Rapport 'De zwakste schakel'


'De zwakste schakel' is een uitgave van de Politie Amsterdam-Amstelland. Onderstaande passages zijn daaruit overgenomen en stellen 'Grijze Wolven' aan de orde.

Tenslotte kan worden opgemerkt dat in een van de casussen mogelijk het alien conspiracy model van toepassing is. In casus 29 is sprake van een samenwerkingsverband dat in zijn geheel bestond uit in Nederland wonende Turken. Volgens het opsporingsdossier zouden zij zich bezighouden met veel verschillende criminele activiteiten: onder andere drugs-, wapen- en vrouwenhandel, verschillende vormen van fraude en moord. Naast deze traditionele vormen van criminaliteit zou het samenwerkingsverband zich ook inlaten met politieke activiteiten. De leden zouden behoren tot de 'Grijze Wolven' en aanhanger zijn van het extreemrechts gedachtegoed van deze beweging. Om de extreemrechtse idealen uit te dragen binnen de Turkse gemeenschap zou het samenwerkingsverband een dekmantelorganisatie hebben opgericht. Officieel ter behartiging van belangen van de Turkse gemeenschap. Terwijl de stichting naar buiten toe de integratie van Turken in Nederland nastreefde, zou zij in werkelijkheid het tegenovergestelde beogen. Door het samenwerkingsverband werd geweld en het dreigen met geweld niet geschuwd. Het samenwerkingsverband werd centraal aangestuurd door de hoofdverdachte en een naaste medewerker, die zijn rechterhand was. De hoofdverdachte zou in direct contact staan met de top van een politieke partij in Turkije.
(p 66)

In onze zaken komt maar één samenwerkingsverband voor waarvan de organisatiestructuur overeenkomsten lijkt te vertonen met de klassieke georganiseerde criminaliteit uit het land van herkomst. Het betreft hier het al eerder besproken samenwerkingsverband bestaande uit extreemrechtse Turken (casus 29). Interessant is dat de hoofdverdachten zich zouden bezighouden met zowel criminele als met politieke activiteiten. De hoofdverdachte is als leider bij beide betrokken en stuurt de verschillende activiteiten aan. Hij werd regelmatig benaderd door personen uit de Turkse gemeenschap met het verzoek problemen en onderlinge conflicten op te lossen. Hij lijkt de klassieke rol van 'baba' te vervullen (Bovenkerk en Yesilgöz, 1998).
(p 73)

Naast vergunningverlener is de overheid ook subsidieverstrekker. Een bekend voorbeeld uit het verleden is de subsidieverlening aan 'The Happy Family' . Deze organisatie bleek zich bezig te houden met drugstransporten, maar gaf zich uit voor een welzijnsorganisatie (PEO, 1996 ). In een van de bestudeerde zaken (casus 29) werd subsidie aan een jongereninstelling verleend om een sportschool op te zetten . Hier kwam niets van terecht. Verklaringen en afgeluisterde telefoongesprekken gaven aanwijzingen dat ambtenaren werden bedreigd door het criminele samenwerkingsverband en dat werd afgezien van het terugvorderen van de subsidie.
(p 173)

Casus 29
De activiteiten van de Turkse groep kunnen het beste worden omschreven met politiek gemotiveerde georganiseerde criminaliteit waarbij men zich schuldig maakt aan allerlei vormen van geweld zoals moord / doodslag, afpersing, zware mishandeling en bedreiging. Daarnaast maakt de groep zich ook schuldig aan prostitutie, mensensmokkel en handel, politieke - , politiële- en justitiële infiltratie, vuurwapen- en verdovende middelenhandel, hypotheek en kredietfraude, kartelvorming in de levensmiddelenbranche, handel in gestolen waardepapieren, verduistering subsidiegelden, omkoping overheidsambtenaren enz. enz. De activiteiten van deze groep en andere groepen in Nederland, die behoren tot dezelfde politieke stroming (de Grijze Wolven), strekken zich uit over geheel Europa en Turkije waarbij men in sommige zaken eendrachtig samengewerkt.
(p 202)