienst en pan-Turkisten (niet alleen pan-Turkisten hadden die overigens: ook enkele leidende moslims en hoge militairen stonden met Duitsers in geheim contact).
Over deze contacten kwam in de jaren zeventig een belangrijk document in de openbaarheid (gepubliceerd in de Turkse krant 'Politika' van 4 maart 1978). Het is een brief van het Berlijnse hoofdkwartier van de Sicherheitsdienst aan het (Duitse) Ministerie van Buitenlandse Zaken, gedateerd 9 oktober 1944. In deze brief wordt het ministerie aangeraden op discrete wijze contact op te nemen met drie invloedrijke personen in Turkije, met wie 'tot dusver op grond van hun houding goede verbindingen bestaan'. Bovenaan het lijstje staat Alparslan Türkes ('afgestudeerd aan een militaire academie, en leider van de pan-Turkistische beweging'). Het is dezelfde Türkes die ook in latere jaren aan militaire staatsgrepen of pogingen daartoe zou deelnemen. Türkes is de in 1997 overleden leider van de Partij van de Nationalistische Actie (MHP).

Bron: De republiek Turkije, De Grijze Wolf en de halve maan, Turks fascisme en religieus-extremisme in Europa, Landelijk Aktie Komitee Anti-fascisme, Motief special NCB, augustus 1980

1948
In februari 1948 stuurt de mufti van Jeruzalem een bericht aan Cevat Rifat Atilhan. Atilhan is de leider van de Turkse Conservatieve Partij en volgens de New York Times oprichter van het Turkse Legioen. In het bericht in de krant stemt de mufti in met Atilhans oproep om een Turks legioen te formeren wat ingezet zou moeten worden in de strijd tegen de joden in Palestina. Het is niet helemaal duidelijk of het Turkse Legioen er ook daadwerkelijk is gekomen. Volgens een korte biografie van Atilhan zou Atilhan echter van zijn eigen middelen met 300 vrijwilligers naar Palestina zijn afgereisd, waar hij daadwerkelijk vocht en een joods dorp innam. Later zouden die vrijwilligers zich hebben aangesloten bij het Jordaanse leger.

Bronnen: The New York Times, 11 februari 1948, Rifat N. Bali, Yasam Öyküsü, Yayimlari ve Düsünce Dünyasi ile Cevat Rifat Atilhan, Tarih ve Toplum, nummer 175, juli 1998

1949
Cihad Baban, de hoofdredacteur van Tasvir, beschuldigt de krant Hürriyet ervan met joods kapitaal te werken.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

1961
In 1961 publiceert Salih Özcan Siyonizmin gayeleri ('De doelen van het zionisme'). Met het boek wilde Özcan de wereld waarschuwen voor het 'joodse gevaar'.

Bron: Muslim Turkish Attitudes towards Jews, Zionism and Israel, In: Jacob M. Landau, Jews, Arabs, Turks, The Magnes Press, Hebrew University, 1993

1963/1968
In 1963 schreef Ziya Uygur Tevrat'a göre Siyonizm'in ana prensipleri ve protokollar ('De basisprincipes en protocollen van het zionisme volgens de Bijbel'). Dit boek werd later aangevuld en in 1968 uitgebracht als Tarih boyunca inkilaplar - ihtilaller ve Tevrat'a göre Siyonizmin ana prensipleri, gayeleri, protokollar ('Opstanden en revoluties door de geschiedenis heen, en de grondslagen, doelen en protocollen van het zionisme volgens de Bijbel'). Beide boeken presenteren de joden als de bron van alle problemen in de wereld - en met name in Turkije - door de eeuwen heen. Ze worden afgesloten met een Turkse vertaling van de Protocollen van de Wijzen van Sion.

Bron: Muslim Turkish Attitudes towards Jews, Zionism and Israel, In: Jacob M. Landau, Jews, Arabs, Turks, The Magnes Press, Hebrew University, 1993

Jaren zeventig
Vanaf de jaren zeventig deed de leider van de Nationale Heils Partij (MSP), Necmettin Erbakan, talloze uitspraken in de pers gericht tegen de joden, het zionisme en Israël. De MSP-krant Milli Gazete liet dergelijke opvattingen uitgebreid aan bod komen.

Bron: Muslim Turkish Attitudes towards Jews, Zionism and Israel, In: Jacob M. Landau, Jews, Arabs, Turks, The Magnes Press, Hebrew University, 1993

1972
Ter illustratie van de toon waarop door de MHP over de joden en andere volksvijanden wordt gesproken, volgt hier in vertaling een tweetal fragmenten uit een extra nummer van de krant Yeniden Milli Mücadele ('Opnieuw een nationale strijd', een pro-MHP weekblad) dat in 1972 op grote schaal werd verspreid onder Turkse arbeiders in Duitsland:
"Zeventig procent van de industriële bedrijven (in Turkije) is in handen van minderheden die slechts drie procent van onze bevolking uitmaken. Export en import zijn eveneens in handen van deze minderheden en van het internationale kapitaal. De fabriekseigenaar in Turkije heet Salomon. De grote handelaar in Turkije heet Migirdic. Degenen die groot kunnen investeren, zijn de Davids, de Gomels en de Kohens. En de mensen die geen geld hebben om voor hun kinderen geneesmiddelen te kopen, zijn de Ali's; het zijn de Mehmets die geen uitzet voor hun huwbare dochter kunnen betalen; het zijn de Ahmets die gedwongen zijn uit de vuilnisbakken van de joden, de Grieken en de Armeniërs broodresten bij elkaar te rapen..."

"Geliefde arbeidende broeder!... We weten allemaal dat jij vandaag niet in de mijnen van Duitsland gedwongen zou zijn je te onderwerpen aan de bevelen van de smerige joden of van de christenen als de joodse ondernemers, samen met Griekse en Armeense woekeraars, de vruchten van de arbeid van jullie handen en van het zweet van jullie aangezicht niet hadden overgemaakt naar het buitenland, naar Israël en Griekenland. Je zou nu de vrije lucht van het vaderland ingeademd hebben, temidden van je kinderen rust en geluk in je gezin gevonden hebben. Maar deze terreurbendes, die de hele wereld een gruwel zijn, hebben zich als bloedzuigers aan onze nationale economie vastgezet en zuigen het bloed van ons vaderland uit. Broeder, je moet weten dat het verraad van de vijand niet pas drie of vijf dagen geleden begonnen is. De joden en hun verraderlijke bondgenoten zaaien al eeuwen lang het zaad van de tweespalt, verzwakken ons nationale bestaan, verkwisten wat zij maar willen, saboteren onze moraal met alle mogelijkheden die hen ten dienste staan, bespotten onze religie en beledigen ons vaderland. Is daar ooit een eind aan gekomen? Nee, nooit! Vandaag de dag zijn de topmensen van die verraderlijke benden nog steeds bezig verraad te bedrijven, als schrijvers vanuit hun krantenkolommen, als fabriekseigenaren vanuit hun fabrieken.
In binnen- en buitenland staan de stoottroepen van de joden en de ordinaire schreeuwers van het communisme bij de openstaande vallen op wacht om te zien wie erin loopt, wachtend op de boeren en arbeiders die hun slachtoffers zullen worden. Voortdurend produceren de drukpersen en de stencilmachines propagandabrochures die in het atelier van de jood zijn voorbereid. Deze brochures, vol leugens, oplichterij en bedrog, hebben op niemand invloed, behalve op zwakke karakters. Dat weten zij ˇˇk wel, maar ze worden nooit moe diezelfde teksten honderden, duizenden malen te herhalen en de geest van de mensen te ondermijnen. Zij willen bereiken dat, ten gevolge van jullie verdraagzaamheid en geduld, jullie hoofden worden volgestopt met literatuur over "socialisme, onafhankelijkheid, uitbuiting" enz. Ze willen dat hetzelfde werk wordt verricht door prostituees die in communistische cellen seksueel en geestelijk geschoold worden, en dat ieder die in hun web blijft hangen - hoeveel het er ook mogen zijn - wordt opgevoed tot soldaat van de communistische roof-karavaan. Dat willen de vijanden van onze natie..."

Bron: Wat wil de MHP?, De Grijze Wolf en de halve maan, Turks fascisme en religieus-extremisme in Europa, Landelijk Aktie Komitee Anti-fascisme , Motief special NCB, augustus 1980

1976-1979
In de periode 1976-79 komen twee edities uit van Tarih Boyunca Yahudiler ve Türkler geschreven door Hikmet Tanyu. Het boek dat volgens de wetenschapper Jacob Landau vol staat met kleine en grotere fouten, bevat ook de samenzweringstheorie dat de joden de wereld zouden willen beheersen. In het kader van dit voornemen zouden de joden ook streven naar het ondermijnen van alle andere godsdiensten dan de hunne en het aan het wankelen brengen van politieke formaties. Tanyu gaat in het boek ook in op de activiteiten van een aantal joden als Marx en Darwin. Verder behandelt hij de 'samenwerking' van de joden met de vrijmetselarij, het internationale communisme en het bahaïsme (*), die alledrie onder joodse leiding zouden staan. Het zionisme wordt gepresenteerd als de hedendaagse versie van het joodse complot. Tanyu probeert met zijn boek anti-Israëlische, anti-zionistische en anti-joodse argumenten in één omvattende theorie te gieten: de internationale joodse samenzwering. Tanyu is in de jaren zestig overigens een leider van de Turkiye Milliyetçiler Birligi (Vereniging van Turkisten).

*): Bahaisme is een wereldgodsdienst waarin er onder meer van wordt uitgegaan dat de mensheid een ras is die zich tot één wereldgemeenschap dient aaneen te sluiten.

Bronnen: Muslim Turkish Attitudes towards Jews, Zionism and Israel, In: Jacob M. Landau, Jews, Arabs, Turks, The Magnes Press, Hebrew University, 1993 en Jacob M. Landau, Radical Politics in Modern Turkey, Brill, 1974

1980
Op 6 september 1980 organiseerde de MSP in Konya een 'Jeruzalem-manifestatie'. Tijdens manifestatie liepen kinderen rond met een spandoek met daarop de tekst 'Dood aan de Jood'.

Bron: Rifat N. Bali, The image of the jew in the rhetoric of political islam in Turkey, Cahiers d'╔tudes sur la Méditerranée et le monde Turco-Iranien, nummer 28, juni-december 1999

In 1980 werd een aanslag gepleegd op de opperrabijn in Istanbul.

Bron Rifat N. Bali, Mehr als nur Totschweigen, Jungle World, 10 maart 2004

In een redactioneel in Milli Gazete in augustus 1980 met de titel 'Anarchisme en zionisme' beschreef Necmettin Erbakan het zionisme. Dat deed hij als volgt: "Degenen die het zionisme kennen vergelijken het met een octopus. Deze octopus heeft talloze armen. Communisme is een arm, kapitalisme is een andere arm, vrijmetselarij is een zijtak, racisme een andere arm. Degenen die onderdeel gaan uitmaken van deze stromingen zonder dat te weten, dienen het zionisme, strijden voor het zionisme, wat zij zelf ook mogen beweren". Erbakan presenteerde het zionisme als de enige bron voor chaos in Turkije.

Bron: Rifat N. Bali, The Image of the jew in the rhetoric of political islam in Turkey, Cahiers d'╔tudes sur la Méditerranée et le monde Turco-Iranien, nummer 28, juni-december 1999

1986
Op 6 september 1986 werden 23 mensen vermoord toen islamisten een bomaanslag pleegden op de Istanbulse Neve Salom Synagoge.

Bron: Hugh, Poulton, Top hat, grey wolf and crescent, Turkish nationalism and the Turkish Republic, New York University Press, 1997

1988
In Milli Gazete van 23 maart 1998 verscheen een redactioneel waarin de holocaust werd ontkend. Opgemerkt moet worden dat dit gebeurde nadat Recai Kutan, een vooraanstaand lid van de Partij van de Deugd (FP), ontkend had dat de Welzijnspartij (RP) antisemitisch zou zijn. In het redactioneel wordt gesteld dat de repressie gericht tegen islamisten in Turkije een geheim plan is van het zionisme. Verder kunnen we lezen: "Ze slaagden erin om de hele wereld te laten geloven in de holocaust-mythe. Ze waren er niet tevreden mee om zich met behulp van deze mythe meester te maken van het Midden Oosten. De zionisten slaagden er ook in om geld af te persen van alle Europese landen en de Verenigde Staten. Ze slaagden daar in met behulp van de zes-miljoen-slachtoffers-leugen. De zionisten namen dit cijfer van zes miljoen als hun aandeel in de vijftig miljoen nazi-slachtoffers. Zij werden tot de enige en echte eigenaars van de Nieuwe Wereld Orde middels hun vreselijke media-imperium. Ze gebruiken dit media-imperium om de wereld in hun macht te hebben. Hun economische netwerk is zo georganiseerd dat het de hele wereld aan het wankelen kan brengen. Israël droomt altijd van haar grootste ideaal van het beloofde land en beschouwt de Eufraat als haar natuurlijke grens. Is het mogelijk om Turkije's crisis te boven te komen als het zionistische wereldbeleid over het hoofd wordt gezien?"

Bron: Rifat N. Bali, The Image of the jew in the rhetoric of political islam in Turkey, Cahiers d'╔tudes sur la Méditerranée et le monde Turco-Iranien, nummer 28, juni-december 1999

1989
In de zomer van 1989 ontplofte er een bom bij het Israëlische consulaat in Istanbul.

Bron: Hugh, Poulton, Top hat, grey wolf and crescent, Turkish nationalism and the Turkish Republic, New York University Press, 1997

De Welzijnspartij-burgemeester van de stad Urfa, Ibrahim Halil Çelik, prees in 1989 in de krant Milliyet Hitler voor de uitroeiing van de joden. Hij deed ook nog andere antisemitische uitspraken.

Bron: Stanford J. Shaw, The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic, Macmillan, 1991

Jaren negentig
De ontkenning en foutieve voorstelling van de holocaust bleef een verontrustend fenomeen in Turkije. Er verschenen regelmatig artikelen over de revisionisten Roger Garaudy en David Irving, waarin met sympathie over beiden werd gesproken. Met name de journaliste Gülay Göktürk zette zich in voor de vrijheid van meningsuiting voor de Franse holocaust-ontkenner Garaudy.

Bron: Anti-Semitism Worldwide 1999-2000, Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit

Tussen 1987 en 1993 werden drie dikke boeken in Turkije gepubliceerd gericht tegen de vrijmetselarij. De boeken werden uitgegeven door de Bilim Arastirma Vakfi (BAV, Stichting Wetenschap Onderzoek). De titels van deze boeken zijn 'Judaisme en Vrijmetselarij', 'Vrijmetselarij en kapitalisme' en 'Vrijmetselarij: de religie van de duivel'. In de boeken denkt men de zaak van de islam te dienen door alle vermeende vijanden ervan met elkaar in verband te brengen: vrijmetselaars, joden, zionisten, communisten, missionarissen en atheïsten. En dan niet alleen in Turkije maar ook daarbuiten. Ze beschuldigen de vrijmetselaars er onder meer van dat ze de godsdienst op duivelse wijzen laten degenereren. Tevens is er sprake van een internationale samenzwering van de vrijmetselaars met joden en anderen om de macht over de wereld over te nemen, in ieder geval in Turkije.

Bron: Jacob M. Landau. Muslim Opposition to freemasonry, Die Welt des Islams, jaargang 36, nummer 2, 1996, pp. 194-195

De zwaar nationalistische Turkse krant Türkiye plaatst een artikel waarin zij de Israëlische autoriteiten ervan beschuldigd organen te hebben verwijderd bij 89 islamitische Bosnische kinderen, die asiel in Israël hadden gekregen.

Bron: Antisemitismus in der Türkei, Analyse & Kritiek, nummer 379, 1 juni 1995

1991
De Welzijnpartij stelde in 1991 een economische programma op met de naam Adil Ekonomik Düzen (Rechtvaardig Economisch Systeem). Het programma was geschreven door Necmettin Erbakan. In het programma werd het liberale economische systeem als een 'slavernij-systeem' gekarakteriseerd; een systeem aangestuurd door het zionisme. "Het 'slavernij-systeem' dat momenteel in Turkije heerst kwam er niet vanzelf. Het is het resultaat van 'modern kolonialisme' dat de machten van het 'imperialisme' en het 'zionisme' toepassen middels plannen en programma's. We moeten weten dat de wereld niet leeg is. Zionisme, dat zijn centrum heeft in het Wall Street van New York, is een ideologische macht. Ze geloven dat ze het door god uitverkoren volk zijn en dat andere volkeren zijn gecreëerd om hun slaven te worden. Ze geloven dat zij de wereld zullen overheersen, en hoe meer zij andere volkeren zullen uitbuiten, hoe meer plezier zij zullen vinden in godsdienstigheid. Zionisten controleren het wereldimperialisme. Ze buiten de gehele mensheid uit met het kapitalistische systeem gebaseerd op rente. Zijn handhaven hun politieke overheersing van de wereld door de imperialistische staten. In Turkije steunen het imperialisme en het zionisme de 'imitatie-partijen' en deze partijen proberen om, met alle middelen, het land te regeren."

Bronnen: Rifat N. Bali, The Image of the jew in the rhetoric of political islam in Turkey, Cahiers d'╔tudes sur la Méditerranée et le monde Turco-Iranien, nummer 28, juni-december 1999, Michael Kiefer, Antisemitismus in den islamischen Gesellschaften, Verein zur Förderung gleichberechtigter Kommunikation, 2002

1992
Rifat Tunç, godsdienstleraar op de lagere school Bes Ocak in Adana, verspreidt antisemitische pamfletten uit de moskee onder de leerlingen. Er wordt geen onderzoek ingesteld door de autoriteiten.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

In maart 1992 werd er een aanslag gepleegd op de Neve Salom Synagoge in Istanbul. Ditmaal door Hizbullah. Er was op dat moment een herdenking gaande voor de 500ste jaardag van de migratie van Sefardische joden van Spanje naar Turkije. Resultaat; naast materiële schade een joodse gewonde.

Bron: Hugh, Poulton, Top hat, grey wolf and crescent, Turkish nationalism and the Turkish Republic, New York University Press, 1997

Op 7 maart 1992 vond er een bomaanslag plaats in Ankara op een medewerker van de Israëlische ambassade.

Bron: Hugh, Poulton, Top hat, grey wolf and crescent, Turkish nationalism and the Turkish Republic, New York University Press, 1997

1993
Op 28 januari vindt een moordaanslag plaats op de vooraanstaande joodse zakenman Jak Kamhi. Hij is de voorzitter van de 'Stichting 500ste jaar'. In 1998 worden leden van het Islamitische Front van Strijders van het Grote Oosten (Islami Büyük Dogu Akincilar Cephesi, IBDA-C) veroordeeld tot levenslange gevangenisstraffen vanwege deze poging tot moord.

Bronnen: Anti-Semitism Worldwide 1998-1999, Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit, Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

De Groep Wetenschap Onderzoek (Bilim Arastirma Grubu) brengt het boek Yehova'nin ogullari ve Masonlar: yeni dünya düzeni'nin gerçek mimarlari uit. De antisemitische publicatie blinkt uit in agressiviteit door onder meer het opnemen van ledenlijsten van vrijmetselaarsloges, foto's van leden, adressen, etc. Deze informatie is niets minder van een onverhulde oproep om de vrijmetselaars in Turkije stevig aan te pakken. Het boek komt hoogst waarschijnlijk uit de koker van Harun Yahya.

Bron: Arnoud Vrolijk & Jan Just Witkam, Duistere machten, Gestalten van het kwaad in de wereld van de islam, zie: janjustwitkam.nl/publications/index.html

1994
Na de verkiezingen in maart 1994 vinden grafschendingen plaats op de grootste joodse begraafplaats in Istanbul.

Bron: Info-Turk Bulletin, nummer 213-214, juli/augustus 1994

Begin 1994 faxen onbekenden lijsten met bedrijven van joden en Armeniërs met een oproep tot boycot.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

In december vindt een bomaanslag plaats op een café waarbij de joodse archeologe Ayse Cebenoyan het leven laat. In de verklaring van IBDA-C, waarin de aanslag wordt opgeëist, kunnen we lezen dat de aanslagplegers bereid zijn om nog meer joden te doden.

Bronnen: Corry Görgü, Türkei nutzt OSZE-Konferenz zur Selbstdarstellung: Die Türkei ist frei von Antisemitismus oder: Der Mond ist eine Scheibe, www.hagalil.com, 18 mei 2004, Antisemitismus in der Türkei, AK, nummer 379, 1 juni 1995

1995
In juni 1995 pleegt IBDA-C een mislukte aanslag op Yüda Yürüm, een prominente persoonlijkheid uit de joodse gemeenschap in Ankara. Zij publiceerde overigens ook een lijst met joodse doelwitten in haar blad Akinci Yolu.

Bronnen: The Demise of Radical Islam in Turkey, Ely Karmon, 3 juni 2000, Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

Zakenman Halil Bezmen kreeg in 1995 een storm van protest over zich heen toen hij beweerde dat de sabetays, de nakomelingen van een in de Middeleeuwen voor de buitenwereld tot de islam bekeerde groep joden, nog steeds niet worden geaccepteerd door moslims in Turkije, hoewel ze zich al vier eeuwen eerder officieel tot de islam hebben bekeerd. Deze houding van Turkse moslims wordt overigens ook bevestigd door de Varlik Vergisi. Na deze belastingmaatregel waren er overigens nog andere, vergelijkbare initiatieven geweest: 'Türkten Türke Alisveris kampanyasi' ('Turken kopen bij Turken'), georganiseerd door Yüksel Çengel, later de provincievoorzitter van Istanbul voor de Sociaal Democratisch-Populistische Partij (SHP). Met spandoeken werd duidelijk gemaakt bij welke winkels kon worden gekocht. Volgens Çengel werd deze actie ingegeven door linkse, revolutionaire ideeën.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

1996
In 1996 verspreidde de BAV het boek Soykirim Yalani (in het engels: Holocaust Lie, the inside story of the secret history of the Zionist-Nazi Co-operation and the Lie about Jewish genocide (1995), ook bekend onder de titel Holocaust Hoax). De uitgave van het boek leidde tot een fel publiek debat in Turkije. In maart 1996 bekritiseerde de bekende Turkse schilder en intellectueel Bedri Baykam in de krant Siyah-Beyaz het boek fel. Dit kwam hem op een smaadproces te staan aangespannen door Nuri Özbudak. Özbudak beweerde het boek te hebben geschreven onder het pseudoniem Harun Yahya. Tijdens het proces in september toonde Baykam aan dat de echte schrijver Adnan Oktar was, de leider van BAV. De rechtszaak van Özbudak tegen Baykam werd door de eerste in maart 1997 ingetrokken, omdat hij en de BAV vermoedelijk beseften dat de uitspraak wel eens ten ongunste van hem zou kunnen uitvallen.

Bronnen: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research, Turkey, Latest update november 1998, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive2/turkey/index.html, Institute for Jewish Policy Research, Anti-Semitism Worldwide 1997-1998, Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit

Sakip Sabanci prijst op congres in 1996 de Turkse zakenlieden met de woorden dat er een tijd was dat de hele Turkse handel in handen was van de Ishaks en de Salamons, maar dat er inmiddels andere tijden zijn aangebroken. Naast hem zat tijdens die toespraak nota bene de joodse zakenman Ishak Alaton.

Bron: Yelda, Istanbul'da Diyarbakir'da azalirken, Belge Yayinlari, 1996

In september 1996 verscheen een Turkse vertaling van Les myths fondateurs de la politique israélienne van de hand van de bekende Franse revisionist Roger Garaudy. Het boek werd op een islamitisch tv-station aangeprezen.

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

In december 1996 verwees Erbakan in een toespraak naar het boek de 'De geheime wereldstaat', dat was uitgegeven door een islamistisch persorgaan, en stelde hij dat het "internationale zionisme" de wereldeconomie en politiek controleerde en dat zij zich liet leiden door de "oudste mystieke joodse bron, de kabbala."

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

In december 1996 publiceerde Milli Gazete een artikel van Ishan Suleyman Sirma waarin werd beweerd dat de joden uit veel landen werden verdreven als "dolle honden en in het geval joden werden behandeld op een humane manier, zij dan altijd reageerden als dieren".

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

In januari 1996 prees Milli Gazete Harun Yahya's Holocaust Lie (Soykirim Yalani) en de vrije verspreiding ervan. Akit en Milli Gazete stelden dat het boek de samenzwering tussen Hitler en de zionisten bewees om de migratie van joden en de vestiging van een joodse staat te bespoedigen en dat degenen die in concentratiekampen stierven het slachtoffer waren geworden van tyfus. Erbakan had al eerder gezegd, voordat hij premier werd, dat hij partijgenoten het boek had aangeraden.

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

In augustus 1996 publiceerde Milli Gazete een lijst van 39 boeken en pamfletten onder de noemer 'Anti-zionistische Boeken gepubliceerd in ons land'. De lijst bevatte diverse antisemitische publicaties die stamden uit de jaren zestig en zeventig (waaronder die van Cevat Rifat Atilhan).

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

De krant Yeni Safak schreef in oktober dat "geen intelligent persoon de Tora kan beschouwen als een boek van religie. Het is boek van rebellie tegen god, van intrige en oorlog."

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

Akit publiceerde diverse antisemitische redactionelen. In een voorpagina-artikel van deze krant werden de joden beschuldigd van het beschadigen van andere godsdiensten en culturen. In een editie werd gesteld dat de Turkse joden agenten waren van het mondiale jodendom en zionisme, en werden de Turkse joden ervan beschuldigd dat zij alle cruciale economische sectoren als gastransport en telecommunicatie overnamen. Akit deed ook een oproep voor de islamitische jihad; in een artikel in de krant van februari 1996 werd gesteld dat "alle vormen van activiteiten, die zijn toegestaan onder de islamitische wetten, uitgevoerd moeten worden tegen de joden waar ook ter wereld".

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

In oktober 1996 werd er op de cover van het blad Akinci Yolu (een IBDA-C uitgave) een artikel aangekondigd met als kop 'De beste jood is een dode jood'. In het blad werd de Welzijnspartij (RP) aangevallen omdat ze te soft ten aanzien van het secularisme zouden zijn geworden en de partijleiders zouden collaboreren met de joden.

Bron: Turkey, Latest update september 1996, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive1/turkey/index.htm, Institute for Jewish Policy Research

1997
Begin februari organiseerde de Welzijnspartij-burgemeester Bekir Yildiz een anti-Israëlische manifestatie tegen de bezetting van Jeruzalem, inclusief portretten van leider van de Islamitische Jihad. De Iraanse ambassadeur was ook van de partij en hield een anti-westerse toespraak. Deze bijeenkomst viel zeer slecht bij het Turkse leger en leidde de val in van de regering van Erbakan.

Bronnen: Gregory A. Burris, Turkey-Israel: speed bumps, Middle East Quarterly, nummer 4, herfst 2003. Erik J. Zürcher, Turkey, A modern history, I.B. Tauris, 2004

In juni 1997 deed Welzijnspartij-burgemeester Recep Tayyip Erdogan van Istanbul tijdens een feestelijke bijeenkomst in het kader van de viering van verovering van Istanbul door de Osmanen antisemitische uitspraken: "De joden begonnen met het onderdrukken van de moslims in Palestina in de naam van het politiek judaïsme, wat zionisme wordt genoemd. Vandaag de dag is het beeld van de Jood niet anders dan dat van de nazi's.

Bron: Turkey, Latest update november 1998, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive2/turkey/index.html, Institute for Jewish Policy Research

In mei 1997 publiceerde het weekblad Turkeli een pagina met argumenten voor de ontkenning van de holocaust.

Bron: Turkey, Latest update november 1998, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive2/turkey/index.html, Institute for Jewish Policy Research

Het islamitische blad Tarih ve Medeniyet publiceerde in mei 1997 een revisionistisch artikel van vijf pagina's met de titel 'De mythe van het joodse bloedbad: een leugen bestemt om de gevoelens van de mensheid uit te buiten'.

Bron: Turkey, Latest update november 1998, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive2/turkey/index.html, Institute for Jewish Policy Research

1998
In juni 1998 verspreidde de islamistische krant Akit een supplement van 98 pagina's getiteld 'De Holocaust leugen'.

Bron: Turkey, Latest update november 1998, http://www.axt.org.uk/antisem/archive/archive2/turkey/index.html, Institute for Jewish Policy Research

In 1998 publiceert Gülay Göktürk in de Turkse krant Sabah twee artikelen, naar aanleiding van de rechtszaak waarin de Franse revisionist Roger Garaudy werd veroordeeld vanwege zijn boek 'The Founding Myths of Israeli Policy'. Zij verdedigt Garaudy door, net als hem, het aantal joodse slachtoffers in de holocaust ter discussie te stellen en het bestaan van de gaskamers te betwijfelen. Volgens Göktürk is niet het aantal doden in Auschwitz van belang, maar het feit dat er mensen zijn die vraagtekens plaatsen bij de versie van de geschiedenis die in Nürnberg werd geschreven.

Bron: Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit

In 1998 verschenen er in de Turke kranten Akit, Yeni Mesaj en het weekblad Selam antisemitische en anti-Israëlische artikelen. Er werd onder meer geschreven over de gemeenschappelijke samenzwering van de vrijmetselaars en joden, de invloed van joodse bankiers en de joodse inspanningen om de wereldheerschappij te verkrijgen. Akit illustreerde dergelijke artikelen regelmatig met een afbeelding van een slang die de davidsster omstrengelt.

Bron: Anti-Semitism Worldwide 1998-1999, Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit

1999
Tijdens de traditionele jaarlijkse MHP-bijeenkomst in Erciyes in 1999 werd de Turkse vertaling van Hitlers Mijn Kamp te koop aangeboden. De Turkse vertaling van Mijn Kamp is al diverse malen herdrukt en uitgegeven door onder meer de neo-fascistisch georiënteerde uitgeverij Ötüken. Vertaler van de Turkse uitgave is de vice-voorzitter van de MHP Kamil Turan. De betekenis die hij aan deze publicatie toekent, blijkt duidelijk uit zijn voorwoord bij de vertaling: "De geschiedenis van nazi-Duitsland werd tot op heden niet beschreven vanuit een neutrale zienswijze. In veel landen worden werken gepubliceerd, die handelen over het van 1933 tot en met 1945 in Duitsland heersende Derde Rijk. Slechts enkele van deze werken bevrijden zich van de vijandschap jegens het nationaal-socialisme, bijna iedereen is van tevoren al van opvatting dat Hitler gek was."
Turan daarentegen ziet niet alleen in Mijn Kamp te verdedigen gezichtspunten, maar refereert ook aan de in 1952/1953 gepubliceerde Bormann Vermerke ('Bormann notities'), om Hitler tot grote leider en indirect tot slachtoffer van de geschiedschrijving te bestempelen: "In deze notities wordt Hitler niet als een gestoorde persoonlijkheid, maar als een persoon met spirit en hersens gepresenteerd, en in dit verband werden tot dan toe onopgehelderde kanten van de oorlog openhartig beschreven. In de notities kan men tenminste de uitspraken nalezen van Hitler, de in Duitsland meer dan twaalf jaar regerende oprichter, aanvoerder en geestelijk leider van de nationaal-socialistische beweging, over hemzelf en zijn wereld in diens eigen bewoordingen. Bevrijd van de invloed van propaganda en leugenachtige laster zal in de toekomst de geschiedenis van het Derde Rijk zonder twijfel in een andere vorm worden beschreven."

Bron: F. Aslan, K. Bozay, Graue Wölfe heulen wieder, Türkische Faschisten und ihre Vernetzung in der BRD, 2e druk, Unrast Verlag, 2000, pp. 95-99.

In 1999 beschuldigde de Turkse MHP-minister van gezondheidszorg, Osman Durmus, ten tijde van de aardbeving in West-Turkije de particuliere en succesvolle reddingswerkorganisatie AKUT ervan een maçonnieke en joodse organisatie te zijn.

Bron: E. Burak Arikan, Turkish ultra-nationalists under review: a study of the Nationalist Action Party, Nations and Nationalism, nummer 3, 2002

2000
Mehmed Sevket Eygi is een van de vooraanstaande verkondigers van antisemitische samenzweringstheorieën uit de hoek van de islamisten in Turkije. Hij schrijft in Milli Gazete en gaf in 2000 Yahudi Türkler Yahut Sabetaycilar uit ('Joodse Turken of Sabetay). Dit boek werd onder meer te koop aangeboden tijdens de islamitische boekenbeurs in april 2003 in een Berlijnse Milli Görüs-moskee. Favoriet thema van Eygi zijn de Sabetay, die zich volgens hem ten doel hebben gesteld om de islam van binnenuit te vernietigen. Bij hem komen we ook weer de theorie tegen dat de joden achter de vestiging van de Turkse Republiek zitten: "de joden hebben in deze eeuw twee staten gevestigd - Turkije en Israël" (Milli Gazete, 29 november 2000).

Bronnen: Claudia Dantschke, Islamischer Antisemitismus, ZDK, 2004, Islamismus, Bundesministerium des Innern, derde druk, 2004

2001
Op 25 augustus 2001 wordt de bekende joodse zakenman Üzeyir Garih vermoord.

Bron: Corry Görgü, Türkei nutzt OSZE-Konferenz zur Selbstdarstellung: Die Türkei ist frei von Antisemitismus oder: Der Mond ist eine Scheibe, www.hagalil.com, 18 mei 2004

2003
In 2003 werd in Istanbul de joodse tandarts Yasef Yahya vermoord. Hij werd gekneveld en doodgeschoten. Later werden er bedreigingen geuit aan de joodse gemeenschap dat als er geen geld zou komen zij het lot van Yahya zou delen. Het wapen dat bij de moord gebruikt was, bleek identiek te zijn als bij de aanslag op de vrijmetselaarsloge in 2004 in Istanbul. Een aantal personen, waarvan men vermoede dat zij betrokken waren bij deze aanslag, werden ook beschuldigd van deze moord. Zij behoordn tot dezelfde islamistische groepering die in november 2003 aanslagen pleegde op Britse doelen in Istanbul.

Bron: Turkish Daily News, 19 april 2004

In november 2003 pleegt een Turkse tak van Al Qaida bomaanslagen op twee synagoges in Istanbul, de al eerder genoemde Neve Shalom en Beth Israel. De ravage is enorm. 23 Mensen vinden de dood en er zijn circa 300 gewonden. Onder de slachtoffers bevinden zich ook veel moslims die zich op straat ophielden. In een persverklaring claimt Al Qaida de aanslag. In december wordt een verdachte gearresteerd, de Turk Adnan Ersoz.

Bronnen: Ferry Biedermann, Al Qa'ida eist aanslagen Istanbul op, De Volkskrant, 17 november 2003, 'Al-Qaeda heeft tak in Turkije', Algemeen Dagblad, 20 december 2003

Het hoofdkantoor van de Idealistische Haarden in Turkije beveelt op haar website onder andere Adolf Hitlers Mijn Kamp aan.

Bron: Verfassungsschutzbericht Baden-Württemberg 2003, LVS Baden-Württemberg, 2004

Op 19 oktober 2003 werd de tot het christendom bekeerde Yakup Cindilli in Orhangazi (Noordwest-Turkije) aangevallen omdat hij exemplaren van het Nieuwe Testament in deze stad had verspreid en zendingswerk zou verrichten. Cindilli raakte ten gevolge van de aanval in coma. De politie detineerde drie aanvallers. Eén van de gearresteerden was Metin Yildirim, de voorzitter van de lokale afdeling van de extreem-nationalistische Partij van de Nationalistische Actie (MHP).
Cindilli herstelde zeer langzaam nadat hij uit zijn coma was ontwaakt. In november 2003 begon een rechtszaak tegen vier verdachten. Tijdens de zitting van 17 december werden de verdachten buiten de rechtbank gesteund door MHP-aanhangers, waaronder enkele leiders van deze partij.
In februari 2004 werd Cindilli ondervraagd in de rechtbank over de zaak, hij herkende de aanvallers, maar vanwege onduidelijkheden in zijn verklaringen wilde de rechtbank dat eerst werd onderzocht hoe Cindilli er fysiek en geestelijk aan toe was. De rechtszaak werd verdaagd tot juni 2005 in verband met het medische onderzoek.

Bronnen: Barbara G. Baker, Attackers critically injure turkish christian, Compass, 31 oktober 2003, Barbara G. Baker, Turkish Christian makes slow improvement following brutal beating, Compass, 12 januari 2004, Barbara G. Baker, Turkey: crippled turkish christian testifies in court, Compass, 13 februari 2004, Barbara G. Baker, Injured turkish christian's trial postponed for 15 months, Compass, 26 maart 2004

In The Knight Templars van de Turkse auteur Harun Yahya wordt gesteld dat het Jong Turkse Comité voor Eenheid en Vooruitgang onder controle zou hebben staan van de vrijmetselaars - onder andere alle belangrijke leiders als Talat Pasja en Cemal Pasja zouden vrijmetselaars zijn. Sterker nog, Yahya stelt dat de vrijmetselaars in het Osmaanse Rijk aan de macht zouden zijn gekomen, nadat zij in 1909 sultan Abdulhamid II hadden afgezet. Volgens Yahya zouden de Jong Turken het implementeren van westerse filosofie en denksystemen zien als de manier om het Osmaanse Rijk vooruit te brengen. De vrijmetselaars zouden door hun betrokkenheid bij de Jong Turkse beweging de politiek in Turkije sterk hebben beïnvloed en in staat zijn geweest om materialistische opvattingen in Turkije op te leggen. Zij zouden daarmee onder andere het atheïsme willen stimuleren.

Bron: Harun Yahya, The Knight Templars, Millad Book Center, 2003

De 'linkse' professor Yalcin Kücük publiceert in Turkije het boek Sebeke - Gizli Yahudiler ('Het Netwerk - de cryptojoden'). In het boek lanceert hij de oudbakken samenzweringstheorie dat Turkije wordt beheerst door de Dönme. Van het boek verschenen binnen een jaar vier drukken.

Bron: Corry Görgü, Türkei nutzt OSZE-Konferenz zur Selbstdarstellung: Die Türkei ist frei von Antisemitismus oder: Der Mond ist eine Scheibe, www.hagalil.com, 18 mei 2004

2004
Op 9 maart 2004 pleegden twee islamisten een aanslag op een vrijmetselaarsloge in Istanbul. Ze lieten 's avonds in de loge twee bommen ontploffen en openden het vuur op aanwezigen in de loge, één riep daarbij "Allah is groot". Een aanslagpleger en een ober kwamen om het leven. Zes anderen raakten gewond, waaronder de andere islamist. Tijdens de aanslag schreeuwde één van de aanvallers: "Weg met de Israëlische vrijmetselaars". De aanvallers slaagden er overigens niet om een plaatsvindende bijeenkomst in de loge te bereiken. Vanwege het amateuristische karakter van de aanslag ging de politie ervan uit dat er geen professionele organisatie als Al-Quaida achter de aanval zat. Later arresteerde de Turkse politie verschillende personen vanwege vermeende betrokkenheid bij de aanslag. Twee daarvan zouden een militaire training in het buitenland hebben genoten en in Afghanistan zijn geweest. Met één van de gebruikte wapens zou ook op 21 augustus 2003 een joodse tandarts, Yasef Yahya, in Istanbul zijn vermoord. Een Arabische krant in Londen kreeg een claimbrief van Jund-al-Quds (Soldaten van Jeruzalem), deze groep zou banden hebben met Al-Quaida.

Bronnen: Jürgen Gottschlich, Attentat auf Freimaurer in Istanbul, TAZ, 11 maart 2004, Police Detain six more over Masonic lodge attack, Turkish Daily News, 15 maart 2004

Op 18 april wordt Pini Balili, speler van het voetbalelftal van Istanbulspor, tijdens de wedstrijd tegen Diyarbakirspor verwelkomd met antisemitische leuzen van supporters van Diyarbakirspor.

Bron: ASM Database, Stephen Roth Institute for the Study of Anti-Semitism and Racism, Tel Aviv Universiteit

In de krant Vakit wordt op 17 augustus een antisemitisch artikel gepubliceerd van de hand van Abduharrim Karakoc. In het artikel wordt onder andere Hitler verheerlijkt en geprezen om zijn vooruitziende blik met betrekking tot de joden.

Bron: Persbericht Simon Wiesenthal Center, 23 augustus 2004

2005
Tijdens een voetbalwedstrijd tussen Marinspor en Kaispor op 23 januari wordt de joodse speler Pini Balili van het laatste team onthaald op antisemitische leuzen.

Bron: Antisemitism at a soccer match, The Jewish Agency for Israel

In Turkije zorgt de uitgave van twee goedkope edities van Mein Kampf (Kavgam) door de uitgeverijen Emre en Manifesto voor een verkoopboom van dit werk. In korte tijd worden tienduizenden exemplaren van het boek verkocht. Sommigen zien de beslissing van de EU in december 2004 om besprekingen met Turkije over toetreding tot de EU te beginnen als een factor die aan de toegenomen verkoop zou kunnen hebben bijgedragen. Niet iedereen in Turkije is namelijk even enthousiast over de daardoor mogelijk toenemende Europese invloeden in het land. Ook de weer opspelende Koerdische kwestie wordt gezien als mogelijke aanjager van de verkoop. De journalist Umit Ozdag van de krant Aksam stelt in dat verband: "Turken die denken dat ze in de rug worden gestoken, lezen Hitler. Dat is een zeer gevaarlijke ontwikkeling".

Bron: James C. Helicke, Mein Kampf a best-seller, causing concern in Turkey, The Seattle Times, 3 april 2005


Nederland

2003
In het boek Vergane volkeren van de Turkse auteur Harun Yahya uit 2003 treffen we diverse antisemitische passages aan. Zo kunnen we op pagina 133 lezen dat "De reden dat dit paleis (de tempel van Salomo, red.) en vele andere plekken in Jeruzalem later vernietigd werden, is vanwege het boosaardige en arrogante gedrag van de latere joden." En op pagina 136 treffen we de volgende passage aan: "Alle mensen uit de voorgaande hoofdstukken, verdiende bestraffing vanwege hun opstandigheid en ondankbaarheid tegenover de gunsten van Allah en daarom ondergingen zij zulke rampen. Eeuwenlang van de ene plaats naar de andere dwalend, zonder enig land of staat en uiteindelijk, in de tijd van Soelaiman, een thuis vindend in het Heilige Land, werden de joden opnieuw vernietigd vanwege het schenden van alle regels en vanwege hun corruptie en ongehoorzaamheid. Moderne joden, die zich in hetzelfde gebied als het recente verleden hebben gevestigd, zorgen opnieuw voor corruptie en zijn 'opgetogen met verbazende arrogantie' precies zoals zij deden voor de eerste waarschuwing." (fout in origineel, red.)

Bron: Harun Yahya, Vergane Volkeren, Uitgeverij BME, 2003

2004
Op 6 maart 2004 wilde de HUT Nederland (Hizb-ut Tahrir, Partij voor de Bevrijding) in het Feyenoord Stadion een conferentie organiseren. De HUT is een internationaal opererende organisatie die zich zou inzetten "voor de vestiging van een totalitaire moslimheerschappij en een internationale islamitische eenheidsstaat". De organisatie zou een antisemitisch karakter hebben en in Nederland voornamelijk over een Turkse aanhang beschikken. In de BRD is de organisatie verboden vanwege haar vermeende propaganda voor geweld en anti-joodse karakter. De HUT werd in Duitsland vooral bekend door een bijeenkomst waarbij ook vooraanstaande leden van de extreem-rechtse Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) aanwezig waren.
In Nederland ging het congres niet door ten gevolge van een oproep van de LPF en de VVD om de bijeenkomst te verbieden. Naar aanleiding van de door deze oproep ontstane commotie, met name in de media, besloot de directie van het stadion de reservering van HUT Nederland te annuleren. De HUT organiseerde vervolgens een persconferentie in Rotterdam naar aanleiding van het niet doorgaan van de conferentie. Volgens één van de daar aanwezige HUT-woordvoerders "bestrijdt [HUT] 'alleen zionisten' en ontzegt het de staat Israël zijn bestaansrecht."

Bronnen: Kustaw Bessems, Tegen die smerige democratie, Trouw, 27 februari 2004, Hut in Nederland vooral onbekend, Trouw, 24 februari 2004, LPF en VDD willen verbod bijeenkomst moslimbeweging, De Volkskrant, 22 februari 2004, Kamervragen CDA, LPF en VVD over HUT, ingezonden 5 maart 2004, nummer 1098

In oktober doet de voorzitter van de jongerenafdeling van de Milli Görüs, Mehmet Öztoprak, revisionistische uitspraken met betrekking tot de Armeense genocide en de holocaust in het vakblad De Journalist. Over de Armeense genocide zegt hij "dat is gewoon nooit gebeurd" en over het aantal joodse slachtoffers ten gevolge van de holocaust weet hij wel zeer relativerend te melden dat het "er hoogstens een paar duizend" waren.
De uitspraken vallen slecht bij het bestuur van Milli Görüs. Öztoprak komt onder druk terug op zijn uitspraak over de holocaust. "Ik heb de cijfers in een Nederlands geschiedenisboek van mijn zoon opgezocht. Zes miljoen klopt toch wel."
Öztoprak blijft bij echter zijn uitspraken over de Armeense genocide, maar plaatst ze nu in een oorlogssituatie. Hoewel voorzitter Karacaer van Milli Görüs volledig afstand neemt van zijn jongerenvoorzitter met betrekking tot diens uitspraken over de holocaust ("het is volledige flauwekul"), blijkt hij wat betreft het andere thema min of meer achter Öztoprak staan. Want hij wijst erop dat veel andere Turken de mening van de jongerenvoorzitter delen. Het terugkrabbelen mocht overigens niet baten. Öztoprak zag zich gedwongen af te treden nog op dezelfde dag dat er in de landelijke pers voor het eerst over deze affaire werd geschreven.

Bronnen: Maurice Blessing, Wat wil de moslim, De Journalist, 29 oktober 2004, Verbazing alom over Turkse jongerenleider, Trouw, 13 november 2004, Teletekst, 13 november 2004

Op de Nederlandse website van Hasan Koç treffen we in juli 2004 in een artikel een antisemitische samenzweringstheorie aan. Koç was overigens van 1996 tot 1998 voorzitter van Nederlandse Islamitische Federatie (NIF, 'Milli Görüs) in Nederland. Koç: "De naar Italië verdreven joden nestelden zich heimelijk in het centrum van de katholieke wereld, het Vaticaan. Zij brachten het zelfs tot pauselijke waardigheid. (...) De oprichting van de EU, de NAVO, de VN maken alle deel uit van dit plan van de 'Nieuwe Wereldorde' (...), waarvan de laatste scène's nu worden opgevoerd. 11 September is het begin van de laatste akte van dit theaterstuk."

Bron: Verfassungsschutzbericht 2004, Landesamt für Verfassungsschutz Baden-Wurttemberg, 2005

2005
In het in Nederland verschijnende Turkstalige nieuwsblad Dogus (oplage 12.000) uit Rotterdam, dat gratis in de Turkse gemeenschap in Nederland wordt verspreid, wordt in de editie van februari 2005 een artikel gepubliceerd over het Dagboek van Anne Frank. In het artikel wordt aan de echtheid van het dagboek getwijfeld, omdat grote delen met een ballpointinkt zou zijn geschreven, die in de oorlogsjaren nog niet bestond. Bovendien zou Anne Frank te jong zijn geweest om een dergelijk dagboek te kunnen schrijven. Volgens de auteurs van het stuk is het dagboek een fabricatie, een leugen van de zionisten om hun wandaden te verhullen. Daarnaast stelt de schrijver dat de jodenvervolging veel minder ernstig is als het huidige beleid van de staat Israël tegen de Palestijnen (sic).
De auteur huldigt kortom revisionistische opvattingen. De stelling van revionisten en nazi's met betrekking tot de inkt heeft overigens doorgaans betrekking op correcties die zouden zijn aangebracht en niet op de inkt van de oorspronkelijke tekst. Eind jaren tachtig is naar aanleiding van een rechtszaak in Duitsland uit wetenschappelijk onderzoek onomstotelijk gebleken dat dergelijke inkt niet kan worden aangetroffen in het originele manuscript. Er zijn tijdens het onderzoek slechts twee, niet voor de feitelijke inhoud van het dagboek van belang zijnde, vellen met ballpointschrift aangetroffen die niet van de hand zijn van Anne Frank. Tijdens een andere rechtszaak in Nederland in 1998 is nogmaals de authenticiteit van het dagboek vastgesteld en een verbod gelegd op het verspreiden van publicaties die de authenticiteit van het boek van Anne Frank ontkennen. Dogus speelt dus met vuur.

Bronnen: Yahudileri aklama projeleri, Dogus, nummer 72, februari 2005, Teresien da Silva, Publiciteit rond Anne Frank en haar dagboek, Ontkenning authenticiteit dagboek, Anne Frank Stichting, 1999, RIOD, De Dagboeken van Anne Frank, SDU/Bert Bakker, 1986, pp. 181-185


Duitsland

Jaren zeventig
Een dikke vijfentwintig jaar na de Tweede Wereldoorlog is er sprake van samenwerking tussen de Grijze Wolven van de MHP en de Nationale Partei Deutschlands (NPD). In een briefwisseling beklemtonen Alparslan Türkes en Adolf von Thadden, de respectievelijke partijleiders, dat er gezocht moet worden naar overeenkomsten in beider politiek en dat ze elkaar in de toekomst moeten gaan ondersteunen.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, in: Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

1977
In 1977 ontvangt de MHP een financiële injectie van de NPD voor haar verkiezingscampagne.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, in Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

In 1977 wordt Türkes tijdens een bezoek aan Duitsland ontvangen in het huis van Gerhard Frey. Frey is momenteel, net zoals toen, de voorzitter van de extreem-rechtse Deutsche Volks Union (DVU) en de uitgever van de Deutsche Nationale Zeitung.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, in Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

1980
In 1980 richt de Nationalistischer Schulerbund een zogenaamde opbouworganisatie ter ondersteuning van de in de BRD levende jonge Turkse fascisten op.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, in Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

De extreem-rechtse partij Die Republikaner stellen eind jaren tachtig in Hamburg een Grijze Wolf voor de gemeenteraadsverkiezingen kandidaat.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, in Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

1991
In het blad Ummut'i Muhammed van de Unie van Islamitische Verenigingen en Gemeenschappen (Islami Cemiyet ve Cemaatler Birligi, ICCB) van 1 juni 1991 worden de joden bestempeld als een plaag voor de mensheid, parasieten en meedogenloze bloedvergieters. "...De joden zijn niet alleen de onrusthaard van de hedendaagse wereld, maar gedurende de gehele geschiedenis de plaag van de mensheid... De jood is ook de vijand van de mensheid. Buiten zichzelf accepteert de jood het bestaan van andere volkeren niet... Hij beschouwt zichzelf als de meester en hen (de andere mensen) als slaven, als zijn lastdieren... Zijn doel is het om een joodse wereldstaat te stichten, het zionisme te verwezenlijken en het bloed van de mensen als een parasiet te zuigen... Op de slagvelden wordt het bloed als wild stromend water vergoten, zonder daarbij onderscheid te maken tussen vrouwen en kinderen..."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1991, VS BRD, 1992

In het kader van een artikelserie in de krant Milli Gazete publiceerde dit dagblad op 6/7 juli 1991 een verhandeling onder de titel "Zionisme en de wreedheid van de joden". In het artikel wordt gesteld dat het zionisme identiek is aan staatsterrorisme. De jood zou het als zijn religieuze plicht beschouwen om onschuldige Palestijnen de neuzen en oren af te snijden en de ogen uit te steken.

Bron: Verfassungsschutzbericht BRD 1991, VS BRD, 1992

1993
Het blad Ummut'i Muhammed van de Hilafet Devleti (De Kalifaatstaat, de opvolger van de ICCB in 1992) berichtte op 15 juli 1993 over een persconferentie waarin hun leider Cemaleddin Kaplan had gesproken. Kaplan meldt onder meer dat de joden de "grote satan" zijn. De jood is niet alleen een vijand van de islam, maar van de gehele mensheid, aldus Kaplan.

Bron: Verfassungsschutzbericht 1993, VS BRD, 1994

1994
In Milli Gazete van 21 januari 1994 kunnen we lezen: "Een jood verschilt in niets van de duivel. (...) De joden zijn de bronnen van alle euvele daden, die zich niet alleen tegen het Palestijnse volk, maar ook tegen de hele mensheid richten ... Achter alle slechte ideeën en ideologieën die momenteel de hele wereld in hun greep hebben zitten de zionisten. Dit gespuis is dermate karakterloos dat het vanwege haar eigen belangen de gehele mensheid zou opofferen".

Bron: Michael Kiefer, Antisemitismus in den islamischen Gesellschaften, Verein zur Förderung gleichberechtigter Kommunikation, 2002

De Organisatie van de Nationale Visie in Europa (Avrupa Milli Görüs Teskilati, AMGT, de 'Milli Görüs') zette volgens de Duitse Verfassungsschutz haar hetzecampagne tegen de joden voort. In de editie van 31 januari 1994 van Milli Gazete schreef zij naar aanleiding van het bezoek van de Israëlische president Weizmann aan Turkije onder meer het volgende: "Een jood verschilt in niets van de satan. Wie van de satan medelijden of een weldaad verwacht is dom. De joden zijn de bronnen van de slechte daden, die niet alleen gericht zijn tegen de het volk van Palestina, maar ook tegen de gehele mensheid. (...) Achter alle slechte ideeën en ideologieën, die heden ten dage de hele wereld in haar greep hebben, zitten de zionisten. Dit gespuis, dat dermate karakterloos is, dat het ten behoeve van het behartigen van haar eigen belangen de hele mensheid zou opofferen, werpt nu een blik op onze rivieren."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1994, VS BRD 1995

De bron van de vijandigheden tegen de islam zijn blijkens een artikel in Milli Gazete van 31 januari 1994 de joden: "Alle godsvijandige systemen als de vrijmetselarij, het liberalisme, de verwestersing, de sociaal-democratie, het communisme zijn door de joden in de wereld gebracht. Alle joodse filosofen... zijn vijanden van god en de islam".

Bron: Ausländerextremismus in der Bundesrepublik Deutschland, LVS Baden-Württemberg, 1996

1995
In Mannheim wordt tijdens de opening van een moskee een bewerking van Mijn Kamp van Hitler verkocht. De Duitse justitie stelt een onderzoek in wegens het bedrijven van NS-propaganda en opruiing tegen de Grijze Wolf Emre. Hij zou verantwoordelijk zijn voor het aanbieden van dit boek in de moskee. Het boek werd verkocht onder de titel 'Communisme en het internationale jodendom'.

Bronnen: Der Spiegel, 20 april 1998, Antifaschistische Nachrichten, 20 april 1995

In de Ummet'i Muhammed van 4 april 1995 werd het joodse volk bestempeld als de hoofdvijand van de islam: "Jammer genoeg draait de wereld om het ongeloof en keert zij zich tegen de islam. (...) Dit is het pijnlijke resultaat van een plan die de vijand van de mensheid en de islam, het zionisme, de joden dus, vele jaren geleden hebben voorbereid..., zo zijn er drie vijanden van de religie: het communisme, het kemalisme en de democratie. Deze drie vijanden worden vanuit dezelfde centrale, dus door het zionisme, geleid."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1995, VS BRD, 1996

1996
Een passage uit een editie van Milli Gazete in augustus 1996: "Deze bloedzuigende vampiers, die van buitenaf gezien lijken op de G7-staten, maar in werkelijkheid hooggeplaatste vertegenwoordigers van de zionistische heerschappij zijn, buiten ieder jaar de hele wereld uit voor ongeveer 7 triljoen dollar."

Bron: Michael Kiefer, Antisemitismus in den islamischen Gesellschaften, Verein zur Förderung gleichberechtigter Kommunikation, 2002

De Kalifaatstaat polemiseerde in haar publicaties in 1996, net zoals in de jaren daarvoor, tegen Israël. Een voorbeeld uit de Ummet'i Muhammed van 16 januari 1996: "De zionisten hebben in alle islamitische landen het kemalisme en in de oostelijke landen het communisme alsook in de westelijke landen de democratie over de mensen gebracht."

Bron: Verfassungsschutzbericht, 1996, VS BRD, 1997

In een artikel van Milli Gazete van 13 augustus 1996 wordt een G-7 bijeenkomst besproken. De betrokken landen worden scherp aangevallen en bestempeld als een "zevenkoppige draak". Er zouden geen volkvertegenwoordigers aanwezig zijn om te onderhandelen over economische belangen, maar "stromannen van de vrijmetselarij", die de "zionistische centrales" dienen. Dubieuze beslissingen zouden zijn genomen, doordat er is gesproken is over "hoe de wereldheerschappij van de uitbuiting, die op bloed en wraakzucht werd gebaseerd", in stand kan worden gehouden. Het zionisme zou de gehele mensheid onderwerpen aan een joodse heerschappij en op aarde een concurrentieloos Israëlisch imperium tot stand brengen. De G7-staten zouden daarbij worden ingezet om een "geheime wereldheerschappij" te bereiken.

Bron: Verfassungsschutzbericht Hamburg 1996, LVS Hamburg, 1997

1997
28 november 1997 plaatst het extreem-rechtse blad Junge Freiheit een interview met de secretaris-generaal van de Islamische Gemeinschaft Milli Görüs (IGMG), Mehmet Erbakan. De IGMG is de Duitse afdeling van Milli Görüs. Erbakan gaf het volgende antwoord op de vraag 'Het onbrekende zelfbewustzijn (van de Duitsers, red.) hangt samen met de Duitse geschiedenis. Hoe zien Duitse burgers van Turkse afkomst dat?: "Voor de gebeurtenissen van vijftig jaar geleden, zal niemand, die een Duits paspoort aanvaard, maar van Turkse afkomst is, zich verantwoordelijk voelen. Ik denk dat de Turken wat dat betreft misschien de kans hebben om de Duitse geschiedenis, laten we zeggen, van een minder betrokken positie te analyseren. Uiteraard is hetgene wat in het Derde Rijk heeft plaatsgevonden een verschrikkelijke zaak. Dat kan niemand serieus ontkennen. Als men eens de blik laat dwalen over de geschiedenis en over datgene wat heden ten dage nog gebeurd, dan is de holocaust niet dat ene exorbitante voorbeeld van onmenselijk handelen in de geschiedenis van de mensheid, tot wat het misschien in de Duitse geschiedenis is geworden. Dat is voor Turken zeker geen kwestie, waar hij bewust een standpunt over moet innemen, maar vanuit Turkse geschiedenisbeschouwing zijn de gebeurtenissen van de holocaust - hoe verschrikkelijk ze zijn - zeer wel met andere misdaden te vergelijken. In principe heeft toch iedere grotere machtsconstellatie op deze planeet zijn misdaden gefabriceerd."

Bron: Michael Kiefer, Antisemitismus in den islamischen Gesellschaften, Verein zur Förderung gleichberechtigter Kommunikation, 2002

De Kalifaatstaat bleef zich in 1997 onveranderlijk antisemitisch opstellen in haar publicaties. "Als we joden zeggen, dan worden alle moslims gegrepen door een huivering (...) Deze maatschappij van nog niet eens enkele miljoenen mensen laat een miljard moslims bloed spugen. De joodse samenleving is een maatschappij die de profeet vermoordde, ondankbaar was voor de godsgeschenken en achterbaksheid en gewelddadigheid tot haar devies maakte." (Ummet'i Muhammed van 22 mei 1997)

Bron: Verfassungsschutzbericht 1997, VS BRD, 1998

De Islamitische Beweging (Islami Hareket, IH), een afsplitsing van de Kalifaatstaat, ziet als grootste vijand het zionisme, de staat Israël en de haar ondersteunende staten en regeringen. Het kapitalisme, het communisme en het zionisme zijn volgens de IH "drie boosaardige en bloeddorstige krachten".

Bron: Verfassungsschutzbericht 1998, LVS Hamburg, 1999

1998
Op 30 juli 1998 verspreidde de Kalifaatstaat een pamflet waarin de schrijvers zich onder meer richten tegen joden.

Bron: Verfassungsschutzbericht 1998, VS BRD, 1999

In de Ummet'i Muhammed schrijft Metin Kaplan, de zoon en opvolger van Cemalettin Kaplan, op 8 oktober 1998: " Er zal een tijd komen waarin er een grote oorlog tussen moslims en joden zal plaatshebben. Zolang er nog joden zijn, zal de jongste dag niet komen." "We zijn bereid tot deze door de profeet verkondigde oorlog. We zijn desnoods bereid duizendmaal te sterven voor de islam, de sharia en het kalifaat."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1998, VS BRD, 1999

In de Ummet'i Muhammed schrijft Metin Kaplan op 16 april 1998: "Na de islam vijandig gezinde organisaties en systemen, als bijvoorbeeld de missionarissen, het communisme en de democratie, is ook het zionisme een van de vijanden van de islam. Het zionisme is echter niet alleen de hoofdvijand van de moslims, het is ook een plaag voor de gehele mensheid."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1998, VS BRD, 1999

Tijdens een toespraak van een parlementariër van de Partij van de Deugd (Fazilet Partisi, FP) op 26 april 1998 in Gelsenkirchen voor een IGMG-publiek kon de volgende antisemitische uitspraak worden genoteerd: "De regerenden zijn niet de leiders, maar de zionisten. Zij hebben de macht in ons land. Wij hebben tegenwicht geboden aan de macht van de joden, doordat wij de D-8 oprichtten. (*) Nadat wij de joodse invloed aan de kaak hadden gesteld en tegenmaatregelen hadden getroffen, bracht men de Refah-regering ten val... Het lijkt alsof de Amerikanen de toetreding van Turkije tot de EU bepleiten. Maar ook dit is maar een spel. Daarachter zit de joodse lobby in de Verenigde Staten... De Turkse media vallen Duitsland aan en maken de Duitse politiek met betrekking tot de dubbele nationaliteit van Turken alsook het racisme in Duitsland en de Duitse houding jegens de PKK daar voor verantwoordelijk... Wij geloven dat de joden daar achter zitten. Ook zijn wij van opvatting dat de joden de huizen van Turken in Duitsland hebben aangestoken om Duitsland te schaden. Vermoedelijk willen de joden op deze manier het verleden met de Turken wreken."

*) De D-8 is een groep van acht islamitische landen die op instigatie van de toenmalige Turkse minister-president Erbakan bijeenkwam om tegenwicht te bieden aan de in economisch opzicht leidende westerse staten.

Bron: Islamitische Extremisten, LVS Baden-Württemberg, juli 1999

In een artikel in Milli Gazete van 23/24 mei 1998 wordt de deelname van een Turkse minister van Buitenlandse Zaken aan een Bilderberg-bijeenkomst besproken. Een FP-parlementariër geeft zijn mening. Deze instelling is in 1954 "door een groep joden opgericht. Alle bijeenkomsten van deze groep worden geheim gehouden voor de pers en de buitenwereld. Het meest bijzondere aan de Bilderberg-groep is het om vrijmetselaars, die sleutelposities in de staat innemen, binnen haar structuur te verenigen."

Bron: Verfassungsschutzbericht Baden-Württemberg 1998, LVS Baden-Württemberg, 1999

1999
In 1999 bleef de Ummet'i Muhammed antisemitische en anti-zionistische leuzen verspreiden. De Kalifaatstaat zette daar ook programma's van HAKK-TV voor in die via de satelliet werden uitgezonden. Deze konden ook buiten Duitsland worden ontvangen. In een uitzending van 11 april 1999 kon de kijker bijvoorbeeld het volgende aanhoren: "Want wij, daarbij onze kalief voorop, zijn er tegen dat het zionistische Israël, de moordenaar Israël, de bezettingsmacht Israël, de gehele aarde, voorop het Nabije Oosten, uitbuit."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1999, VS BRD, 2000

In Milli Gazete van 30 juni 1999 wordt de lezers het boek Evrim Aldatmacasi (Het bedrog van de evolutieleer) van Harun Yahya aangeraden. In dit boek treffen we de volgende passage aan: "... In de concentratiekampen onder de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog vond in tegenstelling tot de beweringen geen 'jodenvernietiging' plaats. Dat is een door de zionisten verzonnen leugen om de wereldopinie aan hun zijde te brengen ten gunste van de vestiging van een joodse staat."
In de huidige Duitse versie van dit boek is deze tekst verwijderd. Het boek heeft inmiddels een andere titel gekregen: Der Evolutionsschwindel. Over de holocaust kunnen we nu op pagina 21 van dit boek (pdf-versie) lezen: "met name de joden werden onderworpen aan verschrikkelijke wreedheden en werden in de concentratiekampen van de nazi's op systematische wijze gedood."

Bronnen: Verfassungsschutzbericht 2000, LVS NRW, 2001, Harun Yahya, Der Evolutionsschwindel (aka Der Evolutionslüge), 2002, Islamismus in Nordrhein-Westfalen, Instrumentalisierung der Religion für politische Zwecke, LVS NRW, 2001

Vanwege de arrestatie van Kalifaatstaat-leider Metin Kaplan werden er diverse demonstraties in de BRD gehouden. Een leus tijdens deze demonstraties was de volgende: "Staat de BRD onder controle van de zionisten?"

Bron: Verfassungsschutzbericht Baden-Württemberg 1999, LVS Baden-Württemberg, 2000

In de Ummet'i Muhammed van 29 april 1999 staan een aantal agressieve antisemitische uitspraken van Kalifaatstaat-leider Metin Kaplan over de joden:

"Mohammed zei enige eeuwen geleden dat op een dag tussen de moslims en de joden een grote oorlog zal uitbreken. De jongste dag zal pas dan aanbreken als ook de laatste jood van het toneel is verdwenen'. Wij zijn bereid deze grote oorlog te aanvaarden."

"Degenen, die toen de joden lijden berokkenden, zijn nu jammer genoeg geworden tot speelbal van de joden."

Bron: Verfassungsschutzbericht Baden-Württemberg 1999, LVS Baden-Württemberg, 2000

In de Ummet'i Muhammed van 25 november 1999 wordt het zionisme veroordeeld als de aanstichter van de mondiale strijd tegen de islam: "Het communisme en de democratie zijn beide instrumenten van het zionisme. Samengevat kan men zeggen dat de islam drie vijanden heeft: het communisme, het kemalisme en de democratie. Alle drie worden geleid vanuit de zionistische centrale."

Bron: Verfassungsschutzbericht 1999, LVS Niedersachsen, 2000

2000
In Milli Gazete van 16 december 2000 kunnen we lezen: "Ik zeg niet dat allen die de islam en het islamitische volk vijandig zijn gezind sabetay zijn. Onder hen zijn echter zeer militante en zeer gewelddadige joodse ordes die te ver gaan."

Bron: Michael Kiefer, Antisemitismus in den islamischen Gesellschaften, Verein zur Förderung gleichberechtigter Kommunikation, 2002

In Milli Gazete van 18 december 2000 kunnen we het volgende lezen: "Een paar duizend goddeloze vrijmetselaars laten ons land (dat wil zeggen Turkije, red.) naar hun pijpen dansen. Ze zijn allemaal academici en gevormd. Zet men (de vrijmetselaars, red.) op een weegschaal [en] tienmiljoen moslims op de andere weegschaal, dan zullen de vrijmetselaars meer wegen dan wij. De vrijmetselaars, de sabetay en de zionisten spelen met elkaar onder een hoedje."

Bron: Erscheinungsformen des Ausländerextremismus, LVS Baden-Württemberg, 2001

2001
Het door de Duitse ARD uitgezonden programma Report München maakte in 2001 een uitzending over het boek Soykirim Yalani (The Holocaust Hoax) van Harun Yahya. In dit boek wordt de holocaust ontkend. Na commotie over dit boek in Turkije verdween deze titel uit de lijst van boeken van Yahya. Yahya schrijft nu relativerend over de holocaust. Zo kunnen we in de Duitse versie van Vergane Volkeren op pagina 92 lezen (die passage is inmiddels verdwenen, red.): "Fascistische organisaties hebben de joden lastig gevallen en bloedige aanslagen op hen gepleegd." (cursivering redactie)

Bron: Claudia Dantschke, Islamischer Antisemitismus, ZDK, 2004

In de interneteditie van Milli Gazete van 5 december 2001 treffen we een theorie aan over wie de echte terroristen zijn die de aanslagen op de Twin Towers op hun geweten hebben. Het zal (helaas) niet verbazen dat dit volgens deze krant 'de zionisten' zijn. Als bron voert ze ook nog eens de Franse revisionist Garaudy op. "Deze zionisten hebben er niet voor teruggedeinsd om de wereld tweemaal in brand te steken. De Tweede Wereldoorlog werd met deze intentie gevoerd. De leugen van het verbranden van enkele tienduizenden joden door Hitler (deze leugen werd door Roger Garaudy met bewijzen afkomstig uit de hele wereld weerlegd) diende als propagandamiddel om een zionistische staat te vestigen... De zionisten, die het bevel van de Kabbala 'Zuig het bloed van de gehele mensheid' als een absoluut bevel opvatten, brengen de mensheid in het kader van dit plan iedere dag dichter aan de rand van de afgrond."

Bron: Islamismus, Landesamt für Verfassungsschutz Baden-Württemberg, 2004

2002
In de krant Milli Gazete verschijnen columns van Mehmed Sevket Eygi. In zijn columns komen antisemitische samenzweringstheorieën aan bod. Zo kunnen we in Milli Gazete van 25/26 juni 2002 lezen: "In ons land zijn er twee soorten mensen. Op de zichtbare kant [van de medaille] zien zij eruit als moslims en Turken. Op de achterkant van de medaille zijn het joden. Zij brengen hun eigen incompetente personen in de belangrijkste ambten en posities en vergrijpen zich aan de inkomsten van Turkije. Verdoemd zijn ze."

Bron: Verfassungsschutzbericht 2002, VS BRD, 2003

In de omgeving van een synagoge in Berlijn duikt in april een antisemitisch pamflet op van de Hizb ut-Tahrir (HUT). In het zowel Duits- als Turkstalige pamflet worden de joden onder meer bestempeld als "de grootste vijanden van de gelovigen".

Bron: Demokratiegefährdende Phänomene in Kreuzberg und Möglichkeiten der Intervention - ein Problemaufriss, Eine Kommunalanalyse im Berliner Bezirk Friedrichshain-Kreuzberg, ZDK, 2003, p. 92

In een artikel in de Beklenen Asr-i Saadet, een uitgave van de verboden Kalifaatstaat, wordt het anti-joodse karakter van deze organisatie nog weer eens duidelijk. In het artikel met de titel "Gemeenschappelijke kenmerken van de tirannen" kunnen we onder meer een sterke relativering van de holocaust lezen: "Met alle tot haar ter beschikking staande mogelijkheden proberen de joden te bewijzen dat Hitler het recht aan zijn zijde heeft. Volgens de opvatting van Hitler namelijk ondersteunden alle joden toentertijd de terreur en het terrorisme. Vanwege deze reden - zo meende Hitler verder - moesten alle joden worden gedood. Lukt het u om nu tussen de door Hitler verdedigde opvattingen en de door het Israëlische leger tegenwoordig uitgeoefende terreur een verband te leggen?

Bron: Verfassungsschutzbericht Berlin 2002, Senatverwaltung für Inneres, Abteilung Verfassungsschutz, 2003

2003
Boeken van de Franse revisionist Roger Garaudy circuleren in het 'umfeld' van Milli Görüs in Duitsland. Zo werden op de islamitische boekenbeurs in april 2003 in een Berlijnse Milli Görüs-moskee twee boeken van Garaudy ter verkoop aangeboden. Het betrof de titels Israel, Mitler ve Terör en Siyonizm Dosyasi.

Bron: Claudia Dantschke, Islamischer Antisemitismus, ZDK, 2004

In de artikelen van Necmettin Erbakan en in Milli Gazete staan steeds weer uitspraken die een duidelijke antisemitische en anti-democratische houding laten zien. Ook staan er steeds weer samenzweringstheorieën in de krant. Bijvoorbeeld in Milli Gazete van 10 december 2003: "De zionisten zijn wereldwijd de aanvoerder van de terreur [...] Het doel van de terroristen is de wereldheerschappij. De wereld is zich echter niet bewust van dit gevaar." Verder wordt er in dezelfde lijn beweerd: "Wat kunnen een handvol zionisten nou bereiken? Ze kunnen van alles aanrichten, omdat ze de baas over de USA zijn. Ze zijn het zenuwcentrum van deze wereldmacht binnengeslopen en kunnen doen wat hun belieft. De aanvoerder van de wereldwijde terreur zijn de zionisten. Als we deze mondiale terreur met een draak vergelijken, dan zijn de zionisten de kop, de USA het lichaam en de vrijmetselaarsloges, die zich wereldomvattend hebben georganiseerd, de armen van dit gedrocht. De taak van de gehele mensheid bestaat erin om zich van dit monster te ontdoen."
Milli Görüs-aanhangers in Duitsland publiceren dergelijke antisemitische uitspraken niet meer. In Turkije daarentegen schrijven aanhangers van deze religieuze stroming nog steeds antisemitische teksten.

Bron: Verfassungsschutzbericht Nordrhein-Westfalen über das Jahr 2003, VS NRW, 2004

De in Duitsland uitgegeven islamitische krant Anadolu'da Vakit (ook wel bekend onder de naam Vakit en die vroeger onder de naam Akit verscheen, oplage: 10.000) publiceert net als Milli Gazete antisemitische artikelen. In de uitgave van 16 april 2003 valt de volgende antisemitische samenzweringstheorie te lezen: "De VS, Groot-Brittannië en Israël functioneren als een terreurorganisatie. Terwijl Israël het brein van het trio vormt, belasten de VS en Groot-Brittannië zich met de taak van het beschermen". Tevens valt er in deze editie te lezen: "Zolang dit (Israel, red.) niet tot barsten wordt gebracht, zal het leed op de wereld niet stoppen". De krant keert zich niet alleen tegen joden, ook andere niet-Turkse en niet-islamitische bevolkingsgroepen moeten het ontgelden. Nadat de krant de dienovereenkomstige identiteit van een aantal vooraanstaande personen in Turkije had onthuld, riep zij op tot de vernietiging van deze individuen: "Ik weet, dat in jouw paspoort als staatsburgerschap de Turkse Republiek staat geregistreerd. Maar in dit land ben je een toilet, dat vol is met braaksel en stront. Je moet het volgende goed beseffen: in mijn ogen heb je helemaal geen waarde. Geloof nou toch niet dat je iets bijzonders bent. Jij, weet je, bent een stuk stront, dat in het riool belandt op het moment dat ik doortrek." (editie van 2 oktober 2003)
Overigens werd de Anadolu'da Vakit in februari 2005 in Duitsland verboden door de minister van Binnenlandse Zaken Otto Schily. Aanleiding voor dit verbod was het herhaaldelijk op systematische wijze plaatsen van artikelen waarin anti-joodse, anti-Israëlische en anti-westerse hetze werd bedreven.

Bronnen: Verfassungsschutz Bericht 2003, VS Hessen, 2004, Claudia Dantschke, Volksverhetzung und ein Schweigen im Blätterwald, www.sicherheit-heute.de, 2005

In een column van Süleyman Arif Emre in Milli Gazete van 20 januari 2003 wordt onder andere gesproken over een vermeende tactiek van joden om christenen tegen moslims op te zetten. Emre: "...in toenemende mate doet de door de zionisten geplande Nieuwe Wereldorde van zich spreken. (...) De aanval op de Twin Towers in New York werd gepland om een conflict aan te wakkeren tussen christenen en moslims. (...) Het eigenlijke doel is echter de Nieuwe Wereldorde van de zionisten. Onder het voorwendsel en de angst voor de terreur wil men een basis scheppen voor de zionistische orde. De zionisten willen drie vliegen in een klap slaan. 1. Ze willen een geheime wereldstaat vestigen. 2. Deze schepping moet in het centrum van de globalisering staan. 3. Tegelijkertijd wil men zich de aardoliereserves in het Midden Oosten toe-eigenen. Het plan van de VS en de zionisten omvat alle islamitische staten."

Bron: Antisemitismus im extremistischen Spektrum Berlins, Studienreihe Im Fokus, Senatverwaltung für Inneres, Abteilung Verfassungsschutz, 2004


Rest Europa

De MHP werkte in de jaren zeventig samen met de gewapende tak van de Franse Ordre Nouveau, FANE (Fédération d'Action Nationale Européens), die zich verantwoordelijk verklaarde voor talloze bomaanslagen op joodse winkels, huizen en bedrijven in Parijs. Een onderorganisatie van FANE is Occident, die de Turkse fascisten van wapens voorziet. Occident op haar beurt heeft weer erg goede contacten met de gewapende takken van de diverse Duitse neo-nazigroeperingen. Via FANE lopen ook contacten met de VSBD (Volkssozialistischer Bewegung Deutschlands) die foto's van Duitse en Turkse personen, waarvan men vindt dat die dienen te worden uitgeschakeld, met elkaar uitwisselen. Voor FANE is de opbouw van een nationaal-socialistisch Europa het grootste doel en daarbij hoort het mobiliseren van alle nationalistische krachten in Europa, dus ook de Grijze Wolven.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

In 1980 was George Claeys van de Vlaamse Militanten Orde (VMO) uit België gastspreker op het eerste congres van de op de MHP georiënteerde federatie in Antwerpen. Hij sprak er in naam van de VMO en het Vlaams Blok over het 'gemeenschappelijk anti-communisme' van beider organisaties. Wie er precies achter de contacten tussen de MHP-aanhangers en het Vlaams Blok zitten is niet bekend, maar contacten zijn er wel: de ministers van respectievelijk Binnenlandse en Buitenlandse Zaken van België, Tobback en Claes, verklaarden beiden na de aanvallen op Koerdische demonstranten in Brussel door Grijze Wolven in januari 1994, dat Grijze Wolven in België goede contacten onderhouden met het Vlaams Blok.

Bron: Grijze Wolf-zijn is net zijn als een nazi,.....maar dan voor Turkije, Stop de Grijze Wolven! - Turks Extreem rechts, 1997

Deze lijst is voor het overgrote deel gebaseerd op bewerkte vertalingen van tekstfragmenten uit de bronnen.